زیرنویس اختصاصی مترجم: مرتضی
چی می شد، اگر برای صدها نسل،
همراه با چیزی زندگی می کردید،
مثل برادرتون اون رو می شناختید،
مثل تک فرزندتون دوستش داشتید،
و یه نفر می اومد و تصمیم می گرفت اون رو از شما بگیره؟
اگر اون فرد یه طاعون باشه چی
که به سرزمینتون اومده
و کوه ها و رودهاش رو در بر گرفته؟
بهش اجازه می دید این کار رو بکنه؟
و اگر زمین بمیره، اون هم می میره.
همه مون می میریم.
می ذارید کسی این کار رو بکنه...
که نه تنها سرزمین و خودش رو بکشه
بلکه شما رو هم بکشه؟
یا باهاش مبارزه می کنید؟
اوه، لعنتی.
دوباره؟
درونم آشوبه.
تو که چیزی نخوردی.
طوری که من شنیدم .کسی که گرسنه ش باشه بیشتر می ره دستشویی،
- هی، بیل؟- بله؟
با ثروتی که از اینجا در میاری می خوای چیکار کنی؟
100هکتار زمین زراعی توی ورمانت بخرم.
من یه پرتقال برای خودم می خرم.
یه پرتقال؟
توی اردوگاه کار داکوتا .یه نفر یکی بهم داد.
مثل این بود که دارم یه رنگ رو به صورت آبمیوه می خورم.
میوه ای که درست از خود بهشت اومده.
داخلش، خودش قسمت بندی شده.
میوه ای که خودش لقمه لقمه شده...
انگار رشد کرده تا آدم اون رو بخوره.
تقریباً باعث می شه به عظمت خدا فکر کنی.
حالت بهتر شد؟
راستش نه.
من فقط گرسنمه.
توی کل داوسون یه ذره غذا پیدا نمی شه.
البته غذایی که بشه خورد.
گوشت توی شهر آدم رو می کشه.
این همه طلای لعنتی رو داریم .اما یه وعده ی خوب هم نمی تونیم بخوریم،
تو مراقب زمین 152 باش.
من می رم به زندگی یه گوزن پایان بدم.
از زمین 152 مراقبت می کنم.
برای برگردوندن جسدش به کمک نیاز داری.
16کیلومتری اینجا جایی رو می شناسم که گوزن ها آب می خورن،
داریم روشنایی روز رو هدر می دیم. بزن بریم.
گوزن ها... یخ رو با شاخ هاشون می شکنن،
دنبال گرگ ها هم می گردن،
اما انتظار ندارن گلوله ای از راه دور بیاد.
اوه، تمام زندگی مون می دونیم که داره
به سمتمون میاد، اما همیشه غافلگیر می شیم.
گلوله ای از راه دور.
مرگ های زیادی دیدی، ها؟
سرباز بودن همین نتیجه رو داره.
برام جالبه که می تونی بدون انگشت شصت، شلیک کنی.
خب، فقط باید از نو یاد بگیری.
کجا این اتفاق افتاد؟
اوه، نبردی توی بوئنوس اریس.
وقتی خودت آدم باشی و دشمن هم آدم باشه
در جریان جنگ،
مثل اینه که بخوای گوزن ها رو از هم تشخیص بدی.
ارتش به اشتباه می گه که توی موقعیت من دشمن وجود داره.
یار خودی زدت، ها؟
آره.
خب، به عنوان یه تک تیرانداز آموزش دیدم.
روی تپه ای حدود 90 متری میدان نبرد بودم.
از پشت بهم تیر زدن، به شونه م.
خون خیلی زیادی ازم رفت و انگشت شصتم رو از دست دادم...
می دونی شصت خم شونده،
چیزی بود که به انسان های اولیه قابلیت استفاده از ابزار رو داد.
چیزیه که انسان و بوزینه رو از هم متمایز می کنه.
ارتش من رو تبدیل به یه بوزینه کرد.
می تونی این رو برام مسلح کنی؟
می تونم تیر بذارم و شلیک کنم، اما...
لوله ش برام مشکل سازه.
تخصص توئه، نه؟
کشتن هدف از راه دور.
حتماً داری فکر می کنی، همون طور
که دوستت کشته شد.
می دونی اونی که دوستت رو کشت...
صدای بلندتری تولید کرد.
با یه اسلحه با لوله ی کلفت تر بود نه این تفنگ اسباب بازی.
و تو چطور این رو می دونی؟
یادت نره، معدن کناریت مال منه.
ممکنه چیز زیادی بلد نباشم .اما اسلحه ها رو می شناسم، رفیق،
با توجه به صداش کالیبر 45 یا 50 بوده.
اسلحه ها رو خوب می شناسی.
کالیبرش 45 بود.
