‫ویل چیس، اف بی آی!
‫فرانکی تروبریج، سازمان سیا.
‫دارم کسی رو منسوب می کنم ‫که مأموریت هاتون رو بچینه،
‫هرجای دنیا که هستین ‫بهتون خدمات حمایتی بده.
‫تق تق.
‫خیلی هیجان زده ام که بخشی ‫از این تیمم.
‫باشه. خیلی زوده؟
‫چهار سال توی ام آی تی، ‫سه سال توی ان اس ای،
‫و به «در رو قفل کن استندیش» ‫تنزل پیدا کرده ام.
‫باید استاوروس رو بگیریم... زنده.
‫حق با تو بود. ‫من قلب بزرگ و احمقم رو باز کردم.
‫ممکنه مأموریت رو تحت تأثیر قرار داده باشه.
‫ممکنه؟!
‫می تونیم توافق کنیم تقصیر اونه؟
‫هی!
‫ترمزم رو بریدی؟
‫کاری که با ویل کردی ‫قابل بخشش نیست.
‫تو هرگز جزئی از ‫این تیم نمی شی.
‫«لندن، انگلیس»
‫ما نخست وزیر و همسرش رو داریم.
‫اگر نام های توی لیست تا ظهر منتشر نشن،
‫هر دو رو می کشیم.
‫خب، تا ظهر بهمون مهلت داد.
‫سیگنال تماس رو ‫مثلث بندی کردم.
‫الان بیرون ساختمونم.
‫دارم آدرس رو می فرستم.
‫اون طرف لندنه.
‫تقریباً ظهره.
‫وقت کافی نداریم که ‫ویل و فرانکی با ماشین تا اونجا برسن.
‫مشکلی نیست!
‫فکر دیگه ای داشتیم!
‫چرا تو باید برونی؟
‫چون من اول سوار شدم.
‫سیستم خوبی نیست.
‫خب توی اسکله گفتم: ‫«اول خانم ها.»
‫تو گفتی: «حدس می زنم ‫این یعنی من بعد از توئم...»
‫که اتفاقاً خیلی خنده دار بود...
‫بنابراین الان نمی تونی برونی.
‫کاملا ارزشش رو داشت.
‫در رو باز کن.
‫«به اسپانیایی: انگلیسی بلد نیستم.»
‫«به اسپانیایی: در رو باز کن!»
‫اسپانیایی هم بلد نیستم.
‫بچه ها، ممکنه ‫مشکلی داشته باشیم.
‫استندیش رو گرفتن.
‫بر اساس مشخصات روانی من توی ‫کشتن گروگان ها درنگ نمی کنن.
‫یا اسلحه هاتون رو بندازین یا ‫دوستتون می میره.
‫اشکالی نداره. ‫اون قدرها هم خشک و جدی نیستیم.
‫داری چی کار می کنی؟
‫شغلم رو انجام می دم.
‫به استندیش شلیک می کنی.
‫اگه مجبور باشم.
‫نمی تونم اجازه بدم ‫این کار رو بکنی.
‫خب من نمی تونم با استندیش صحبت کنم ‫چون وسیله ی ارتباطیش رو گرفتن.
‫می شه لطفاً یکی حلقه ی ازدواجی رو،
‫که بهش دادم، یادآوری کنه؟
‫استندیش بدون هر اتفاقی هم که بیفته،
‫حتماً به همسرت خبر می دم.
‫همسر؟
‫
‫آره!
‫همینه عوضی!
‫بجنبید بچه ها.
‫اون ها مرده ان.
‫باز هم.
‫سلام مأمورین.
‫عذاب وجدان نداشته باشین.
‫یادتون باشه این ‫مأموریت های تمرینی،
‫طوری تمرین شده ان ‫که غیرممکن باشن.
‫تیم تون هر بار داره بهتر می شه.
‫راستی فکر برداشتن قایق ‫فکر زیرکانه ای بود.
‫اوه ممنون قربان، ‫فکر من بود.
‫اگه می ذاشتی من برونم، ‫به موقع می رسیدیم.
‫«نیویورک»
‫تا الان توی سه منطقه ی زمانی بودیم ‫و تو عصبانی بودی. چی شده؟
‫اگه می ذاشتی به استندیش شلیک کنم،
‫به موقع می رسیدیم.
‫ببخشید؟
‫شغلمون همینه.
‫گاهی آدم های بی گناه باید بمیرن.
‫یا... ‫یا این ممکنه دیوانگی به نظر برسه...
