ویل دلاور «زیرنویس اختصاصی » مترجم: «روژان بلوری»
«آنچه در ویل دلاور گذشت...» وقتی میونه ام رو با ویل خراب کردم،
فقط بهترین دوستم رو از دست ندادم.
یه جورهایی تنها دوستم رو از دست دادم.
من توی کارم ماهرم چون وسواس دارم.
اما می دونم که این باعث می شه،
همیشه کنارم بودم آسون نباشه.
واضحه که با هم دوستیم.
و شغلمون این قدر مهمه که نمی شه خطر گند زدن رو به جون خرید.
متأسفم نمی تونم کسی باشم که باهاش می ری بستنی می خوری.
من می تونم با هر کسی بستنی بخورم.
من و تو دنیا رو نجات می دیم.
اما دیویس، ام آی6.
تو باید مأمور تروبریج باشی.
و مأمور چیس؟
جالبه. بستنی دوست داری؟
«دد دراپ، نیویورک»
سلام بچه ها.
سلام.
و یه بار دیگه همه زودتر از ری رسیدیم.
خوبه. برات یه آب پرتقال بگیرم؟
- آره لطفاً. - از دیدنت خوشحالم اما.
من هم همینطور.
نمی دونستم الان دیگه می تونیم دوست هامون رو با خودمون بیاریم اینجا.
یالا، اون عضو ام آی6 هستش.
به علاوه، من هم قبلاً یکی از دوستانم رو با خودم آورده بودم اینجا.
فقط وقتی که هیچ کدومتون نبودین.
اوه عالیه.
زود رسیدین.
بریتانیاییه اومده. چه خبر اما؟
عزت زیاد!
حتماً توی لندن زندگی می کردی.
راستش نه.
ری بهتره بری سر اینکه چرا گفتی همه مون بیایم اینجا.
راست می گیا.
ببینین بچه ها، احتمالاً باید عذرخواهی کنم.
می دونم همون پیامک همیشگی گروهی رو فرستادم،
اما برای این مأموریت، فقط به دو نفرتون نیاز دارم.
باورنکردنیه.
ری...
بسیار خب، کدوم دو نفر ری؟
- اون بیرون اما رو دیدی، نه؟ - آره.
و باید بهت بگم رفیق، دوست باارزشیه.
باید یه روزی سه تایی دور هم یه آب پرتقال بخوریم.
ری حس می کنم قبلاً این راه رو رفتیم.
می خوام بذارم جی این مسئولیت رو به عهده بگیره.
باشه.
تو با دوستش دوست شدی، قلبش رو شکوندی،
و عملاً مرده ات رو می خواد.
من مرددم.
خب بیاین توضیحات خلاصه رو بشنویم.
یه مأموریت رفت و برگشتی سریعه،
مقامات بلغارستان نمی تونن ثابت کنن،
یه شرکت بزرگ دارویی داره مواد افیونی رو،
در سراسر کشور هم جا به جا می کنه.
می خوایم جلوی یه کامیون رو بگیرین که بتونیم مواد مخدر رو به،
تأمین کننده اش ربط بدیم.
فقط اون کامیون رو بگیرین و از اونجا خارج شین.
نه.
تو از نهنگ گوژپشت خوشت میاد؟
من از نهنگ... از نهنگ گوژپشت خوشم میاد؟
- می دونی، تا حالا واقعاً بهش فکر نکرده بودم. - فکر نکرده بودی؟
راستش من خیلی بهش فکر کرده ام...
فکر می کنم خیلی با ویل جوره.
تو رو باش چه ادای آدم های بالغ رو درمیاری.
می دونم.
از من خیلی بعیده.
نه اینکه من و ویل تا حالا خیلی با هم صمیمی بوده باشیم.
درسته.
با این حال...
می دونی، هفته ی پیش اتفاقی شوهر سابقم رو دیدم.
راستش آدم خوبیه اما با نامزد جدیدش بود،
و قسم می خورم از نهایت خودکنترلیم استفاده کردم،
تا به هر دو تاشون شلیک نکنم.
- باید شلیک می کردی. - می دونم.
من برات از شر هر دو تا جسد خلاص می شدم.
ممنون.
فقط می گم انسان بودن عیبی نداره فرانکس. «فرانکس مخفف فرانکی»
- امتحانش می کنم.
«صوفیه، بلغارستان»
ری، وقتی بارگیری کامیون تموم شد، بهمون بگو،
و وارد عمل می شیم.
خیله خب ویل، آخرین جعبه رو هم گذاشتن.
بیا انجامش بدیم.
بیا بریم.
«به پرتغالی: رفقا!»
«به پرتغالی: مسابقه رو دیدین؟»
«به پرتغالی: برزیل بلغارستان رو سوراخ کرد.»
«به پرتغالی: بازی تیمتون خیلی خیلی افتضاحه.»
♪آفرین، آفرین، آفرین، آفرین♪
جلوشون رو بگیر!