نه یه کالیبر 30 مثل این.
اون قله ها رو می بینی؟
خب، دره ی بین اون ها
از باد در امانه.
اون جا یه پناهگاه هست .از تنه ی درخت و الوار درست شده.
تلینگیت ها رهاش کردن.
توی چنین جایی، آدم می تونه سال ها زنده بمونه.
با شکار زندگی کنه.
نیازی به طلا نداره .فقط چیزهای ضروری.
چون که دست هایت به خون آغشته اند،
انگشتانت به شرارت.
بر لب هایت دروغ جاری شد.
و زبانت به فساد گردید.
- .هیچ گناهکاری به زندگی ابدی نمی رسد- پدر.
فکر کنم دعا الان کمک زیادی نمی کنه.
نه به اندازه ی یه خواب خوب.
فکر کنم بهتره بعداً بیای، بیل.
حالش خوب نیست.
سبین، اه... شاید یه ذره نوشیدنی
کمکم کنه اون طور که می گفتی بخوابم.
گمونم خودم هم کمی بخوام.
مطمئنم که می دونم کی دوستم رو کشته.
گودمن بوده.
نه؟
یه قاتل میان ما راه می ره.
این برنامه ی خدا نیست.
چی باعث شده فکر کنی اون برنامه ای داره؟
ها؟
نیازی نیست بهم بگی.
نیازی نیست عهدت رو زیر پا بذاری.
فقط سر تکون بده.
خدا نگاهت نمی کنه.
قول می دم که نگاهت نمی کنه.
می دونی، همه مون یک چیز هستیم.
اگر کسی رو بکشی، خودت رو کشتی...
تبدیل به یه شبح می شی.
نمی خوای صحبت کنی؟
ترجیح می دم فقط کیفت رو به جایی که باید بره، ببرم.
وقتی لبخند می زدی رو بیشتر دوست داشتم.
هوا بوی خوبی داره.
زیباست.
شنیدم وقتی بیمار بودم به عیادتم اومدی.
یادم میاد که... دستم رو می گرفتی.
دستم رو گرفتی یا اشتباه فکر می کنم؟
درسته؟
نمی تونم پیش تو رازهام رو فاش نکنم،
به هر دلیلی.
گوش کن...
کارهایی هست که باید انجام بدم.
مثل سربازی که داره به جنگ می ره حرف نزن.
به محض این که وارد شدی توی چشم هات دیدم...
چشم های یه قاتل.
یوکان بهت غلبه کرد.
این طور نیست، هاسکل؟
آه، خدا لعنتش کنه.
خدا لعنتش کنه.
توی جنگیدن هیچ شرافتی وجود نداره.
فقط توی زنده موندن.
برو.
تا می تونی از اینجا برو.
دیگه نمی خوام ببینمت، بیل.
نه تا وقتی اون نگاه رو توی چشم هات داری.
پرتقال 100 دلار
نیازی نیست.
فقط اومدم ادای احترام کنم.
داری می میری، درسته؟
نمی فهمم این چه ربطی به تو داره.
آها.
تیفوس خیلی بده، نه؟
می دونی، اینجا فقط یه جعبه ی چوبیه.
نباید می ذاشتی به خاطرش بکشمت.
تو واقعاً دیوونه ای، نه؟
احتمالاً.
اون روز پیش قبرستون رو یادته،
که بهم گفتی من نابود شدم، و نه فقط توی این دنیا؟
و گفتی که تو... تو نجات پیدا کردی؟
می دونی، واقعاً باور داشتی که
خدات در برابر تیفوس ازت محافظت می کنه.
پس فهمیدم که در هر دو صورت، برنده می شم.
یا به نحوی، به طور غیرممکنی نجات پیدا می کنی
و ثابت می کنی که خدات وجود داره، یا...
کارت به جایی می رسه که الان رسیده.
من تو رو کشتم.
و حتی مجبور نشدم یه تیر بزنم.
پس باور داری که تو این کار رو با من کردی.
اوه، آره. آره.
خب، خدات باید همین جا من رو نابود کنه.
درسته؟
آذرخشی از خود آسمون نازل بشه.
نه؟
هیچی.
همه ش همینه، پدر.
فقط این دنیا وجود داره.
دست هات داره می لرزه، دندونپزشک.
از ترسه یا بیماری؟
می شه بپرسم کجا تمرین می کنی؟
تمرین نمی کنم. فقط کارم رو می کنم.
بابام یه دندونپزشک بود.
از تماشای اون یاد گرفتم.
امیدوارم نکته برداری کرده باشی.
می دونی، من مرد مهمی هستم.
من 12 معدن دارم، که صاحب های قبلی شون دارن اون جا کار می کنن.
بخت خوبی داشتی.
هیچ ربطی به بخت نداشته.