‫چه طوره که هیچ آدم بی گناهی نمیره؟
‫همین جوری الکی می گما.
‫آقای حساس وقتی مجبوریم توی صورت،
‫یکی از دوستاش شکلیک کنیم، ‫ناراحت می شه.
‫می خواستی من رو بکشی. ‫ازت دلخورم.
‫تو قابلیت دلخور بودن رو نداری.
‫من می تونم دلخور باشم.
‫واقعاً داری من رو به خاطر اینکه نگران،
‫سلامت اعضای تیمم هستم، ‫نقد می کنی؟
‫تیم مون.
‫آره. ممنون.
‫می بینی؟ ‫تو هم داری مایه می ذاری.
‫اگه می خوایم مفید واقع بشیم،
‫باید طوری با هم رفتار کنیم ‫که انگار یه خانواده ایم.
‫به هیچ وجه.
‫وقتی از نظر احساسی دخیل بشی،
‫نمی تونی تصمیمات سخت بگیری.
‫برای همین بهت اعتماد ندارم که ‫هوام رو داشته باشی.
‫وقتی توی فرانسه تیر خوردی،
‫کی روت جراحی اضطراری انجام داد؟
‫به معنای واقعی کلمه ‫جونت رو نجات دادم.
‫و همش درباره اش حرف می زنی.
‫
‫فقط داره سعی می کنه بره روی مخت.
‫خب، موفق نشده.
‫آفرین پسر.
‫اما چه طور می تونه بهم اعتماد نداشته باشه؟
‫همه به من اعتماد دارن.
‫من یه پیشاهنگ عقابم. ‫«پیشاهنگ عقاب بالاترین درجه ی پیشاهنگی است.»
‫می دونم خیلی بهش افتخار می کنی،
‫اما اون قدرها هم که فکر می کنی جذاب نیست.
‫خیلی هم جذابه.
‫مدیر کیسی می خواد با هردومون صحبت کنه.
‫بسیار خب. ‫شما اینجا صبر کنین.
‫شما رو در جریان قرار می دیم.
‫بی صبرانه منتظرم.
‫یا اینکه می تونیم ‫به همه ی حرف هاشون گوش کنیم.
‫من هم بازی.
‫روشون شنود گذاشتی؟
‫این کار تجاوز به حریم ‫خصوصی شونه.
‫گوشی می خوای یا نه؟
‫نه.
‫مأمورین، خوش برگشتین.
‫تمرینات آموزشی چه طور بود؟
‫عالی بود قربان. ‫هر بار بهتر می شیم.
‫دروغ می گه. ‫افتضاح بود.
‫اما اون زیاد شوخی می کنه.
‫- این طور نیست. ‫- نه، همین طوره.
‫باید روی زمانبندی،
‫و تحویل،
‫و سطح درستی کار کنیم.
‫بشینین.
‫بنابراین بیاین در مورد ‫آینده ی تیم تون صحبت کنیم مأمورین.
‫مدیر کیسی داره می گه من و جی،
‫مثل... بتمن و رابین برعکسیم.
‫تو رابینی.
‫حالا داره در مورد تو حرف می زنه.
‫
‫باشه.
‫این هم از این.
‫بهتره چیز خوبی باشه.
‫هیچ جایی خونه ی خود آدم نمی شه.
‫خب باید احتمالاً...
‫شما رو در جریان ‫جلسه با کیسی بذاریم.
‫اساساً بهمون گفت که...
‫به خاطر جریان مأموریت اولمون،
‫مطمئن نیست تیم رو نگه داره یا نه.
‫صبر کن ببینم، از کجا می دونی؟
‫جی بهتون شنود وصل کرده بود.
‫احتمالاً باید بهش عادت کنی.
‫آره. همه رو شنیدیم.
‫سوزان.
‫خب انتظارش رو از اون ها داشتم ‫اما تو؟
‫خب اول گفتم نه،
‫اما بعد هیجان زده شدم، بنابراین...
‫ببین، من نمی فهمم.
‫چرا باید تیم رو منحل کنن؟
‫اولین مأموریت مون اون قدرها هم ‫بد نبود، بود؟
‫نه. منظورم اینه که ‫هدف مون رو کشتیم،
‫یه بانک رو غرق آب کردیم،
‫و ویل به رئیس یه سازمان،
‫خلافکاری بین المللی محبت کرد.
‫من به کسی محبت نکردم.
‫منظورم اینه که چرا یه کم کردی.