بیا بریم!
آفرین رفقا.
اوباش فوتبالی برزیلی.
معرکه بود.
اون زنه رو دیدی؟
فکر می کنم ممکنه قدرت های خارق العاده داشته باشه.
وقت خونه رفتنه. کارمون تمومه.
آره.
شاید کارمون تموم نشده باشه.
خب داستان ویل جونیور کوچولو که اینجاست چیه؟
واقعاً؟
واقعاً اسم اون بچه ویله؟
این فانتزی رو خراب نکن ری.
فقط هنوز... هنوز نتونستیم پدر و مادرش رو پیدا کنیم.
با یه بچه چی کار می کنه؟
صبر کن... عمو ری مشقاش رو انجام داده.
از قرار معلوم توی اون منطقه از بلغارستان،
موجی از کودکان گمشده وجود داره.
پس این پست فطرت فقط مواد قاچاق نمی کنه.
بچه ها رو هم قاچاق می کنه.
مشکل اینجاست که به نظر می رسه هیچ کس،
به یه اوباش محلی بلغاری اهمیتی نمی ده.
یوروپل فقط می خواست این محموله ی،
مواد رو به تأمین کننده ی بین المللیش وصل کنه.
یعنی هیچ کس نمی ره سراغ این یارو؟
یالا ری، ما رو بفرست.
نمی تونم مرد.
منظورم اینه که مأموریت رسمی ای در کار نیست...
- ری. - یالا ری.
- کار درست رو بکن ری. - مرد باش ری.
بگو دیگه ری.
- ... اما... - ایناهاش.
اما اگه می خواین سرخود برین و خودتون دخل این یارو رو بیارین،...
سعی می کنم ساکت بمونم.
با این حال یه عملیات غیرمجاز توی خاک غریبه است، اگه...
اگه مشکلی پیش بیاد، همه تون به خاطرش مجازات می شین.
ببینین بچه ها، من وارد عمل می شم، باشه؟
شماها... شماها باید خودتون در این مورد تصمیم بگیرین.
اما... اما من انجامش می دم.
چه قدر این بچه نازه آخه؟
خیلی خیلی بامزه است.
آره؟
بفرما.
- ببینم چی کار می تونم بکنم،
تا براتون وسیله ی حمل و نقل و یه پناهگاه جور کنم.
ممنونم ام....
خب، من...
«تتون، بلغارستان»
این دیگه چه کوفتیه؟
وسیله ی حمل و نقل...
و پناهگاهمون.
در نهایت مجبور می شم ری رو بکشم.
من جلوت رو نمی گیرم.
یالا دیگه بابا. تعطیلات بهاری بلغارستانه دیگه.
من با استندیش هم عقیده ام.
وقتی بچه بودم،
مادر و پدرم ما رو می چپوندن توی یکی از این ها،
و تا ساحل می رفتیم.
چه طور بود؟
اوه همه می خواستیم همدیگه رو بکشیم.
دقیقاً.
- چه دنجه. - ببخشید. - ببخشید.
اوه صبر کن، نه، من می خواستم...
می دونی چیه؟ می خوام اون طرفی برم.
- آره حتماً. - فقط صبر کن، خب.
آره. می خوام فقط بشینم.
می خوام...
توالت توی حمومه!
چه قدر صرفه جویی توی وقت!
خب به گمونم قرار نیست در آینده دوش بگیرم پس.
بچه ها، بیاین... بیاین آروم صحبت کنیم، باشه؟
بچه جاش امنه و داره چرت می زنه.
آره حس می کنم بعد از اینکه در مورد نقشه صحبت کردیم،
- باید بچه رو می خوابوندیم. - خیلی ساده است.
اینجاییم تا دخل یه قاچاقچی کودک رو بیاریم،
و به معنای واقعی هیچ سرنخی برای دنبال کردن نداریم.
چه طور ممکنه هیچ سوابق منطقه ای از کودکان گمشده اینجا ثبت نشده باشه؟
مرکز پلیس ملنیک توی تمام مواردی که ری تونست،
کشفشون کنه، مرکزیت داره.
مسلماً توی پرونده هاشون اطلاعات بیشتری دارن.
- خب بیاین از اونجا شروع کنیم. - آره.
- کی می رونه؟ - من.
من رانندگی می کنم. جای بحث نداره.
نیاز دارم کمی از اون دور باشم.
کمک خلبان هم نمی خوام.
در مورد اون رادیو بهت اعتماد ندارم.
تو «کی پاپ» گوش می دی. همونجا بمون. «کی پاپ موسیقی کره ایست»
آره اما نمی خوام به موسیقی کلاسیک گوش بدم،
- اون هم برای پنج... - رفقا، بچه خوابیده.
هیس، هیس، هیس، هیس...
عالی شد.
باشه خب کی می خواد اولین شیفت رو با بچه برداره؟
- من این کار رو می کنم. - من این کار رو می کنم.