بخت یه عوضیه.
نکته ش اینه که باید دنبال فرصت های حال بگرده
و وقتی فرصت ها پیش میان، اون ها رو بگیره.
و من همین الان فرصتم رو گرفتم.
داریم داوسون رو پاک می کنیم، سوپی.
که یعنی داریم تو رو پاک می کنیم.
چی شد؟
من یه شهروند قانون مدارم،
تاجری که فقط دنبال فرصت هاست.
فرصتی مثل خریدن زمین های واقعی
و فروش زمین های غیرواقعی.
لاوسون سیتی.
باید اون چاپگره رو بکشم.
دارم سعی می کنم بفهمم اون زمین ها به کجا می رسن.
و خبر خوب اینه که تو قراره بهم بگی، بلند شو.
مقاومت مسلحانه رو به فهرست اضافه کن.
من از تو مرد مهم تری هستم، رئیس پلیس.
می بینی.
دنیا با روش های مرموزی کار می کنه.
من از تو مرد مهم تری هستم.
- .سلام- پتوی جدید؟
خیلی دود هست!
چرا افراد کار نمی کنن؟
ما که می تونیم پولشون رو بدیم.
موضوع پول نیست.
موضوع ترسه.
کارگرها نمی تونن هتل رو بسازن
چون افراد ارباب بهشون فشار میارن.
خدا لعنتش کنه.
همین طوریش خوب نیست یه زن تنها توی شب قدم بزنه.
اگر پول همراهش باشه که بدتر.
می تونی همین الان من رو بکشی.
اما طوری که من می بینم،
نمی خوای یهو تمومش کنی ،چون دستت به دهنت نمی رسه،
برای کار یه نفر دیگه، توی شب باید بلرزی.
و این دقیقاً کاریه که داری برای ارباب انجام می دی.
می تونم بهت دستمزد ثابتی بدم.
استخدام قانونی.
این پول برای سه هفته ت کافیه،
که سه هفته بیشتر از پیشنهاد اربابه.
بیشتر از این هم در راهه.
وقتی برای مردی مثل ارباب کار می کنی .نمی تونی یهو بری طرف دیگه،
تویی که اسلحه به دستته.
می تونی هر کاری می خوای بکنی.
اون، فقط افراد بیشتری میاره.
حس می کنم که
یه ایده ای داره توی سرت شکل می گیره.
باید افراد رو نابود کنیم...
تا رابطه شون رو از بین ببریم.
می خوام برای من کار کنی.
نمی خوام اون رو بکشی.
خب...
کار کردن برای تو نتیجه ش همینه.
من پولی برای قتل نمی دم.
این کار رو نمی کنم.
یوکان دیر یا زود به همه مون غلبه می کنه، خانم.
نظرت چیه؟
زندانی هات توی سلول هاشون نشستن،
و برای خودشون لذت می برن،
با هزینه ی ما می خورن و می نوشن.
چرا اعدام نشدن؟
منتظریم هوا بهتر بشه.
توی چنین هوای سردی،
گفته شده که طناب ها پاره می شن.
دو روز وقت داری دارشون بزنی، هوا سرد باشه یا نه.
اوه، و راستی، باید سوپی اسمیت رو هم آزاد کنی.
سوپی اسمیت یه کلاهبردار شناخته شده ست.
معدن هایی که در اطراف داره رو می بینی؟
فقط دارن ذره ذره طلا در میارن.
چند ماه دیگه شرکت های واقعی میان اینجا،
و با ابزار هیدرولیکی معدنکاوی می کنن.
و این چه ربطی به آقای اسمیت داره؟
هیچی.
به تو ربط داره،
نقش تو در اینجا.
تو و آقای اسمیت هر دو افرادی بی ارزشید.
اما افراد بی ارزش ضروری.
و به نحوی، آقای اسمیت از تو ضروری تره.
اون واسطه ست، نه؟
زمین ها رو ارزون می خره تا شرکت های بزرگ بیان.
تو انجیل رو می شناسی، نه؟
کتاب مقدس کلمه ای عالی برای
توصیف دقیق موقعیت تو داره.
مطیع.
رئیس پلیس؟
اطاعت کن.
همم.
برای زندانی هاتون کمی غذا آوردم.
گفتم شاید گرسنه باشن.
اون ها که واقعاً قرار نیست اعدام بشن، نه؟
من دستور دارم.
مشکل ما گداها اینه که ما اطمینان می خوایم...
چیزی قطعی، چیزی خوب،
که ما رو از افتضاحی که بار آوردیم خارج کنه.
فکر می کردم تو، اون روز،
وقتی که با اون کت قرمز تر و تمیز اومدی...
به هر حال، می دونم کار درست رو انجام می دی.
صبر کن.
