Whiskey.cavalier.s01e07
آنچه در «ویل دلاور» گذشت
سلام. اما دیویس هستم.
ام آی6.
تو باید مأمور تروبریج باشی.
و مأمور چیس؟
آره.
جالبه.
نه واقعاً.
سلام.
باورم نمی شه اون دختر جذاب دخل همه مون رو آورد.
- اون چی؟ - چیه مگه؟
چرا این قدر لفتش دادین؟
پس ما باید باور کنیم که،
تو تینا مارک از بروکلینی.
من عضو سازمان سیا هستم.
سالهاست که بهم آزادی عمل داده شده،
تا با هویت جعلی فعالیت کنم.
خب به نظر می رسه تینا طرف ماست.
آره! عضو جدید تیم! چه خبر؟!
خوشحالم که می بینمت اما.
من هم همینطور.
برای ویل دوست خوبیه.
تو رو باش، چه داری ادای آدم بالغ رو درمیاری.
منظورم اینه که من و ویل هیچوقت صمیمی نبودیم.
خرابش نکن.
ویسکی دلاور «زیرنویس اختصاصی » مترجم: «روژان بلوری»
جیمی کلمن. تبریک می گم دوست من.
ویل چیس.
از آخرین باری که دیدمت،
یه عمر می گذره مرد.
اما لباس فرمم هنوز اندازمه، نه؟
هست؟
خوب به نظر می رسی.
پیرتر اما
متشکرم. تو هم همینطور.
متشکرم.
می دونی، قبلاً ها،
طوری بودی که،
راستش تعجب می کنم به بازنشستگی رسیدی.
- آره. - آره.
آره شانس آوردم.
خب برنامه ی بعدی جیمی سی چیه؟
من؟
فکر می کنم فقط توی یه ننو لم بدم،
و دیگه پا نشم.
عالیه.
برای خرید یه خونه توی کیز قیمت گذاشتم.
واقعاً؟ اوه یالا.
شنیدم اونجا مجموعه خونه های ییلاقی انبوه به مساحت 10.000 متر مربعه.
درست روی آب؟
عالی به نظر می رسه.
پول خریدش رو از کجا آوردی؟
سکه هام رو پس انداز کردم.
سکه هات رو پس انداز کردی آره. این یه عالمه سکه است.
پس نمی خوای اون پلوتونیومی،
رو که دزدیده بودی بفروشی که نه؟
برادر اگه برای پایین کشوندن من اینجایی
امیدوارم تنها نباشی
من هم همینطور.
دو تا دیگه لطفاً.
خوبه همیشه دوستات رو کنار خودت داشته باشی.
درسته، بچه ها؟
همیشه از دیدنت خوشحال می شم ویل.
دماغم خوبه. مرسی که پرسیدین.
فکر نمی کنم شک کرده باشه که گذاشتیم بره.
نه نه، کاملاً ارزش از ریخت افتادن رو داشت.
یالا.
چی؟ بده؟ بده؟
- نه، نه، خوبه. - باید ببینمش.
یالا بابا، این
آره، داغون شد.
هی، بچه های شنگول!
دماغ جی یه فرقی کرده.
دیدی؟ بهم دروغ گفتین. بده.
چرا دروغ گفتی؟
تو... تو صورتم رو درست می کنی ری.
درستش کن!
خب، ردیاب داره کار می کنه.
آره ویل حق با تو بود.
جیمی یکراست به سمت پلوتونیوم هدایتمون می کنه.
اوه، دارم می میرم که این یارو رو از دور خارج کنم.
تو رو باش که از یه نفر متنفری. خوشم اومد.
نه بابا. من ازش متنفر نیستم.
فقط... می خوام زندگیش به آخر برسه
به طرز دردناکی.
آره همینه.
موقع دومین تورم توی عراق با جیمی آشنا شدم.
یه تکاور دریایی عالی
و یه کلّاش بهتر هم بود.
از لحظه ای که پاش به کشور رسید،
داشت معاملات قاچاق انجام می داد.
و هیچوقت کسی نتونست سر چیزی گیرش بندازه نه؟
بنابراین من باهاش رو در رو شدم.