‫خب الان باید چی کار کنیم؟
‫مثل یه روز کاری عادی رفتار می کنیم.
‫منظورم اینه که ببینین، ‫اگه این کافه ی قدیمی قراره خونه ی دائم مون باشه،
‫می گم یه کم تر و تمیزش کنیم، ها؟
‫سرگرم کننده به نظر می رسه.
‫مطمئن نیستم بدونی ‫اصلاً سرگرمی چی هست.
‫می دونم که تمیز کردن نیست.
‫فکر می کنین سرگرم کننده است، هان؟
‫آره، این دفتر منه.
‫خب امیدوارم تیم رو منحل نکنن،
‫چون اینجا مسلماً از اتاقکم توی ‫ان اس ای بهتره.
‫راستی ممنونم.
‫حرفش رو هم نزن.
‫ویل می خوام بدونی سربلندت می کنم.
‫خوبه. خوبه.
‫و می خوام بدونی اولش بیشتر کارهای فنی،
‫بهت می سپرم.
‫
‫خوبه اما در نهایت،
‫می خوای اون بیرون توی میدون باشم.
‫نمی شه سگ بزرگ رو ‫توی ایوان بست و به حال خودش رها کرد، نه؟
‫«سگ بزرگ روی ایوان». ‫آره حتماً.
‫استندیش تو...
‫تا حالا آموزش کار با سلاح ندیدی.
‫نه.
‫بهم نشون بده چه طوری یه تفنگ می گیری دستت.
‫می دونی راستش می خواستم در این مورد ‫باهات صحبت کنم...
‫- باشه. ‫- ... چون فکر می کنم خوب می شد که...
‫دو تا...
‫تفنگ داشتم.
‫برای خودم یه امضای خاص می داشتم.
‫- حتماً. ‫- می دونی، یه چیزی که خودم رو باهاش می شناختم.
‫
‫بعد میایم پایین.
‫می دونی، دوباره خشاب رو پر می کنیم.
‫
‫- یکی پشت سرته. ‫- صداش رو شندیم.
‫- می بینی؟ ‫- حتماً.
‫همیشه گوش می دم.
‫درسته.
‫مسئله اینه استندیش.
‫شغلی که داریم واقعیه.
‫این گلوله ها واقعی هستن.
‫یه... یه بازی ویدیویی نیست.
‫اگه تیر بخوری...
‫می میری.
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫آره، نه، منظورم اینه ‫که متوجه شدم.
‫نه نشدی.
‫اما می شی.
‫ببین من فکر می کنم تو پتانسیل ‫تبدیل شدن به یه مأمور عالی رو داری،
‫و من می خوام کمکت کنم ‫به اونجا برسی.
‫قول می دم.
‫تو فقط...
‫باید صبور باشی.
‫و برای... ‫برای آینده می گم،
‫وقتی می خوای به کسی شلیک کنی،
‫مطمئن شو واقعاً طرف رو ببینی.
‫درسته.
‫حالا که همه اینجاییم، ‫براتون مأموریتی دارم.
‫اگه از پسش بربیاین، ‫برد کردین.
‫و در غیر این صورت، تیم ‫رو منحل می کنن،
‫و من اخراج می شم.
‫انگار یه موقعیت شکست-پیروزیه.
‫بهتره یه راست برم سر مأموریت.
‫صبر کنین.
‫
‫ویل گفت امروز مثل یه روز ‫کاری عادی رفتار کنیم،
‫بنابراین سیستم ‫امنیتی مون رو ارتقا دادم.
‫و از خودمون در برابر هرگونه نظارت ‫الکترونیکی محافظت کردم.
‫عالیه جی.
‫پاچه خوار.
‫باشه، خب، هدفتون،
‫یه نئوفاشیست ایتالیایی ‫به نام فاشیا روساست.
‫و به دلیل بحران مهاجرت ایتالیا،
‫گروه های تنفر راست گرا ‫همه جا رو پر کرده ان.
‫اما فاشیا روسا فرق داره.
‫چون یه میلیاردر ازشون حمایت می کنه.
‫می تونن توی مقیاس ‫گسترده ویرانی به بار بیارن.
‫و فاشیا روسا ثابت کرده ‫که توی استفاده از تبلیغات،
‫شبکه های اجتماعی برای ‫گسترش خودش ماهره.
‫و حدس می زنم پیروانشون رو قانع کردن،
‫که مهاجران دلیل بروز ‫همه ی مشکلات ایتالیا هستن.