بوهای توی کلیسا توجهم رو جلب کردن.
فکر کردم یه زن... یه خانم محترم نیاز داره...
عطر گل رزه.
اه!
نشونت دادم.
چاقوی صبحونه.
چاقوی صبحونه بهم دادن.
این طوری مقابل افرادت غذا بخوری
ممکنه ظالمانه به نظر بیاد.
تو این حرف رو می زنی یا افرادم، سانداون؟
منتظر حقوقمون هستیم، قربان.
بهمون گفتن اگر پول ندید، بقیه بهمون پول می دن.
چاقوت رو بهم قرض بده، رفیق.
اون به دردت نمی خوره.
این چاقو مثل دستگیره ی در کنده.
بهش بگو، سانداون. بگو شوخی نمی کنیم.
بهش بگو سردمونه. گرسنه ایم.
آره، بهش بگو سانداون، بهش بگو...
اگر تو نگی، من می گم.
یا همین الان پول می ذاری کف دستمون
وگرنه به مشکل می خوریم.
همه گرسنه ایم .همه سردمونه.
این چیزیه که فقط پول می تونه درستش کنه،
اما دور و برمون پر از پوله.
معدن ها.
میلیون ها سال پیش،
خدای بزرگ خواست که اون طلاها رو بذاره زیر زمین.
و حالا، مردم دارن همین طور می کشنش بیرون،
همین طوری درش میارن.
افرادی مثل بیل هاسکل.
اگر باهام موافقید،
می گم بریم به خودش و معدنش سری بزنیم.
بعد از اون، بهتون اطمینان می دم که گوشت بره می خوریم.
بیا.
بخور، سانداون.
اگر بلایی سر من اومد .نیمه ی زمین من مال تو،
این حرف عجیبی برای گفتنه.
و هر چقدر طلا پیدا کردم، به مادرم می رسه.
آدرسش توی بعضی از نامه هایی که نوشتم هست.
چیزی هست که می خوای درباره ش حرف بزنی؟
می دونی، هر چی آدم پیرتر می شه،
اطلاعات بیشتری به دست میاره
که دیدش به دنیا رو آلوده می کنه...
چیزهایی که توی مغزت بهشون نیاز نداری
معصومیتت رو ازت می گیرن.
نه، میک.
چیزی نیست که بخوام درباره ش باهات صحبت کنم.
تو همین طوری خوبی.
از ورودی فاصله بگیر.
من مسلح نیستم.
اپستین هم نبود.
از همون اول دنبال زمینم بودی.
ارزشش رو داشت؟ ها؟
ارزشش رو داشت؟
تو درک نمی کنی.
چی رو؟
درد و رنج رو.
گودمن! گودمن!
کدوم گوریه؟ کدوم گوریه؟
جایی برای فرار کردن نداره.
زمستون اون رو زنده زنده می بلعه.
به سگ هات نیاز دارم، گورنا!
نمی تونی انقدر احمق باشی
که توی این هوا بری دنبالش.
این تنها راهیه که می تونم پیداش کنم.
هویج.
داری یاد می گیری.
میله شین.
میله هستن.
آزدی.
آزادی.
من...
می دی.
ام.
اسم.
آزدی.
اسم بچه ت رو می ذاری آزادی.
امیدوارم پسرهای زیادی داشته باشی.
داری چه غلطی می کنی؟
تلینگیت ها، باید آزادشون کنیم.
حتماً دیوونه شدی.
اون ها فردا اعدام می شن.
اگر می خوای کارم رو ازم بگیر.
من توی قتل شریک نمی شم.
عوضی... هی!
هی!
اون هایی که میان انسان ها قدرتمند هستن،
اون هایی که دانا هستن، قدرت اون ها رو تضعیف می کنه.
فکر می کنن می تونن با کلمات تغییری ایجاد کنن.
♪ از چوبه ی دار آویزون می شن ♪
اما برای اون ها، کلمات،
فقط برای فریب دادن، گول زدن و سرگرم کردنه.
♪ از چوبه ی دار ♪
حواس خودشون رو از گناه هاشون پرت می کنن،
اما اون ها رو می بینیم.
می بینیم که چیکار کردن.
مثل گرگ ها، کم کم اون ها رو از بین می بریم...
ضعیف ها رو می کشیم، تعدادشون رو کم می کنیم.
امشب، کلمه ای رد و بدل نمی شه،
فقط خون.
تصمیم درستی گرفتی، قربان.
برای خودت و زنت غذا می خری.
آدم که نمی تونه طلا بخوره، درسته؟
به خصوص اگر طلایی نداشته باشی.
آره.
هی!
برای خودم و دوستم نوشیدنی بیارید.
به حساب من.
♪ با عزیزانمون بدرود می کنیم ♪
♪ ...بدرود می کنیم با ♪
آه!