- تو می تونی انجامش بدی. - نه، تو انجامش بده.
- نه من... این... - نه ببین ما...
می تونیم با هم انجامش بدیم مگه اینکه کار عجیبی باشه.
عجیب نیست.
خیلی عجیبه.
می دونی چیه؟ بیا.
میام اینجا پیش شما.
- اینجا رو نگاه کن. نگاه کن. - برای یه عکس آماده ای؟
برای چی بود؟
می خوام بفرستمش برای پدر و مادرم،
بهشون بگم ازدواج کردم و بچه دار شدم،
بدجور بترسونمشون.
اوه...
واقعاً دلت می خواد پدر بشی نه؟
اوه حتماً.
آره من عاشق پدر و مادرم هستم. نوه می خوان دیگه.
این یه حقیقته.
به علاوه فکر می کنم خیلی باحال می شه بنابراین...
و دنیا به مقدار بیشتری از این نیاز داره.
- منظورم اینه که نمی شه که فقط یکی باشه. - درسته، انصاف نیست.
انصاف نیست.
یه پدر عالی می شی.
متشکرم.
و من فکر می کنم تو یه مامان... جالب می شی.
همیشه فکر می کردم بچه ام یه دختر کوچولو می شه.
می دونی، در مورد همه ی اون چیزهای احمقانه رؤیا می بافتم...
گره های پروانه ای، روبان، چیزهایی... چیزهایی که یادش می دی.
من دختر خیلی لوسی بودم.
می دونم، باورش سخته.
باورش غیر ممکنه.
به هر حال با این شغل،
فکر نمی کنم احتمالش باشه هیچ کدوممون بچه دار بشیم.
یالا، هرگز نگو هرگز.
«ملنیک، بلغارستان»
قربان، این دو نفر می خوان یه دقیقه وقتتون رو بگیرن.
امروز چه طوری می تونم کمک تون کنم؟
سلام! راستش امیدوار بودیم بتونیم،
- باهاتون در مورد... - من و همسرم فقط می خواستیم بیایم،
و شخصاً ازتون تشکر کنیم.
آره، مثل احمق ها داشتیم سرعت می رفتیم،
و رئیسی که شما باشی جریمه مون نکردی.
بنابراین...
فقط دارم به رئیس یادآوری می کنم،
که من و اون قبلاً همدیگه رو دیدیم.
اوه.
من هم تو رو یادمه.
یه طرفدار فوتبال دوآنیشه.
آره، دوآتیشه.
خب ما باید بریم.
شاید بعدا بهتون سر زدم.
اوه، من... من اگه جات بودم بیشتر احتیاط می کردم.
آره، این خانمی که اینجاست از مهمون ناخونده خوشش نمیاد.
آره، عصبانی می شم.
خیلی هم خشونت آمیز.
خب در هر صورت...
حتماً هر دوتا تون رو پیدا می کنم.
خب پس به گمونم اون موقع می بینیمت.
«به بلغاری: این در رو باز کن!»
«به بلغاری: بجنب و در رو باز کن!»
باورم نمی شه مجبورم کردی دوستانه رفتار کنم.
بایستین!
«به بلغاری: تکون نخور!»
«به بلغاری: همونجا بایستین!»
«به بلغاری: فرار کردن.»
پس کمک مقامات محلی منتفیه.
بعضی از پلیس ها توش دست دارن.
بیاین از اینجا بزنیم به چاک.
سلام اما.
چه خبر؟
داری آب پرتقال می خوری. از استایلت خوشم اومد.
خب توی لندن الان غروبه،
پس از نظر فنی وقت آب پرتقال خوردنه.
منطقیه.
یه نوشیدنی می خوای؟
ببخش، اهل نوشیدنی نیستم.
کاملاً داشتم شوخی می کردم. آره، یه آب پرتقال بهم بده لطفاً.
خب تو و ویل چند وقته همدیگه رو می شناسین؟
توی کوانتیکو همدیگه رو دیدم.
بلافاصله با هم رفیق جینگ شدیم.
ویل قبلاً اجازه می داد از روی امتحاناتش تقلب کنم.
خب، دقیقاً نمی شه گفت «اجازه» می داد.
- خودش نمی دونه. بهش نگو. - نمی گم.
به شرطی که بهش نگی برای تولدش چی گرفتم.
چیه؟
نه! نه نه نه نه. بذار حدس بزنم.
سنگینه، اما نه خیلی سنگین.
یه... دستگیره ی دره؟
نه.
چرا باید براش دستگیره بخرم...
ساعته.
چند وقته با هم صحبت می کنین؟
شش روزه.
شش روز.
فکر... فکر نمی کنی داری یه کم،
عجله می کنی؟
نه اینکه بخوام نظرت رو بدونم ها،
اما شغلم خیلی خطرناکه.
علاقه ای به وقت تلف کردن ندارم.