‫دقیقاً. و حالا ‫رهبرشون لوکا کرودل،
‫می خواد فاشیا روسا رو ‫​​به سطح بالاتری ببره.
‫اطلاعات محرمانه ای داریم که بر اساس اون، ‫مهندسی آمریکایی،
‫توماس اندروز،
‫توی این گروه استخدام شده.
‫تخصص اندروز بمب های شیمیاییه.
‫دارن بهش پول می دن تا ‫سلاح کشتار جمعی بسازه.
‫مأموریت شما اینه که اندروز رو،
‫قبل از اینکه شروع به ساختن ‫بمب کنه، بگیرین.
‫و کاری کنین بر علیه فاشیا روسا بشه.
‫و مهمترین قسمت...
‫... شغل من رو نجات بدین.
‫بیاین بریم.
‫از سر راهم برو کنار.
‫عصبیت می کنه ری؟
‫«رم، ایتالیا»
‫چه خوب.
‫باشه.
‫- چه قدر خفن ان! ‫- آره.
‫فکر کنم من این یکی رو برمی دارم.
‫- خوشگله، نه؟ ‫- آره.
‫نه.
‫هیچ کدوم از این ها برای تو نیستن.
‫چرا که نه؟
‫خب نمی تونم به کسی که هیچ تجربه ی،
‫میدانی نداره، اسلحه بدم.
‫به علاوه، رفتارت بچگونه است.
‫قصد توهین ندارم.
‫می دونی، نمی تونی بهم توهین کنی،
‫و بعدش با گفتن: «قصد توهین ندارم»، ‫حرفت رو پس بگیری.
‫اگه برام مهم نباشه که تو حرفم بهت برخورده ‫یا نه، چرا می تونم.
‫قصد توهین ندارم.
‫خب، بچه ها بیاین ‫یه نگاهی بندازیم.
‫این بهترین شانس ما ‫برای گرفتن اندروزه.
‫لوکا کرودل امشب برای طرفدارانش، ‫داره توی ویلاش،
‫مهمونی می گیره.
‫که قراره پر بشه از،
‫اون آدمهای بسیار ‫خشن فوکاشی راویولی.
‫فاشیا روسا.
‫ایتالیاییم داره بهتر می شه.
‫نکته اینه که به اسلحه نیاز دارم.
‫نگران نباش. ‫اصلاً حتی نمی فهمن تو اونجایی.
‫آره، اندروز رو پیدا می کنیم، ‫بیهوشش می کنیم، میاریمش بیرون. تمام.
‫فکر نمی کنم لزوماً مجبور باشیم ‫بیهوشش کنیم.
‫مطمئنم می تونم کاری کنم ‫همکاری کنه.
‫وقتی کارم باهاش تموم بشه، ‫«همکاری» می کنه.
‫تا حالا توی زندگیم این قدر از ‫گیومه،
‫نترسیده بودم.
‫البته که می ترسی حال بعضی ها رو ‫جا بیاری.
‫کاملاً یه پسر پیشاهنگی.
‫با پسران پیشاهنگ چه خصومتی داری؟
‫شما دو تا باید ‫با هم کنار بیاین،
‫در غیر این صورت یکی ‫تیر می خوره.
‫- احتمالاً استندیش. ‫- چرا من؟
‫فقط دارم همین جوری یه اسم می گم.
‫خب بچه ها. ‫بیاین برای این کار آماده بشیم.
‫هی فرانکی. ‫صبر کن.
‫می دونی، فکر می کنم ‫حق با سوزانه.
‫به خاطر تیم هم که شده، ‫من و تو...
‫باید با هم کنار بیایم.
‫لطفاً دوباره راجع به خانواده حرف نزن.
‫می دونی بهترین چیز خانواده چیه؟
‫جدی می گم، تفنگ دستمه.
‫درسته، ‫خانواده همیشه هوات رو داره، باشه؟
‫و می دونم که گفتی وابستگی توی ‫کارت نیست،
‫اما برات خبرهای بدی دارم همکار.
‫من متقاعدت می کنم.
‫جذابیت من مثل یه ویروسه. ‫یه ویروس جذابیت.
‫و قبل از اینکه به خودت بیای ‫می بینی که بوم، آلوده شدی.
‫پس می خوای بهم ویروس بدی؟
‫آره. درسته. ‫به طور استعاری. مگه نه؟
‫ببین، نکته ی بزرگ ترم اینه که،
‫من و تو در نهایت به هم وابسته می شیم،
‫چون تیم...