خب، بهتره برم دنبال کارم.
امیدوارم برای تو بهتر از برای من باشه.
من چیزی جز بدبختی از اون زمین ندیدم.
خب، بار بعد شانس بیشتری بیاری.
مراقب باش اون بیرون یخ نزنی.
قبل از این که بفهمی خشک می شی.
- .خفه شو- می میری.
آره.
چی شد!؟ بهمون شلیک شده! اسلحه م رو بده!
صبر کن، لعنتی!
دارن میان سراغ زندانی ها!
برید! برید!
ادامه بدید!
ادامه بدید! سگ های خوب!
هی!
گودمن!
بیا بیرون و باهام رو به رو شو!
مأمورین قانون کجان؟
رفتن... همه شون.
به شکار تلینگیت ها.
ارباب و افرادش هم همین طور .سریع از اینجا رفتن.
ارباب یهو داره به پلیس ها کمک می کنه؟
نه، کمک نمی کنه.
درباره ی چی حرف می زنی؟
ارباب و افرادش...
نرفتن دنبال مردم محلی.
رفتن دنبال بیل هاسکل.
می خوای بهمون شلیک کنی؟
سگ هاش رو ببر.
اسلحه ش رو بگیر.
می تونم بهت شلیک کنم.
بکشش.
خودت بهش شلیک کن.
کاش یه اسلحه داشتی، ها؟
- .برات افسوس می خورم، رفیق- من که نمی خورم.
بزنید بریم!
اسلحه ها رو به سمتش بگیرید!
بزنید بریم! زود باشید!
خب، عجب مخمصه ایه.
اگر بهم نزدیک بشی، می کشمت.
برید!
یک در هزار احتمال داره به داوسون برسیم.
به نظرم باید با هم کار کنیم.
آخ!
یا می تونیم این کار رو بکنیم.
اگر می خوای این کار رو بکن .می تونیم با هم مبارزه کنیم...
کشتنت خیلی نیرو هدر می ده.
اوه.
کبریت داری؟
نه؟
اما دستکش داری، نه؟
می خوای برای دستکش هام من رو بکشی؟- شاید.
شاید هم نه.
می خوای یکیشون رو بهم بدی؟
اگر اشتباه می کنم بگو...
خب، ممکنه اشتباه کنم اما...
داوسون از اون طرفه، درسته؟
جنگل ما رو از باد در امان نگه می داره.
آره، اما این طوری 16 کیلومتر دور می شیم.
نمی خوام بیشتر از چیزی که لازمه توی این سرما بمونم.
می دونی چی می گم؟
اگر توی این باد اینجا بمونی، کارت تمومه،
سریع یخ می زنی.
اینجا فقط سرما و سرما هست.
واقعاً پیشنهاد می کنم همراهم بیای.
فقط می خوای من رو نزدیک خودت نگه داری، نه؟
که قبل از تو به اون زمین نرسم.
اگر از اون طرف بری، دیگه نیازی نیست نگرانت باشم.
خب، پس، باید ترغیبم کنی که اون طرفی برم، نه؟
دوست ندارم مردن کسی رو ببینم.
هر کسی هم که باشه.
می دونی، چند تا مسیر درست می رفتم
درست مثل تو می شدم.
از طرفم به بلیندا سلام برسون.
اون جاست!
هی!
اگر می تونید، سعی کنید از سرما یخ نزنید.
بدترین قسمتش، اینه که زمان چطور آهسته می گذره.
درد توی بدن پخش می شه، انگار بدن داره له می شه.
دعا می کنی به پوچی برسی، به بی حسی مرگ.
اما بدتر از همه، افکاره،
مسیرهای اشتباهی که انتخاب کردی.
اگر ثروتمند بشی اما امیدی نداشته باشی، چه فایده ای داره؟
دوستت رو از دست بدی و هرگز به عدالت نرسی؟
همه مون به دلیل اشتباهی به اینجا اومدیم؟
راه خروجی وجود داره؟
اگر توقف نکرد، بهش شلیک کنید.
هی!
هیا! هیا!
هیا!
بزنیدش!
بگیریدش!
اه!
هی!
بلند نشو!
اون کجاست؟
اگر حرف نزنی، کمک پزشکی بهت نمی رسه.
می فهمی؟
داشت می رفت به سمتش .حتماً همین طور بوده.
اون طرف یه دره هست.
خارج از باد، درخت ها مثل پناهگاهی هستن
و یه نهر آب هم داره.
جایی هست که آدم بخواد مخفی بشه.
بریم!
هی!
برید!
هی! بایستید!
برید!
برید !برید!
برید!
همم.
لعنت خدا بهش.
همونه که اون جاست.
آره. خودشه.
زود باش، برید تو.
اینجا طلا هست.