از حرف هام خوشش نیومد.
وقتی درحال گشت زنی بودیم.
ماشین هاموی ما مورد اصابت گلوله های خودی قرار گرفت،
از واحد جیمی.
یه جورهایی جیمی از همه ی کارهای خلافش تبرئه شد.
برای همین توی 16 سال گذشته،
داره رتبه ی خودش رو توی رنکینگ یگان نظامی ارتقا می ده،
جیب هاش رو پر می کنه و قسر درمیره.
خب شانس جیمی دیگه به سر رسید.
ندید یه دوربین مدار بسته درحال،
دزدیدن هسته ی پلوتونیومی که قرار بود،
منتقلش کنه، ازش فیلم گرفت.
می فهمم چرا ازش متنفری.
نه نیستم
ازش متنفرم. خیلی ازش متنفرم!
آره!
بچه ها، ویل یه دشمن خونی داره،
و برای یه بار هم که شده، من اون دشمن نیستم.
اما مهم نیست.
چیزی که مهمه اینه که رد جیمی رو با پلوتونیوم کافی برای،
منهدم کردن یه شهر تا اسپانیا زدیم.
مأموریت شما اینه که اون پلوتونیوم رو قبل از اینکه،
بتونه بفروشتش، بازیابی کنین.
ظرف یه ساعت حرکت می کنین.
- سؤالی نیست؟ - چرا.
ویل، ویل! ویل، ویل، ویل، ویل!
خبرهای عالی.
ببین، چون پلوتونیوم از انگلستان تقویت شده،
ام آی6 هم می خواد یه مأمور همراهتون بفرسته،
بنابراین من پیشنهاد کردم
لطفاً صدای طبل پخش بشه.
نه بذار خودم طبل بزنم.
اما دیویس!
تو ترتیبی دادی که دوستم،
با من و فرانکی بیاد به مأموریت؟ چ
من «ترتیبی» ندادم.
فقط یه کم پارتی بازی کردم.
یه کم یعنی چه قدر ری؟
یه کم یعنی خیلی.
اما لبخند روی صورتت باعث می شه ارزشش رو داشته باشه.
لبخند نمی زنی.
اما بالاخره می زنی چون اما خیلی از این موضوع خوشحال می شه.
نه نمی شه.
باورم نمی شه.
تو من رو از مأموریت خودم کشیدی بیرون و آوردی توی مأمورت خودت.
نه کار من نبود. فکر ری بود.
خب وقتی بهت گفت چی کار کردی؟
خب لبخند نزدم. این مسلمه.
اوه یالا. به ندرت می تونیم همدیگه رو ببینیم.
باشه؟ اسپانیا. همه با هم.
این زمرد های زیبا رو توی نورهای شب اسپانیا تصور کن.
«به اسپانیایی: سبزتر.»
- آره. «به اسپانیایی: سبزتر.» - آره.
مسئله واقعاً این نیست.
ببین اگه می خوای از دست ری عصبانی باشی، من مشکلی ندارم.
من از ری عصبانی نیستم. از تو عصبانی ام.
خب این اصلاً منطقی نیست.
تو به ری نگفتی،
که شغل من دقیقاً به اندازه ای که شغل تو برات مهمه،
برای خودم مهمه.
تو مجبورش... مجبورش نکردی فوراً این قضیه رو لغو کنه.
هیچ کاری نکردی، کردی؟
گفتم که «لبخند» نزدم؟ چون واقعاً نزدم.
نمی خوام به خاطر دوستیم با کسی،
توی مأموریتی قرار بگیرم.
می خوام به خاطر این توی مأموریتی باشم،
که بهترین مأمور برای انجامش هستم.
آره.
نمی شه هر دوتاش باشی؟
باشه.
وقتی برگشتی می بینمت.
اما.
این ها گنجانه های مهار کننده تون هستن.
می تونی بگی: «کوله پشتی».
می تونم... اما نمی گم.
حالا وقتی به هسته ی پلوتونیوم رسیدین،
می ذارینش توی گنجانه ی مهارکننده.