‫مثل یه خانواده است.
‫- اینجا رو باش. دوباره برگشتم سر نکته ی اولم. ‫- بس کن.
‫بذار یه چیزی رو روشن کنم.
‫من شخصی و حرفه ای ‫رو با هم قاتی نمی کنم،
‫برای همین هرگز قرار نیست به خودم ‫اجازه بدم هیچ کدومتون برام مهم باشین.
‫شماها خیلی خوب به نظر می رسین.
‫می دونم احتمالاً کنجکاوین بدونین ‫چه طوری توی ونه.
‫بذارین شما رو در جریان قرار بدم.
‫اینجا فوق العاده جذابه.
‫این لباس پذیرایی،
‫واقعاً به اندامم میاد.
‫اینجا هیچ ترس از دست دادنی وجود نداره.
‫فقط خوشحالم که سر یه مأموریتم...
‫توی یه ون...
‫دوباره.
‫آره، نه، ازاینجا که میز بچه هاست،
‫حواسم به همه هست.
‫«به ایتالیایی: باز کن!»
‫«به ایتالیایی: همین الان باز کن!»
‫یه ثانیه صبر کن.
‫«به ایتالیایی: این هم از این.»
‫خدای من.
‫کارهای پذیرایی همین حالا ‫دارن انجام می شن.
‫سلام.
‫«به ایتالیایی: داری چی کار می کنی؟»
‫- حالا چی؟ ‫- «به ایتالیایی: چی؟»
‫میدونی چیه؟ ‫راستش من ایتالیایی بلد نیستم.
‫من آمریکایی هستم. ‫اسمم تیمه. اهل تولان هستم.
‫سال اولی ام. ‫خارج تحصیل می کنم.
‫در واقع حتی ‫قرار نیست اینجا باشم.
‫فقط این کار ‫رو کردم تا کمی پول اضافه دربیارم،
‫سعی دارم به آمستردام برم.
‫به همون دلایلی که ‫می بینم تو به خاطرشون اینجایی.
‫اشکالی نداره.
‫من هم یه کم باهات شریک می شم،
‫اما اگه یه ذره هم شبیه من باشی،
‫احتمالاً الان خیلی گرسنته، نه؟
‫یه چیزی برات دارم.
‫این رو ببین.
‫یه سینی کامل «به فرانسوی: پیش غذا».
‫آره. میفهمم. ‫من هم قبلاً ولع غذا داشته ام.
‫آره.
‫صدامون درنمیاد.
‫گروه کوچیک تون از این جریان ‫خوشش نمیاد.
‫شماها عجیبین.
‫شب خوبی داشته باشی. ‫خب حالا.
‫بچه ها، همین الان یه نگهبان رو،
‫با یه سینی «به فرانسوی: پیش غذا» ‫از پا درآوردم.
‫من به اسلحه احتیاج دارم.
‫پشیمونم نکن.
‫اوه آره.
‫جی؟
‫بقیه اش کجاست؟
‫دارم روی نقشه ی خروج کار می کنم.
‫یه خاموشی داره میاد.
‫سلام.
‫تونستی بخوابی؟
‫نه.
‫نه منظورم اینه ‫که ما خیلی اختلاف داریم.
‫راستش...
‫برام مهم نیست که فرانکی ازم ‫متنفره،
‫به شرطی که ‫تیم رو دور هم جمع کنه.
‫نه.
‫تحمل نداری کسی ازت خوشش نیاد.
‫خب چون اصلاً منطقی نیست.
‫من... من خیلی دوست داشتنی ام.
‫ویل.
‫فرانکی از تو متنفر نیست.
‫بس کن. من...
‫هی...
‫وقتی اون بیرون با اندروزیم، یه لطفی بهم ‫بکن و حواست به استندیش باشه.
‫همین.
‫دقیقاً همین.
‫چی؟
‫برای همین تیم چیزیش نمی شه.
‫همیشه بقیه رو الویت قرار می دی.
‫انگار... انگار این ابرقدرت شماره ی یک توئه.
‫نمی دونم. ‫قیافه ی جذاب پسرونه ام چی؟
‫
‫نه.
‫نه؟ صبر کن ببینم. ‫از این پنجره به بیرون زل می زنم.
‫ببین چه قدر خوش تیپم.
‫اوه آره. ‫می بینم.
‫
‫تو یه احمقی.
‫چی... ‫یالا.