چند مثقال که طلا نمی شه.
معدن 152 باید گنج باشه، کیلویی در بیاره، نه مثقالی.
شما اینجا چه غلطی می کنید؟
بقیه ش کجاست؟
مال شما نیست.
اینجا رو اشتباه می کنی، رفیق.
هی!
ببریدش طبقه ی بالا.
مری، آب گرم .می خوام تمام آب گرم داوسون رو بیاری...
قربان!
ادامه بدید!
هر چی هست رو بیار.
هاسکل!
برید!
وای!
بقیه رو ول کنید! فقط اون!
هی! برید!
زود باش! حرکت کن!
هی!
برای آخرین بار ازت می پرسم.
همه می دونن که از این زمین طلا در آوردید،
و می دونم که اون طلا به شهر نرفته.
افرادی رو جاهایی می شناسم
که می دونن کی کجا داره طلا وزن می کنه،
و کی کجا داره می فروشه.
و طلای تو هنوز فروخته نشده.
کجاست؟
دوباره بهت می گم .توی اون معدن هیچ طلایی نیست،
توی این زمین هیچ طلایی نیست.
تنها چیزی که توی این زمین پیدا می شه، زباله ست،
و می تونی هر چقدر بخوای ببری.
دیگه نمی تونی سر به سرم بذاری، رفیق.
طلاها... کجاست؟
ممکنه احمق باشی اما به قدری باهوش هستی،
که بدونی طلا ارزش مردن نداره.
خب، با اون منطق،
پس طلا ارزش آدم کشتن هم نداره، نه؟
بیا تو.
ممنون.
چه خبر شده؟
چیزی که به تو مربوط نیست.
برو.
توی چشم هات نگاه کشنده ای داری.
شاید داشته باشم، شاید هم نداشته باشم.
شاید فقط می خوام یکی رو بترسونم
تا اتفاقی که نباید بیفته، نیفته.
گودمن.
- .تو از اینجا برو، بیل- اون عوضی برگشت.
نمی تونست بیرون دووم بیاره.
من قراره این موضوع رو درست کنم، می فهمی؟
این مبارزه ی مـ...
زود باش، شلیک کن.
من دوست عوضی تو رو زدم، خب؟
چرا؟
خودت چی فکر می کنی؟
من اول رسیده بودم اون جا.
من قبل از این که 125، 125 بشه، اون جا بودم.
درست روی همون زمین ایستاده بودم.
اما اون جا رو برنداشتی.
چون چیزی که تو دیدی رو ندیدم.
دلیلی وجود نداره که باید به دست تو می افتاد.
پس، من خسته شدم از بس که جهان
فرصت های مزخرف بهم داد، می دونی؟
پس، زود باش پسرم.
کار رو تموم کن.
من امروز کسی رو نمی کشم.
چرا، می کشی.
یه نفر قراره بمیره.
می تونم شرط ببندم که یه نفر قراره بمیره.
نکن.
داره فیلم بازی می کنه.
نمی کنه.
خفه شو، هاسکل. چیزی نگو.
اون مبارزه ی من بود.
و تو فکر کردی این کار دوستت رو برمی گردونه.
برگردوند؟
روزی می رسه که تو از اینجا می ری،
با خودت طلا و همه چیز دیگه رو می بری.
کاری که من کردم، این بود که مطمئن بشم
که مجبور نیستی بار کشتن یه نفر رو هم حمل کنی.
با این حال، تو حاضری حملش کنی.
من قرار نیست برم بهشت، هاسکل.
پل های پشت سرم رو خیلی وقت پیش سوزوندم.
گناه های من رو ببخش، پدر.
بخشیده شدی.
نمی خوای بشنوی چیکار کردم؟
از تو، سویفت واتر، نه.
من رنج می برم... از طمع و حرص و...
اون ها یه چیزن .بخشیده شدی.
پول هام رو برای عیش و نوش خرج می کنم.
بخشیده شدی.
داری می میری، نه؟
نزدیک مرگم.
هی، می خوای یه چیزی بدونی؟
داوسون سیتی، کارش تمومه.
پس برو خونه.
خب، می دونی، می خوام به همین برسم.
حالا، می خوام بهت بگم که
می خوام برم سر یه مخزن طلای جدید.
حتی بهتر از اینجا... نوم.
خب، سعی کن توی راه اون جا چند بار دعا بخونی.
خب، ممنون، پدر .راستش حالم بهتر شد.
خب، پس، شاید سفرم به اینجا
فقط هدر رفتن زمان نبوده.
چی؟
هیچی.
پدر، امیدوارم چیزی که فکر کردم
گفتی رو نگفته باشی.
چون اگر تو امیدی نداری،
هیچ کس نداره.
ممنون، پدر.
بزن بریم!