تثبیت می شه، اما هسته بسیار خطرناکه.
کشنده است.
دریافت شد... هسته رو نشکنیم،
مگه اینکه بخوایم هر کسی دورمونه کشته بشه.
آره.
صحبت از مردن شد،
می رم کمی دارو... برای صورتم بخورم.
چه عصبانی.
اما کجاست؟
نمیاد.
توی دردسر افتادی؟
نه، نه. نه توی دردسر نیفتادم.
بدجور توی دردسر افتاده.
چون دوستت رو کشوندی توی مأموریت ما؟
کار من نبود. ری این کار رو کرد.
اما ازدست ری عصبانی نیست، درسته؟
نه البته که نه. هیچوقت هیچ کس از دست ری عصبانی نیست.
فقط... نمی دونم کجای این مسئله این قدر مهمه.
- می خوای تو انجامش بدی؟ - نه خودت بگو.
نه مال تو.
ویل، ری باعث شد شغل تو مهم تر از شغل اما جلوه کنه،
و تو جلوش رو نگرفتی.
بدون اینکه وارد تاریخچه ی،
مشکلات خانم ها بشم، مطمئنم درک می کنی که،
چرا از این بابت احساس یأس می کنه.
آره، می فهمم چرا از این بابت احساس یأس می کنه.
رفقا، ردیاب متوقف شد.
و من یه موقعیت پیدا کردم.
یه پناهگاه زیرزمینی متروکه نزدیک کوه هاست.
دارم همین الان مختصاتش رو می فرستم.
بسیار خب، عالیه. بیاین بریم بیرون.
فرم پرتاب اشتباه
این هم از این. خیله خب.
وقت بازیه. برو بریم... تغییر مسیر.
قدم به عقب!
سه امتیازی!
ببخشید. ببخشید. ببخشید! ببخشید. ببخشید.
- نمی خوام بزنمت. - باشه.
داری بسکتبال قهوه بازی می کنی؟
آره.
نه اما خب آره.
بسکتبال شکلات داغ.
می شه به من هم یکی بدی؟
- آره. - ممنون.
خب تو
اینجایی.
سازمان سیا من رو اینجا فرستاده،
بنابراین این دفتر قراره مقر فرماندهی جدیدم باشه.
چه باحال.
منظورم اینه که نه این دفتر. من توی جناح شرقی ساختمونم.
تو بهش دسترسی نداری.
نه نه ندارم. اما می دونی، باحاله دیگه.
باحاله.
اما می دونی، اگه یه وقت حال داشتی،
شکلات داغ بخوری
من پایه ام
خوبه.
چی؟!
«لگرنیو، اسپانیا»
فکر می کنی باید به اما زنگ بزنم؟
نه توی یه پناهگاه زیرزمینی هستیم... آنتن نداره.
هه هه خندیدم. خودت می دونی منظورم چیه.
بذار عصبانیتش آروم بشه.
درسته.
آره، نه وقتی بخواد حرف بزنه، می زنه.
- و تو هم گوش می دی. - آره.
و عذرخواهی می کنی.
و چون تو توئی، واقعاً از صمیم قلبت این کار رو می کنی.
خب کی عذرخواهی می کنه ولی نه از صمیم قلبش؟
هر کس دیگه ای روی کره ی زمین.
یه در ضد انفجاره.
آره، ازش رد نمی شیم.
برای مقاومت در برابر یه بمب فوق قوی ساخته شده.
اون این طور نیست.
حالا بیا ببینیم کی بدو بدو میاد.
شماها همین جا بمونین، راحت باشین.
من می رم ببینم چی بود.
شما چی هستین احمق ها؟ همین الان برین ببینین چی بود!
خیله خب، فقط خفه شون کن.
چرا همه چیز رو این قدر پیچیده می کنی؟
نمی دونم.
خوبه.
مهمون.
بذار حدس بزنم
ردیاب میکرو؟
همون یارو کوچولویی که با سر زدم توی صورتش؟
خب.
حدس می زنم دنبال این می گردین.
چرا نمی دیش به من که تو و ویل بتونین با هم چاق سلامتی کنین؟
من همچین فکری نمی کنم. نه.