اگه حسی داشته باشم، بروزش می دم.
خیلی خوبه. خوبه.
فقط... فقط اینکه اگه من،
همچین هدیه ای می گرفتم...
پا به فرار می ذاشتم و پشتم رو هم نگاه نمی کردم،
بعد اثر انگشتم رو ذوب می کردم،
که کسی هرگز نتونه پیدام کنه.
خب آره، منظورم اینه که البته که این کار رو می کردی،
چون تو از آسیب پذیر بودن در مقابل،
کسی که بهت اهمیت می ده، وحشت داری.
دقیقاً.
صبر کن ببینم. چی؟
«جنگل استارا پرانینا، بلغارستان»
باورم نمی شه یه پلیس بچه ها رو می گیره. حالم رو به هم می زنه.
- فکر می کنه دست هیچ کس بهش نمی رسه. - دست ما که می رسه.
سعی کردم با خانواده ی چند تا از بچه های گمشده ای که ری،
پیدا کرده بود تماس بگیرم، اما این قدر ترسیده ان که حرفی نمی زنن.
خب ما هم برای همین اینجاییم.
بیا بفهمیم «اینجا»یی که می گی کجاست.
آره.
جی، می خوام یه شیفت از بچه مراقبت کنی،
تا استندیش بتونه شروع به جمع آوری،
- پیشینه ی رئیس پلیسمون بکنه. - مشکلی نیست ویل.
من یه ستاره ی راکم که چند تا کار رو با هم انجام می دم، درسته؟
آره، به علاوه، من هیچ شیفتی با هیچ بچه ای برنمی دارم.
متأسفم.
بچه ها کیسه های نفرت انگیز گوشتی از ویروس و باکتری هستن.
و اگه بهشون دست بزنی، به معنای واقعی کلمه داری به مدفوع دست می زنی.
باشه.
واضحه که مشکلاتی درونی داری.
خیله خب، گرفتمش.
ولادیمیر کوسلوف، که بین دوستاش به «ولاد» معروفه.
که البته شک دارم دوستی داشته باشه.
الان دارم دنبال همکارهای شناخته شده ترش می گردم.
اوه سلام.
مارتینا لوسینسکی.
لهستانی، عضو عملیات ویژه ی سابق.
با بی احترامی اخراج شده.
حالا یه مزدور بسیار جذابه.
آره، باهاش آشنا شدیم.
هی جی، مطمئنم ولاد داره دنبالمون می گرده.
حداقل می شه ماشین کاروان رو از دسترس خارج کنی؟
این کار رو می تونم بکنم. 90 ثانیه بهم وقت بده.
در برابر هر نوع نظارت الکترونیکی نامرئی می شیم.
خیلی ممنونم متنفر از بچه.
جی ازت خوشش نمیاد.
نمی دونم چرا.
چون خیلی شیرینی.
اما اون آدم وحشتناکیه.
از من هم خوشش نمیاد.
قضاوت شخصیتیش خوب نیست.
من از بچه ها متنفر نیستم.
فقط... ازشون می ترسم.
چه آرامشی داره.
- عاشق این جور جاهام. - آره.
آره.
یکی می تونه با صدای خیلی بلند جیغ بزنه،
و تو هیچ وقت صداش رو نشنوی.
اضطراب آوره.
استندیش می خواد یه کم بیشتر در مورد پیشینه ی،
ولاد جستجو کنه، مثلاً ایمیلش رو حک کنه،
بفهمه از کجا فعالیت می کنه.
توی کندو گفتی از دی ان ای ویل بچه،
- نمونه بگیرن؟ - آره.
راستی خیلی خوشم میاد اون طوری صداش می کنی.
مطمئنم اگه پدر و مادرش رو پیدا کنیم، حرف می زنن.
من می تونم توی این مورد کمک کنم.
از طریق رابطم توی آمریکا امتحان می کنم.
عالیه. آره، من با... با نیویورک تماس می گیرم.
نه تو زودتر از من این کار رو کردی!
منم که باید روز تولدت با تو تماس بگیرم.
بدموقع مزاحم شدم؟
نه، نه، دارم با ری گپ می زنم.
تولدت مبارک رفیق!
تو... تو پیش ری هستی؟
خب، دارین... دارین چی کار می کنین؟
چند لیوان آب پرتقال می نوشیم و با همدیگه بیشتر آشنا می شیم.
بیشتر از چند لیوان.
- این دختر چه قدر آب پرتقال می خوره! - من انگلیسی ام ها!
- ما توی این کار مهارت داریم. - اوه تو خیلی انگلیسی هستی.
آره.
چه... باحال.
بذار بهت بگم، اون که باحاله اونه نه من.
دوست باارزشیه مرد.
- خرابش نکن. - خیلی روی اعصابه.
آره، واقعاً آدم روی مخیه.
- خب مشتاق دیدارتم و... - هر دو مشتاق دیدارت هستیم!