‫شنیدنش سخته اما می فهمم.
‫باشه. خب باید بریم. ‫باشه.
‫می خوای بیشتر زل بزنی؟
‫چند تا پنجره ی دیگه پیدا کن.
‫دخترت رو تحت حضانت ‫محافظتی قرار می دیم.
‫بعد هرچی که درباره ی بمب لازمه ‫بدونیم رو بهمون می گی.
‫بسیار خب تیم، حواس ها جمع. ‫حرکت می کنیم.
‫یه بار دیگه گذاشتی ‫احساساتت وارد قضیه بشن.
‫وقتی توی فرانسه جونت رو نجات دادم، ‫احساساتم دخیل شدن؟
‫دیگه هرگز نباید این رو بگی.
‫نجاتش دادم. ‫این کار رو کردم.
‫- ممنونم که این کار رو می کنی. ‫- آره.
‫به خاطر تو این کار رو نمی کنیم.
‫برای اینکه جلوی فاشیا روسا رو بگیریم،
‫که افراد بی گناه رو با بمبی که تو ‫طراحی کردی نکشه، این کار رو می کنیم.
‫فکر نمی کردم چاره ای داشته باشم.
‫آدم همیشه حق انتخاب داره.
‫کنج جنوب شرقی.
‫داره می ره به سمت ایستگاه تراموا.
‫اوناهاش.
‫نه نه نه. با ما بمون. ‫فهمیدی؟
‫به محض اینکه بفهمیم امن و ‫امانه می ریم پیشش.
‫سوزان؟ ‫استندیش؟
‫هنوز خبری نیست. ‫اثری از دشمن نیست.
‫باشه.
‫ایزابلا!
‫نه!
‫ایزابلا!
‫نه نه!
‫گندش بزنن.
‫هی! ایزابلا! ‫برو کنار! برو کنار!
‫هی! هی! صبر کن! صبر کن!
‫صبر کن!
‫هی! ایزابلا!
‫دارمش!
‫
‫جی، جی، متأسفم.
‫ساکت باش!
‫خودت رو رسماً خلع سلاح شده بدون.
‫یالا بیا!
‫اندرسون، درست می شه.
‫درست می... ‫دخترت رو پیدا می کنیم.
‫دروغ گفتم... بهت دروغ گفتم.
‫بمب...
‫کارش تموم شده. ‫تمومش کردم.
‫چی؟
‫فاشیا روسا قراره امروز ازش استفاده کنه.
‫چی؟ اندروز، باهام بمون.
‫اندروز، اندروز، بهم بگو بمب کجاست.
‫اندروز، اندروز، به من گوش کن.
‫ویل، مارکو فرار کرد.
‫جی روش ردیاب گذاشت. ‫باید بریم... همین الان!
‫ببین، در دفاع از خودم باید بگم که،
‫آدم های زیادی دورم بودن و ‫اون یه هدف متحرک بود!
‫- اون... ‫- هنوز عصبانیم.
‫خب، مارکو حدود ‫یه مایل جلوتر از ماست.
‫تقریباً از محدوده ی ردیاب من خارج ‫شده، اما هنوز داره موقعیتش رو نشون می ده.
‫چرا داریم این یارو رو تعقیب می کنیم؟
‫چون اون تنها سرنخمونه!
‫دختره چی؟
‫نگران نباش. بعد از رسیدگی به بمب ‫نجاتش می دیم.
‫آره می دیم.
‫به اون مرده قول دادیم.
‫اندروز در غیر این صورت ‫نمی خواست بهمون کمک کنه.
‫می تونستم از زیر زبونش بکشم.
‫با شکنجه ی مردی که سعی ‫داشت از بچه اش محافظت کنه؟
‫این کار همیشه توی این تیم ممنوعه!
‫مفهومه؟
‫چرا یه ثانیه از عمرم رو به خاطر،
‫رفیق شدن با تو تلف کردم؟!
‫از لحظه ای که با هم شروع به کار کردیم،
‫باهام صادق نبودی!
‫بچه ها!
‫حتی نمی دونیم اون واقعاً کیه!
‫- می خوای بدانی من کی ام؟! ‫- بهم بگو!
‫من یه قاتلم! ‫و حالا همکارتم!
‫لذت ببر!
‫- این یه فاجعه است. ‫- آره، چه انتظاری داری؟
‫یه ازدواج ترتیب داده شده است.
‫من با ویل حرف می زنم. ‫تو با اون حرف بزن.