باید بهم شلیک کنین.
مشکلی نیست.
واقعاً؟
من تو رو خوب می شناسم ویل.
اگه به این شلیک کنین،
اون دوستتون که اونجاست و مسئول کافه بود،
هم با بقیه ی ما می میره.
و تو آقای اخلاقی بنابراین
ویل!
شمارشگر گایگر گفت یه تله بود.
سرت رو بدزد!
باشه، این رو بگیر.
برو هسته رو پیدا کن. باید یه جایی همین دوروبرها باشه.
- من رو پوشش بده. - آماده ای؟
برو!
یالا، یالا، یالا، یالا، یالا، یالا.
ویل، یه چیزی پیدا کردم.
خوبه چون تعدادشون از من بیشتره!
مهم نیست.
تیرهای اورانیوم تخلیه شده. بازم می گردم.
آره. حتماً. عجله نکن.
ویل، پیداش کردم.
فرانکی، بجنب!
باید امتحان می کردم.
از دیدنت خوشحال شدم رفیق.
به زودی می بینمت.
اون کامیون جیمیه.
بیا حرکت کنیم!
هی باید بریم.
برو. یالا. برو. به کامیون مواد منفجره وصل کرده!
چی؟ روی کامیون خودش تله گذاشته؟
این مدل دزدگیر ماشین جیمیه.
به نظر نمیاد اینجا همچین محله ای باشه.
خب، دوست داره محکم کاری کنه.
انتظار داره به نقطه ی خروج بریم.
بسیار خب، پس بیا برعکسش عمل کنیم.
بچه ها، قراره از رادار خارج بشیم.
به یه نقشه ی خروج جدید نیاز داریم،
که از جاده رد نشه.
صبر کن. بذار ببینم چی کار می تونم بکنم.
می دونم ایده آل نیست، اما پیاده روی توی اسپانیا؟
یه جورهایی تعطیلات رؤیایی منه.
می دونی، حق با سوزان بود. راستش یه جورهایی باحاله.
آره، عاشق وقتی ام که نفسم رو می بینم.
حواسم رو از لرزیدنم پرت می کنه.
می شه سعی کنی مثبت باشی لطفاً؟
فقط یه ذره ی کوچولو سرمازده شدم.
خب شونه ام توی پناهگاه زیرزمینی پیچ خورد.
و دارم مواد رادیواکتیو حمل می کنم.
رفتن توی جنگل حرکت عاقلانه ای بود.
جیمی و افرادش تمام جاده های ورودی و خروجی رو پوشش دادن.
خب تصاویر ماهواره ای یه ساختاری رو سه کیلومتر جلوتر نشون می دن.
دیافت شد. الان داریم می ریم اونجا.
بی صبرانه منتظم شب رو توی یه آلونک کثیف و سرد سپری کنم.
عجب آلونکی.
شرط می بندم کلی پتو دارن.
چه خونه ی خوبی. گزارش خدمات رفاهی رو هک کردم.
انگار فقط آخر هفته ها بازه.
و صاحبانش توی شهر کار می کنن،
بنابراین نباید هیچ مشکلی باشه.
لونه امنه.
بسیار خب، من دارم آشپزخونه رو چک می کنم.
صبر کن.
یه وضعیتی داریم.
یک وضعیت خوشمزه.
خنگ.
دارم محیط رو به دنبال یه درباز کن
اسکن می کنم
- دریافت شد. - دریافت شد.
اونجا باید جاتون امن باشه.
تا سپیده دم هر حرکتی رو زیر نظر می گیریم.
یه کم بخوابین.
تا اون موقع براتون یه برنامه ی خروج طراحی می کنیم.
دریافت شد.
بیا اون درباز کن رو پیدا کنیم.
مربای انجیر دارن!
تا حالا نشنیده ام کسی با اون همه ذوق،
این رو بگه.
بوش کن.
مگه نه؟
می دونی، مأمورها معمولاً حین مأموریت مربای انجیر گیرشون نمیاد.