فقط برگرد... زود برگرد.
آره، نه همین قصد رو دارم.
من باید احتمالاً...
باشه، آره، خداحافظ.
صبر کن... قطع کرد. قطع کرد.
ری و اما مشتاق دیدارم هستن.
دارن با هم صحبت می کنن و مشتاق دیدار من هستن.
نذار ری اعصابت رو به هم بریزه.
- مسئله ی مهمی نیست. - ممنون فرانکی.
آره، از بین این همه آدم، تو باید کسی باشی،
که در مورد دوستی نصیحتم می کنه.
ممنونم.
خب حالا شد یه تعطیلات خانوادگی.
بیا بریم به جای استندیش مراقب بچه باشیم.
ظرف چهار ثانیه پوشکش رو عوض کردی.
به طرز مثال زدنی ای سریع بود.
زیاد تمرین کردم.
موقعی که کالج می رفتم به عنوان یه پرستار بچه کار می کردم،
بنابراین هر یه پوشکی که عوض می کردم، یه لیوان آب پرتقال توی کافه ی محلی گیرم میومد.
چه سیستم عجیبی.
خب، آدم «بالغ تر بودن» چه طور پیش می ره؟
با توجه به رفتار الانش،
اجازه می دی شکنجه اش کنم؟
فقط یه کم؟
نظرت چیه عزیزم؟
آره، می گیم برو خوش باش.
- می دونستم از این بچه خوشم میاد. - می دونم.
باشه...
«به اسپانیایی: کوچولو» خوابیده.
عالیه.
سوزان سرنخی در مورد دی ان ای بچه مون،
و آخرین آدرس شناخته شده ی مامانش پیدا کرد.
نمی دونم هنوز اونجا زندگی می کنه یا نه،
- اما صبح یه سری بهش می زنیم. - خوبه.
باشه.
«رما.»
- چی؟ - اسم ری و اما با هم.
- «رما». - ازش خوشم اومد.
- رو زبون می چرخه. - چه قدر بامزه.
نه رو زبون نمی چرخه. چی... داره بهتون خوش می گذره؟
- براتون جالبه؟ - آره، آره.
بچه ها این ها رو توی یخچال پیدا کردم.
نمی دونم خوبن یا نه.
عکس گورباچوف روشونه.
آره، عکس لنینیه. یه کتاب بخون باشه؟
حالا هر چی. تولد ویله و باید جشن بگیریم،
چون ممکنه یکی از آخرین جشن های تولدش باشه.
- در این حد پیره. - هی مواظب حرف زدنت باش.
تو توی آدم هایی که می شناسم مهربون ترین قلب رو داری.
اوه خدا!
اصلاً خوشمزه نیست.
چه طوریه که مثل یخ سرده اما مزه اش گرمه؟
واقعاً جی؟
- اوه خدای من. - واقعاً؟
- آره. - هی من...
متأسفم که یه کم قبل تر بهت پریدم.
این... قابل بخشش نیست.
بنابراین...
تولدت مبارک خنگ.
متشکرم.
و ممنونم که قضیه رو بزرگش نمی کنی.
ناراحتم می کنه. می دونی...
آره البته.
♪ تولدت مبارک ♪
♪ مبارک ♪
♪ تولدت مبارک ♪
♪ تولدت مبارک ویل عزیز ♪
♪ تولدت مبارک ♪
به عنوان یه گروه از همه تون متنفرم.
خب استندیش ایمیل ها و گفتگوهای پلیس رو زیر نظر داشته،
اما ولاد ناپدید شده.
خبر خوب اینه که رابط سوزان یه سرنخی پیدا کرده.
امیدوارم مامان ویل بچه کمک مون کنه ولاد رو بکشیم بیرون.
سیمونا بوریسف، و خونه اش هم خیلی دور نیست.
بهونه ی مناسبی برای پیاده روی صبحگاهیه.
اما احتمالاً نذاره «ویل بچه» صداش کنی ها.
می بینیم.
وقتی ری و اما ازدواج کردن و بچه دار شدن،
شاید بذارن بچه رو ویل صدا کنی.
چرا باید این کار رو بکنیم؟
برای هیچ کدوممون جالب نیست.
چون تو تنها کسی هستی که یه شیفت از بچه مراقبت نکرده.
داری چی کار می کنی؟
فرانکی ازم خواست برم شهر،
ببینم ایست بازرسی پلیسی هست که دنبالمون بگرده یا نه،
بنابراین فکر کردم با دویدن صبحگاهیم تلفیقش کنم.
می خوای بیای؟
یه کم ورزش کنی؟
نه.
چرا از بچه مراقبت نمی کنی؟
کردم.
یه چیزهایی نوشید.
خرس رو براش تکون دادم.
خوبه.
دیگه نباید بچه رو «این» صدا کنی.
اون یه بچه است. تو چته؟
باشه...