‫ببین، هیچ کاری از دست ‫من ساخته نیست، خب؟
‫اشتباه می کنی. ‫او به حرفت گوش می ده.
‫نه نمی ده.
‫نیاز وسواسی تو برای کنترل گری،
‫به این معنیه که تا وقتی که ‫نتونی نتیجه رو،
‫پیش بینی کنی، ‫دست به انجام کاری نمی زنی.
‫خدایا، می شه بس کنی؟
‫این قدر بهم دست نزن. ‫این قدر سعی نکن درستم کنی.
‫این قدر این رو شخم نزن.
‫نظرت برام ذره ای اهمیت نداره.
‫باشه.
‫بچه ها، ردیاب متوقف شد.
‫یه میدون کوچیک جلوتره.
‫چه طوره دفعه ی بعد یه هشدار قبلش بدی؟
‫باشه. رسیدیم.
‫جشنواره ی روز قدیسه.
‫کل شهر میان.
‫حتماً بمب اینجاست.
‫آره. جمعیت زیادی رو منفجر کن ‫و بندازش تقصیر مهاجران،
‫سوختن کشور رو تماشا کن.
‫آفرین، لوکا.
‫در ارتباط بمونین،
‫ما موقعیت مارکو رو پیدا می کنیم. ‫بسیار خب، بیاین بریم.
‫من توی ون می مونم،
‫می فهمم چه طوری این بمب رو خنثی کنم.
‫می دونی، البته اگه پیداش کردین.
‫من هم عقب می مونم، ‫اگه اشکالی نداشته باشه.
‫فکر می کنم می دونم چه طوری کمک کنم.
‫سوار ون شو. ‫بدو.
‫چیزی دستگیرت شد؟
‫نه.
‫تو چی؟
‫نچ. ‫هیچی.
‫«به ایتالیایی: ببخشید.»
‫اونجا رو چک کن.
‫ببین مرد، من واقعاً بابت،
‫قضیه ی «تیراندازی» بهت متأسفم.
‫الان وقتش نیست.
‫بیا دیگه.
‫اون موتور مارکو نیست؟
‫چرا.
‫خب من یکی از ماهواره ی ان اس ای رو ‫تنظیم مجدد کردم.
‫خب، موتور مارکو رو پیدا کردیم ‫اما خود مارکو رو نه.
‫با توجه به درجه ی دما،
‫شما در موقعیت بمب ایستادین.
‫اینجا هیچی نیست.
‫اگه درست بالاش باشیم چی؟
‫ارزشش رو داره.
‫کمکم کن.
‫
‫بسیار خب.
‫حدس می زنم توی این مورد ‫حق با من باشه.
‫الان بدجور دلم می خواد ‫بگم: «اول خانم ها».
‫بهش احترام می ذارم.
‫بسیار خب، دارین نزدیکتر می شین.
‫چیزی می بینین؟
‫هنوز هیچی، اما جلوتر یه نوری هست.
‫جی فکر می کنم پیداش کردیم.
‫خب ببین می تونی از ‫سرور شخصی اندروز،
‫- فایل مرتبطی برام پیدا کنی؟ ‫- دارم روش کار می کنم.
‫مرد خوب.
‫هی فرانکی.
‫
‫باید بگم،
‫این یارو جدیده یه کم افت داره.
‫الان کارت اینه؟
‫زن و بچه ها رو برای پول از پا درمیاری؟
‫ببین کی داره می گه.
‫یا نکنه وقتی سازمان سیا داشت،
‫تو رو تبدیل به نوچه ی خودش می کرد، ‫حافظه ات رو پاک کرده؟
‫چه مرد سرسختی.
‫اما توی مهمونی کشیدمت پایین،
‫و تو همون پایین موندی.
‫یه مرد واقعی فقط چه قدر؟ ‫20 ثانیه بیهوش می مونه؟
‫درسته ویل؟
‫باید توی بلژیک می کشتمت.
‫آره، دقیقاً.
‫چه دوستای خوبی داری.
‫بسیار خب، ‫یه دقیقه و 55 ثانیه، جی.
‫باشه. آروم باش.
‫اینجا خیلی آرومیم رفیق.
‫دارم با خودم حرف میزنم.
‫باشه.
‫برای غیرفعال کردن ‫بمب، باید چاشنی رو بردارین.
‫همین؟
‫آره، اما دیوار مهار کننده ی زیر،
‫محفظه ی واکنش، ‫تماس الکتریکی خازنی داره،
‫که اطراف واحد انفجاره.