آره خب مأمورها معمولاً دمپایی روفرشی هم نمی پوشن،
اما
باشه، اصلاً نمی دونی این ها چه قدر راحتن.
من قضاوت نمی کنم.
به هر حال تا صبح هیچ کاری هم نمی تونیم بکنیم.
هی
تا حالا شده دلت بخواد مدتی جاسوس نباشی؟
مثلاً با آدم های معمولی بگردی و مثل خودشون باشی؟
البته.
فقط اغلب این طوری نمی شم.
ببین، ما از دسترس خارجیم،
جز هم تیمی هامون هم کسی نمی دونه کجاییم.
نظرت چیه؟
می تونم بگم آره
البته به شرطی که این یکی بطری آبمیوه رو هم باز کنیم.
من خیلی ازت جلوترم.
خب بعد رفت به سمت اسلحه ام، من به شکمش شلیک کردم،
و توی میدون سرخ، رهاش کردم تا بمیره.
چه قدر وحشتناک به دوستی هات خاتمه می دی.
قبلاً عادت داشتم همیشه با آدم های بد دوستی می کردم.
یه زمانی بود که حتی حاضر بودم با دوستت جیمی هم صحبت کنم.
متوجهی که سعی داره ما رو بکشه، نه؟
آره، دارم روش کار می کنم.
افتضاحه.
- من بهت افتخار می کنم. - چرا؟
داری آب انار غصبی می نوشی.
خب یه یادداشت با یه کم پول نقد،
روی میز گذاشتم.
دیدیش؟
چراغ ها رو خاموش می کنی؟
تکون نخور!
سلام.
مشتاق دیدارم بودی؟
اما. سلام.
اینجا چی کار می کنی؟
خب از اونجایی که به طور فنی قرار شده بود،
توی این مأموریت کمک کنم، ام آی6 من رو فرستاد،
تا فرآیند خروجتون رو تسهیل کنم.
هنوز پلوتونیوم دستتونه؟
- آره. - آره، داریمش.
عالیه.
درسته، خب، حالا که این قضیه حل شد باید بگم
از اینکه اوضاع رو توی نیویورک نصفه و نیمه رها کردیم هم خوشم نیومد
اون طوری واکنش نشون دادم چون حس کردم،
به نظر نمی رسید علت ناراحتیم رو درک کرده باشی.
نه حق با توئه.
اما الان درک می کنم. و متأسفم.
خیلی متأسفم.
و از ته دلش می گه.
آره.
خب ممنون.
خب، از بخت خوبتون،
من رئیس ایستگاه مادرید برای ام آی6 بودم،
برای همین زیر و بم این منطقه رو می شناسم.
یه ایستگاه قطار به سمت ده کیلومتری شمال اینجا هست.
می تونیم با قطار به خونه ی هسته ی پلوتونیوم بریم،
و از دست جیمی دور بشیم.
عالیه.
عالی به نظر می رسه. آره.
خب شما دو تا برای گذروندن وقت داشتین چی کار می کردین؟
مسائل مربوط به کار.
و مربای انجیر.
مربای انجیر. باید داستانش رو برات تعریف کنم.
می دونی، می رم دوش بگیرم.
راستش من.. من
زود برمی گردم. آره.
چه تفنگ باحالی.
آره.
باحاله.
همون طور هم اون دمپایی روفرشی ها.
گرمن.
مال من نیستن.
چه طوره؟
شانس آوردی. من عاشق موهیتوام.
اون موهیتوی هلندیه... از خود هلند اومده.
پدر و مادرم هلندی هستن.
آره. من عاشق هلندم. هلند کشور مورد علاقه ی منه.
من عاشق هلندی هام،
و مخصوصاً اسباب و اثاثیه ی چوبی شون.
توی تمام اروپا، رتبه ی اول رو توی،
صدور اثاثیه ی چوبی دارن.
چه کلاسیک. منظورم اینه که همه عاشق چوبن.
درجه ی یک.
نمی خوام گوش بدم. فقط نمی تونم جلوی خودم رو بگیرم.
من قبلاً به هلند رفته ام.
می دونی، عمدتاً به خاطر مأموریت.