می دونی که بعضی اوقات وقتی...
اوضاع دقیقاً بر وفق مرادم پیش نره،
وسواسی، سختگیر یا ایرادگیر می شم؟
گاهی اوقات یا دائماً همیشه؟
خب برای همینه که در آینده هیچوقت بچه دار نمی شم.
هیچ بچه ای لیاقتش این نیست که با همچین پدری بزرگ بشه.
در حقش انصاف نیست.
باشه مرد، من به جات ازش مراقبت می کنم.
اما توی همین زمان کمی که می شناسمت، خیلی تغییر کردی.
اگه من جات بودم هیچ دری رو به روی خودم نمی بستم.
پوشکش باید عوض بشه، نه؟
همین طوره.
آره.
باشه بوگندو، بیا عوضش کنیم.
فقط دارم حقیقت رو می گم.
حداقل باید این رو در نظر بگیری،
که ری و اما همین الانش هم با هم صمیمی ان، نه؟
می دونی از زمانی که شروع به همکاری با همدیگه کردیم،
- یه کم بازیگوش تر و شوخ تر شدی؟ - آره.
آره ازش متنفرم.
خب همینه.
«به بلغاری: شما کی هستین؟»
«به بلغاری: نمی خوایم بهت صدمه بزنیم.»
انگلیسی بلدی؟
درباره ی بچه ات اطلاعاتی داریم.
کوستا؟
اون کجاست؟
حالش خوبه. حالش خوبه. جاش امنه.
وای خدای من. ممنون.
می تونیم بیاریمش پیشت اما... چرا تفنگ داری؟
ولادیمیر.
میاد اینجا، کوستا رو می گیره،
همون طوری که هر کسی رو که می خواد بفروشه رو می گیره.
دفعه بعد من رو می بره.
چرا به کسی نگفتی؟
به کی بگم؟
اون پلیسه.
هیچ کس نمی تونه کمک کنه.
نگران نباش.
ما کمکت می کنیم.
سلام.
کلیدهای ماشینش رو بردار.
باید می کشتینش.
یادم بنداز هیچوقت یه زن بلغاری رو عصبانی نکنم، خب؟
جایی رو داری که بری و قایم بشی؟
خواهرم توی صوفیه است.
باشه بهمون بگو کجاست،
و اونجا به همراه پسرت، می بینیمت.
اون خوبه اما باید مطمئن بشیم جای هر دوتون امنه.
اگه ولاد زنده باشه جای من هرگز امن نیست.
باید جلوش رو بگیرین.
می گیریم.
سلام داداش!
این بچه ای که درباره اش حرف می زدی کجاست؟
سلام آقا خرسه. ایناهاش.
همین جاست. می خوای ببینیش؟
خب آره. منظورم اینه که پس فکر می کنی برای چی اینجام؟
خب... خب تو... خب ببین، ما توی جنگلیم،
بنابراین فکر کردم اینجا زندگی می کنی.
می دونم اون که اینجا زندگی نمی کنه.
پس چون من یه خرسم باید توی جنگل زندگی کنم هان؟
نژادپرست!
من یه خرس شهری ام!
زیر یقه ات چیه؟
خب، نمی تونه چیز خوبی باشه.
نه آقا خرسه. نمی تونه.
برمی گردم.
هی بچه ها فکر کنم یه چیزی...
پیدا کردم.
اوه شلام!
اوه سلام.
اما اگه من جات بودم، احتیاط می کردم.
این اطراف دوستان زیادی دارم و خیلی هم خفن هستن.
آره، فوق خفن.
جی.
جی!
بیهوشه.
بچه کجاست؟
کدوم بچه؟
این مال منه.
مارتینا، کافیه.
قرار نیست خوب پیش بره، نه؟
خیله خب.
فقط وقتی مادر جای امنی قرار گرفت بهم بگو.
خداحافظ ری.
خب ری داره مادر رو تحت مراقبت محافظتی قرار می ده.
بهم... گفت که نگران تنها بودن اما هم نباشم،
و اینکه «هوام رو داره» که به گمونم چیز خوبیه.
آره خیلی در موردش هیجان زده به نظر می رسی.
آره.
می خوام یه زنگ کوتاه به اما بزنم.
- رفیق؟ - هان؟
چی کار می کنی؟ مسئله ی مهمی نیست.
فقط می خوام بهش زنگ بزنم و یه سلامی بکنم.
شاید، می دونی، بفهمم اونجا چه خبره.
شماره اش رو بگیری بهت شلیک می کنم.
چه خشن.
با زنگ زدن به اما،
فقط داری نشون می دی که بهش اعتماد نداری.
اون جیجی نیست...
یه دختر 23 ساله نیست که یه روز با تو حرف بزنه یه روز با ری،
چون خیلی حال می ده کاری کنی دو تا مرد خیلی پیر مثل احمق ها به نظر برسن.