لعنتی.
می تونستی دو دقیقه زودتر بیای.
چی داری می گی، استپ؟
زمین 152، درسته؟
بهم گفتن می خوای بخر می خوای نخر با 50 سنت هر گرم.
نمی دونستم، هاسکل!
همم.
میکور!
دیگه کاری با مخزن طلا ندارم.
می خوام برم جایی که پرتقال باشه.
تمام سال پرتقال داشته باشه.
مردم همدیگه رو به خاطر پرتقال نمی کشن.
و اون ها خیلی از طلا خوشگل ترن.
سانداون این کار رو کرد.
تمام زمین رو زیر و رو کرد.
و طلاها رو برد.
تمامش رو.
تقریباً تمام زمین.
شانس آوردیم.
اگر دل و روده م رو خالی نمی کردم
به ذهنم نمی رسید اون موقع این کار رو بکنم.
خدا خیرت بده، جو میکور.
اوه!
تو میاریشون یا من باید بیارمشون؟
گمونم می تونیم بگیم
من و تو ثروتمند شدیم، نه؟
فقط اگر بتونیم از اینجا ببریمش.
تا وقتی رودخونه ذوب نشه هیچ کشتی ای نمیاد.
فکر نکنم بتونم چهار ماه صبر کنم تا از اینجا برم.
چهار ماه با عوضی هایی مثل سان داون مبارزه کنیم.
سر چوب با بقیه مبارزه کنیم.
با مادر طبیعت مبارزه کنیم.
من دیگه از مبارزه خسته شدم، بیل.
فقط می خوام برم.
پس بیا بریم.
چی، الان؟
الان.
- از توی خشکی؟- از توی خشکی.
ها. این خودکشیه.
فقط اگر بمیری.
می دونستم ازت خوشم میاد، بیل.
تو اصلاً اهل نه گفتن نیستی.
ممکنه بهترین تعریفی باشه که شنیده باشم.
من دارم می رم، برادر.
کاش تو رو با خودم می بردم.
گمونم به نحوی دارم می برم.
اون موقع ثروتمندتر بودیم، نه؟
وقتی هیچی توی جیبمون نداشتیم،
اما قلبی پر از امید داشتیم.
این چیزیه که همراهم می برم...
چیزی که اون زمان داشتیم،
باارزش تر از هر چیزیه که
آدم می تونه از توی زمین بیرون بکشه.
من رو تماشا کن.
دارم می رم خونه.
بیاریدش.
اگر دارن برای قتل دوست من اعدامش می کنن،
فرد اشتباهی رو گرفتن.
اوه، فرد درست رو گرفتن.
اون یه پلیس رو کشت.
عدالت اجرا می شه.
تلینگیت ها ممکنه مخالف باشن.
تو فرد باتجربه ای هستی، پدر.
اما گاهی عدالت فقط نباید عدالت بمونه.
گاهی عدالت باید دیده بشه.
برات افسوس می خورم .که به خواست یه نفر دیگه آدم می کشی،
نه.
تو دو تا از افرادم رو کشتی.
خب من هم افرادی رو از دست دادم.
کی اینجا برنده ست؟
شاید هردومون مرده باشیم.
من دارم می رم.
شنیدم.
شنیدم تدارکات سفر رو
از مغازه ی خواروبار خشک خریدی.
مشخص شد طلا حداقل به یه دردی می خوره.
همراهم بیا.
این یه جور خواستگاریه، آقای هاسکل؟
یه چیزی شبیهشه.
اگر جوون تر بودم، توی یه لحظه می اومدم...
اما من زیادی فرو رفتم، بیل.
تمام زندگیم،
سعی می کردم چیزی به دست بیارم.
خب، به دستش آوردم.
اینجا به دستش آوردم.
همه ی چیزهایی که توی هتل فیرویو سرمایه گذاری کردم...
بفروشش.
به جهنم، خودم ازت می خرمش.
این اصلاً با عقل جور در نمیاد، هاسکل.
کی اهمیت می ده با عقل جو در بیاد؟
عاقل بودن کسی رو به جایی نرسونده.
عقل توی جهان حکمفرماست.
اگر به آمریکا برگردم، من...
می شم یه قابله...
یا یه دختر رخت شور.
حتی نمی تونم رأی بدم.
اون جا برای زن ها جایگاهی وجود نداره.
همراه من جایگاهی وجود داره.
نه، نداره، بیل.
برای من نه.
خوب می شی؟
خب، از نظر جسمی، نه.
اما هنوز برای روحم امید دارم.
ممنون.
ازش مراقبت کن.
آماده ای؟
نه .اما آره.
برید! برید!
برید!
برید !برید!
برید!
پدر.
عذر می خوام، اما دیگه نای موعظه دادن ندارم.