‫می شه لطفاً انگلیسی صحبت کنی جی؟
‫باشه، بازی «عملیات» رو بلدی؟
‫دقیقاً همون طوریه،
‫با این تفاوت که اگه کناره هاش رو لمس کنی...
‫هزاران نفر می میرن.
‫هی سوزان، می خوام یه راهی ‫پیدا کنی،
‫تا از شر جمعیت خلاص بشی.
‫خب. ‫ چاشنی رو می بینم.
‫می تونم دستم رو توش جا کنم،
‫اما اون طوری دیگه چیزی نمی بینم.
‫باشه. بیا. ‫بذار ببینم من می تونم.
‫خب دستت رو دیدم.
‫خب، ادامه بده.
‫من می شم چشمات و از این پایین ‫باهات صحبت می کنم.
‫مراقب باش.
‫سنگینه.
‫به کناره ها دست نزن.
‫باشه.
‫انگشت شستت رو ‫یکم ببر به چپ.
‫نه نه نه نه باشه. باشه. ‫از پسش برمیای. چیزی نیست.
‫حالا دستت رو یه کم ببر به راست.
‫همونجا... و پایین.
‫باشه.
‫باشه. ادامه بده.
‫و آروم دستت رو بکش به سمت خودت.
‫خب. ‫حالا مستقیم.
‫گرفتمش. باشه.
‫تمومه.
‫شکست خوردیم.
‫نباید کار ناتمومی باقی بمونه.
‫حالا دیگه تمومه.
‫من دارمش.
‫آره. ‫دست هاتون رو بذارین پشت تون.
‫ایزابلا سلام.
‫به من نگاه کن عزیزم.
‫همه چی درست می شه.
‫می دونم داری به چی فکر می کنی ویل،
‫اما همه یه نقطه ضعفی دارن.
‫منظورم اینه که تو صدها ‫نقطه ضعف داری.
‫یه جوری می گی انگار چیز بدیه.
‫«دد دراپ، نیویورک»
‫چی می خوای ری؟
‫کارتون خوب بود بچه ها.
‫شغل من نجات پیدا کرد.
‫یوهو.
‫اوه آره و خبر خوب...
‫تیم رو منحل نمی کنن.
‫چه خوب نکته ی اصلی رو حاشا می کنی ری.
‫می دونی فقط من رو به فکر انداخت،
‫که هرچی به عنوان دوست، ‫صمیمی و صمیمی تر بشیم،
‫- این تیم می تونه بهتر و بهتر بشه. ‫- خداحافظ ری.
‫الو؟
‫آره من هم باید برم.
‫من... کار دارم. ‫یه جلسه ی مهم دارم.
‫مجبور شدم گوشی رو روشون قطع کنم.
‫چون یه جلسه ی بزرگ و مهم دارم.
‫همه سخت کار کنین.
‫فرانکی! بیا اینجا!
‫باید یه مأموریت ‫موفق رو با هم جشن بگیریم!
‫
‫باشه. ‫برات یه چیزی گرفتم.
‫غیر ممکنه! ‫ممنونم مرد!
‫می دونی، می خوام بدونی ‫این چه قدر برام باارزشه،
‫که این قدر بهم ایمان داری که...
‫توی این اسلحه که گلوله نیست.
‫نه. ‫بعداً میان.
‫خیلی دیرتر.
‫هی بچه ها، دلم می خواد صحبتی کنم.
‫فکر کردم من صحبت کنم.
‫ممنونم.
‫اما از قبل یه چیزهایی نوشتم... ‫چند تا ایده.
‫به گمونم توی دبیرستان ‫از اون آدم ها بودی.
‫- چه عیبی داره آدم توی دبیرستان از اون آدم ها باشه؟ ‫- چی؟
‫گفتی: «توی دبیرستان از اون آدم ها بودی»،
‫و این به این معنیه که،
‫«از اون آدم ها بودن» مشکلی داره.
‫اه نه، یه بازنده ی تمام عیار بودن ‫هیچ اشکالی نداره.
‫- من صحبت می کنم. ‫- باشه.
‫- می خوای از ایده های کوچیک من استفاده کنی که... ‫- ممنون.
‫- نه؟ ‫- به افتخار یه مأموریت موفق.
‫«به اسپانیایی: و موفقیت های خیلی بیشتر.»
‫- به افتخارش. ‫- به افتخارش.
‫عرض ادب.
The End