باشه، این «خیلی پیری» که گفتی طوری بود که انگار تو هم داری مثل بقیه قضاوت می کنی...
گوش کن، اما عالیه.
به نظر من یه کم ریزه میزه است اما عالیه.
خرابش نکن.
اگه یه چیز از تو یاد گرفته باشم، اون اینه که،
تا موقعی که کسی دلیلی برای بی اعتمادی بهت نداده،
بهش اعتماد کن.
حق با توئه آره.
این رو می ذارم کنار. ممنون.
باشه.
نمی دانم با خودم چه فکری می کردم.
فقط... پیش میاد دیگه.
سوزان؟
چه اتفاقی افتاده؟
- بهم حمله شد.
- آره من خوبم. - ولاد.
بچه.
عالیه، اینجایی.
یه ثانیه صبر کن.
این مأموریت رسمی نیست.
نمی خوام سپرده ی این خونه ی سیار رو از دست بدم.
و...
چه خبر؟
یه چیزی برات گرفتم.
یه کتابه.
هیچی توش نوشته نشده... نزدیک بودها.
دفتر خاطراته.
متشکرم.
وقتی حس می کنم می خوام سعی کنم،
و چیزی رو در مورد خودم تغییر بدم،
نوشتن مسائل بهم کمک می کنه.
خب، من باید بخوام چی رو در مورد خودم تغییر بدم؟
مهم نیست. توی ذهنم یه فهرست دارم.
می دونی، دیروز که گفتی فرار می کنی،
و پشت سرت رو هم نگاه نمی کنی، من رو بدجور یاد خودم انداخت.
- واقعاً؟ - آره قبلاً من هم همین طوری بودم.
همیشه دنبال رفقای دست نیافتنی بودم،
و دوستی هام رو خراب می کردم.
و بعد سعی می کردم با گفتن: «متأسفم» خودم رو از اون مخمصه نجات بدم.
به نظرت آشنا میاد؟
باید این رو بنویسم.
توی دفتر خاطراتی شبیه همینی که تو الان بهم دادی.
درسته.
متشکرم.
خیلی خواهش می کنم.
چه اتفاقی افتاد؟
مارتینا اتفاق افتاد.
بچه رو برد.
چی؟
ه... همه خوبن؟
گردنم خوبه. غرورم لطمه خورده.
بهت که گفتم... قدرت های ماورائی.
ولاد داره کارهای ناتمومش رو تموم می کنه.
باورم نمی شه اون دختر جذاب دخل همه مون رو آورد.
- اون چی؟ - چیه؟
- تو چته؟ - سعی کرد ما رو بکشه.
واقعاً؟
چون همه مون زنده ایم بنابراین...
بیخیالش می شم.
خب بچه ها قراره اون بچه رو پس بگیریم.
- چه طوری پیدامون کرد؟ - یه چیزی روی خرس عروسکی بود.
- ردیاب؟ - مارتینا خرس عروسکی رو با خودش برد؟
یا اون بردش یا اینکه ولاد برگشت به شهر.
نمی تونی سیگنالش رو ردیابی برعکس کنی تا موقعیتشون رو پیدا کنی؟
- ارزش امتحان کردن رو داره. - این کار تنها در صورتی جواب می داد،
- که این قدر احمق می بود که ردیاب رو درنیاره. - پیداش کردم.
در اون حد احمقه.
خب بیاین این چیز رو برگردونیم توی جاده.
خب یه لحظه حس کردم سفر جالبیه.
تینا رو پیدا کنیم،
ما رو به ولاد و ویل بچه می رسونه.
خیله خب اوناهاش.
آهسته برو.
فقط همونجا وایستاده.
من اسلحه ای نمی بینم.
آره احتمالاً با همون خرس عروسکی هم می تونه دخلت رو بیاره.
چرا این قدر لفتش دادین؟
خب باید باور کنیم تو تینا مارکی؟
- اهل بروکلین؟ - مارک...
توی ساحل برایتون به دنیا اومدم و بزرگ شدم.
ببینین، دارم حقیقت رو می گم.
پس چرا نمی تونیم هیچ گزارش رسمی ای،
در مورد انتصاب هیچ سازمانی پیدا کنیم؟
من هم می تونم از تیم کوچیکتون همین سؤال رو بپرسم.
من از سازمان سیا هستم.
سال هاست که آزادم،
تحت هویت جعلی فعالیت داشته باشم.
باید حس خوبی داشته باشه.
همین طوره.
بیشتر حرف هاش راسته.
سوابق عملیات ویژه رو تأیید کردم،
اما مأموریت های فوق سری طبقه بندی شده ان.
انگار باید حرفش رو باور کنیم.
یا نکنیم.
خب پس فکر کردین چرا ردیاب رو درنیاوردم؟
واقعاً فکر می کنین اون قدر احمقم؟
فعلاً برای گفتنش زوده. تازه با هم آشنا شدیم.