می دونی، یه کم «قاپیدن و گرفتن»،
شغل های کوچولوی مهم، این ور و اون ور.
اما می دونی که چه طوریه... این شغل رو می گم.
تا همین چند ماه پیش فکر می کردم کارهای فنی با توئه.
این هویت جعلیه شغلمه.
من واقعاً اون یارو سیاه پوسته ام که توی عملیات ویژه است.
یه کم کارهای دفتری، یه کم کارهای میدانی.
واقعاً همه نوع کاری.
دیگه می خوام اسلحه اش رو ازش بگیرم.
افشای کامل... تا موقعی که اینجاییم
من اصالتاً اهل بروکلینم.
کجای بروکلین؟
هیچ جا.
همزمان همه جا.
می دونی منظورم چیه؟ منظوم اینه که واقعاً، واقعاً.
انگار توی خونته.
- یعنی پدرخوانده ام بیگی اسمالزه. - می دونم. می شنوی؟
خیلی متأسفم. پیام دارم.
باید برم.
کجا؟
هرجا. هیچ جا. می دونی که چه طوریاست بی.
بسیار خب.
سر کار می بینمت.
یه فاجعه ی کامل بود.
چرا نتونست فقط خودش باشه؟
بسیار خب من
فکر می کنم باید به اما بگیم اینجا چه اتفاقی افتاد.
هیچ اتفاقی نیفتاد.
ما دو تا همکاریم که با هم آب انار خوردیم،
و من درد شونه ات رو به طور خیلی حرفه ای خوب کردم.
- درسته... - آب انار و درمان درد شونه.
با این حال... درست... درست نیست،
که بهش نگم.
که چی رو بهش نگی؟ داری جدی می گی ویل؟
فکر می کنی اگه سر و کله ی اما پیدا نمی شد، چه اتفاقی می افتاد؟
هیچی...؟
دقیقاً.
وقتی مشکلی وجود نداره مشکل نساز.
درسته. من
آماده ی حرکتیم؟
آره
چیه؟
جیمیه.
سلام. چه خبر؟
سلام ویل.
بد موقع مزاحم شدم؟
نه، رفیق، وقتم آزاده. چه خبره؟
گوش کن، خریدارهای خارجی من خیلی ثروتمندن.
و واقعاً دلشون می خواد توانایی هسته ای داشته باشن.
آره، ببین، انگار آدم های فوق العاده ای هستن.
خوبن.
اما ببین،
چرا فقط هسته رو بهم نمی دی،
و من پولش رو باهات تقسیم می کنم، هان؟
نه، اصلاً حرفش رو هم نزن جیمی.
واقعاً؟
من که ریاضیدان نیستم اما
نصف 30 میلیون دلار چه قدر می شه؟
30 میلیون؟ بذار فکر کنم.
داره سعی می کنه من رو پشت خط نگه داره. بیاین بریم.
خب؟ من رو معطل نکن رفیق.
آره. از صحبت باهات لذت بردم جیمی.
گرفتیشون؟
خبر بد... فرار کردن.
خب.
بیاین این پلوتونیوم را به ام آی6 برگردونیم،
و پایان یه کار حرفه ای رو جشن بگیریم.
لعنتی.
چه واکنش عجیبی.
می دونم که برنده شدیم.
اما حس پیروزی ندارم چون جیمی هنوز به جایی،
اون بیرونه.
- می تونم تلفنت رو ببینم؟ - آره.
منظورم اینه که ببین، روابط زیادی داره.
می تونه یهو ناپدید بشه.
فقط لیاقت نداره زندگی خوبی داشته باشه.
داری به کی... داری به کی زنگ می زنی؟
سلام جیمی.
- مسئول کافه! - چی؟
مشتاق دیدارم بودی؟
می دونم ویل اون قدر شخصیتش شبیه این پسرهای گروه کُره،
که پیشنهادت رو قبول نمی کنه اما
من 20 میلیون دلار می گیرم.
نصف 30 میلیون دلار 20 میلیون دلار نیست رفیق.
الان هست.
دارم می رم به سمت ایستگاه قطار.