این کار رو کردم چون برای پایین کشیدن ولاد به کمک نیاز دارم.
اما چرا بچه رو بردی؟
چون ولاد ازم خواست.
هویت جعلی من معاون اون بودنه.
ببینین، برای این چیزها وقت نداریم.
اون ترسیده و داره کل عملیاتش رو جمع می کنه.
می خواین اون بچه و چندین تا بچه ی دیگه رو نجات بدین یا نه؟
همین حالا باید اقدام کنیم.
همینجا بمون.
خنده دار بود.
طنز جاسوسی بود.
خب به نظر می رسه تینا طرف ماست.
آره! عضو جدید تیم! چه خبر؟!
ببینین، تینا می خواد کمکش کنیم ولاد رو بکشه پایین.
اگه قراره این کار رو بکنیم، باید به روش خودمون انجامش بدیم.
اون رئیس نیست، باشه؟
بیاین دست به کار بشیم. من رانندگی می کنم.
باشه.
اون بچه ها رو میاریم بیرون.
بهش دستبند زده بودیم.
آره، خوشم اومد.
من هم.
می دونیم.
من رو دنبال کنین.
اگه زندانی من باشین، می تونم ببرمتون تو.
هیس، هیس، هیس، هیس!
«به بلغاری: برو کنار.»
ولاد، برات یه هدیه گرفتم.
وقتی داشتن تعقیبم می کردن گرفتمشون.
آفرین مارتینا.
خب اجسادتون رو باید برای کدوم دولت بفرستم؟
می تونی ما رو بکشی.
مهم نیست.
ما فقط نوک نیزه ایم.
دولت ایالات متحده همه چیز رو راجع به عملیاتت می دونه.
و حالا که دوست احمقت ما رو آورده اینجا،
می دونن نیروها رو برای استردادت،
دقیقاً به کجای لاهه بفرستن.
«به بلغاری: ای ابله.»
«به بلغاری: کامیون ها رو بار بزنین، فوراً از اینجا می ریم.»
وقتی هموطنات به اینجا برسن،
چیزی جز جسدتون پیدا نمی کنن.
«به بلغاری: از اینجا ببرینشون!»
درها رو ببند.
هی.
سلام!
یالا پسرها، بیاین بریم.
باید ویل بچه رو بگیریم.
من به اون بچه احتیاج دارم.
بیا.
هی من اینجام.
خیله خب، من اینجام.
- چیزی نیست. - فقط طاقت بیار. از اینجا می بریمت بیرون.
دارمت.
بیا دیگه.
خب، تمرکز کن.
خب امنه می تونیم بریم.
جای ویل بچه و گروگان ها امنه.
الان دیگه به عهده ی خودتونه.
«به بلغاری: مشکلی نیست.»
تکون بخور.
بیا انجامش بدیم.
- تو خوبی؟ - آره.
برو که رفتیم.
«به بلغاری: این احمق ها دارن چی کار می کنن؟»
باشه، یادت باشه کجائیم مارتینا.
من تا قبل از غروب آفتاب آزاد می شم.
تا غروب زنده نمی مونی.
تینا، این سبک ما نیست.
این سبک اون نیست.
چه ضدحال.
اوه چه خوب فرانکی. دوست پیدا کردی.
یالا.
بچه ها، بچه ها، خبرهای خیلی خوب.
قراره همه ی بچه ها دوباره پیش خانواده هاشون برگردن،
و چون ولاد عملیات برون مرزی هم داشت،
به دلیل نقض حقوق بشر توی یه،
دادگاه بین المللی محاکمه می شه.
قراره بقیه ی عمر بی ارزشش رو توی زندان سپری کنه.
اون مرد گنده بک بد دقیقاً لیاقتش همینه، نه؟
- آره. - آره درسته. - آره درسته.
خب به گمونم وقتشه با این کوچولو خداحافظی کنیم نه؟
این دوروبرها می بینمت ویل بچه.
اسمش کوستاست.
متأسفم، آره ، کوستا.
می دونی چیه؟
کوستا هم بهش میاد.
«به اسپانیایی: موفق باشی گنجینه ی کوچولوی باارزش.»
خداحافظ مرد کوچک.
هی، ناراحت می شی اگه... اگه...
آره، راحت باش.
بیا.
چه بچه ی خوبی!
پس، این بوی بچه ی تازه متولد شده که می گن...
واقعیه نه؟
واقعیه.
- واقعیه. - آره.
زندگی خوبی داشته باشی.
خیله خب.
خب این هم از مامانت، پس تو باید...
کوستا!
باشه.
کوستا.
از همه تون خیلی متشکرم.
خیلی ممنونم.
خواهش می کنم.
متشکرم.
آفرین به همه. خسته نباشین.
- ممنون تینا. - خب وایستا.
خداحافظ.
برمی گرده.
از کجا می دونی؟
نمی دونم.
فقط واقعاً امیدوارم.
اوه، باشه.
The End