مختصات رو برات پیامک می کنم،
و اگه دوست داشتی می تونی پول رو بیاری.
پاک... پاک دیوانه شدی؟
چرا این کار رو کردی؟
چون ویل از هیچ کس بدش نمیاد،
اما از جیمی متنفره.
حق با اونه. جیمی... بدترینه.
باشه قبول، اما واقعاً فکر می کنی،
پیداش می شه و یه کیسه پول بهت می ده؟
نه.
پیداش می شه و سعی می کنه ما رو بکشه.
درسته.
خب پس بیاین راه بیفتیم.
بسیار خب، جیمی باید نزدیک باشه.
- من جلوتر می رم. - دریافت شد.
ما اینجا می مونیم.
من فهمیدم که توی دوستی ها،
بهتره فقط همه چیز رو بریزی روی دایره.
من ترجیح می دم توی اعماق وجودم دفنش کنم تا هرگز کسی نتونه پیداش کنه.
منظورم اینه که البته انتخاب دیگه ای هم ندارم ها.
ویل عادت داره لحظه ای که چیزی رو حس می کنه،
اون رو به زبون بیاره.
آره.
همین طوره. خیلی... خسته کننده است.
و... حالا هر چی که می خواد باشه، درباره ی خانواده اش،
یا رؤیاهاش برای آینده،
یا شما دو تا که یه روز غروب با هم آبمیوه خوردین.
پس بهت گفت.
البته که گفت.
درباره ی اینکه شونه اش رو خوب کردم هم گفت؟
آره.
اما.
هیچ اتفاقی نیفتاد.
نه، نه، می دونم. نه، این رو هم بهم گفت.
خیله خب، همه چی اون تو مرتبه. بیاین بریم.
خب، حواستون رو جمع کنین.
دوستامون اینجان.
بسیار خب. وقتشه با سه تا کارت یه کم بازی کنیم.
این هم از این.
فقط باید پلوتونیوم رو دنبال کنیم.
آره.
موفق باشی.
تو هم همینطور.
«به اسپانیایی: سلام رفیق.»
خودت که روش رو بلدی... تفنگت رو بذار زمین و،
ور ور ور.
قضیه تون با این سه تا کیف چیه؟
منظورم اینه که خیلی بیهوده است.
سعی داشتم جذابیت قضیه رو حفظ کنم.
همیشه مشکلت همین بوده ویل.
می تونستی توی پناهگاه زیرزمینی من رو بکشی و قائله رو فیصله بدی.
اما نه، قانون
اخلاقی کوچولوی مزاحمت همیشه سرعتت رو آورده پایین.
می دونی، همکارم هم همیشه همین رو بهم می گه، برای همین
دوباره باید بگم... خوشم اومد.
می خوام بمونم و محض تفریح بکشمش.
بسیار خب. هسته رو بهم بده که بتونم راهمو بکشم و برم.
تیرهای اورانیومی تخلیه شده.
این قدر تشعشع دارن که شمارشگر گایگر رو گول می زنن.
فکر کردم برات هدیه ی بازنشستگی جالبی می شه.
خنده داره.
آره.
فکر نکنم بهم بگی،
هسته ی واقعی کجاست، هان؟
می دونی، اگه تیراندازیم بهتر بود،
ممکن بود 16 سال پیش توی کویر،
به این ماجرا خاتمه می دادم.
اما این دفعه خطا نمی زنم.
اون هم همین طور.
گفت می خواد تو رو بکشه.
واقعاً؟
آره.
همین کار رو بکن.
می دونین، شما دو تا یه روز بیدار می شین و می فهمین،
این همه سال خدمتتون برای هیچ و پوچ بوده.
آره.
و بعد آرزو می کنین کاش،
یه تیکه ی کوچولو هم برای خودتون نگه می داشتین.
آره.
احتمالاً حق با توئه.
ناراحت نمی شی اگه یه تیکه ی کوچولو برای خودم بردارم؟
اگه برنداری ازت ناامید می شم.
اگه برندارم ناامید می شه.
از دیدار مجددت خوشحال شدم جیمی.
تا دیدار بعدی ویل چیس.
The End