خب، مشکلی نیست.
چه خبره؟
داریم یه کفن برات می سازیم.
من که هنوز کامل نمردم .اگر متوجه نشدی،
فقط بشین و آروم باش، می فهمی؟
پیش بقیه بمون، جی کیو!
سگ خوب!
برید!
سگ های خوب.
قسمت بدبینم داره می گه .قراره این بیرون بمیریم،
قسمت خوش بینت چی می گه؟
حداقل اینجا ترافیکی نیست.
زمین برای کندن زیادی سرده .جسدها تا بهار اینجا می مونن.
اما یخ و سرما تا اون موقع سرد نگهشون می داره.
آقای کپسون.
نمی خوام بی عاطفه باشم،
اما اون عکس برات کلی پول در آورد.
دیگه نیازی نیست
رئیس ناظر پاسگاه ناکجاآباد باشی...
می شی رئیس یه بخش خیلی بزرگتر.
توسعه داره به اینجا میاد.
جمعیت بیشتر،
مالیات بیشتری جمع می شه تا به افراد وظیفه شناسی مثل شما بدن.
من نه.
چی؟
دولت نمی تونه به کسی پول بده که دیگه براش کار نمی کنه.
تو... چی؟ تو که...
دارم استعفا می دم.
کارهای سختی انجام دادی، رئیس.
داری توی زمان اشتباهی کنار می کشی.
نمی تونم یه مأمور دیگه پیدا کنم.
و تو و من، با هم آشنایی داریم.
خب، مشکل همینه...
اصلاً نمی خوام با کسی مثل تو ارتباطی داشته باشم.
نگران نباش، چیزی نمی ارزه.
فقط حلبی ـه.
آروم! آروم! هی!
بذار ببینیم چی داریم.
گمونم رودخونه ست.
آروم حرکت کن.
چیه؟
فقط دارم فکر می کنم.
به چی؟
این که طلاها رو توی دستشویی قایم کردی.
دقیقاً، طلا رو توی دستشویی قایم کردم.
به نظرت چند بار توی تاریخ گونه ی انسان
این اتفاق افتاده؟
دقیقاً هیچ وقت.
وای!
اه!
هر بار که از مادر طبیعت متنفر می شم،
یه چیزی مثل این رو بهم می ده.
من هیچی نمی دونم، هاسکل!
هیچی نمی دونم!
میک!
اه!
آه!
هر کسی که این سختی ها رو به سر ما میاره...
چه خدا، چه زمین، چرا این کار رو با ما می کنه؟
از چنین درد و رنجی چه چیز خوبی نصیب آدم می شه؟
از این همه غم و مرگ؟
تابوت آماده ست، پدر.
پدر، زود باش.
زود باش، پدر.
یک، دو، و...
حالا شد. مرد خوب.
کمی زوده، این طور فکر نمی کنی؟
می بینی، مشکل خاکسپاری همینه، پدر...
همیشه خیلی دیر انجام می شه.
خاکسپاری آدم بزرگترین لحظه ی زندگی شه!
همه گریه می کنن و داد می زنن و می گن چه آدم خوبی بود،
اما خودش این رو نمی بینه.
فکر می کنی این کار لازمه؟
فقط دراز بکش، باشه؟
بذار یه کاری برات انجام بده، باشه؟
♪ جاشوا به درد نبرد جریکو می خورد، جریکو، جریکو ♪
♪ جاشوا به درد نبرد جریکو می خورد ♪
♪ دیوارها تخریب می شدن ♪
شاید مرگ فقط یه مرحله ی دیگه ست.
فصل دیگه ای که می گذره، در حالی که دنیا به کارش ادامه می ده.
زمستون تمام تلاشش رو می کنه که ما رو بکشه،
و حتی اگر یه طوری زنده بمونیم و بهار برسه،
مشکلات دوباره از نو شروع می شن.
گذرگاه چیلکوت، جنوب آلاسکا فوریه 1898
مرکبات دارید؟
اون جا طلا هست؟
همه جا.
فقط باید بدونی کجا دنبالش بگردی.
سوال اینه که،
آیا رنج و سختی ما رو بهتر می کنن؟
به ما قدرت می دن؟ اولویت های درست می دن؟
یا ما رو زخم خورده رها می کنن؟
حقیقت داره این داستان شماست، آقای لندن؟
می گن که شما تصویر جدید
استثنایی گرایی آمریکایی هستید.
چه مقدار از این داستان از حقیقت گرفته شده؟
و از اون زخم ها،
از زمین های مرده ی درون آدم،
چیز خوبی دوباره رشد می کنه؟
کارمون تمومه.
همه دارن می رن به نوم.
داوسون رو کاملاً رها کردن.
هیچ وقت معلوم نیست.
فردا ممکنه چیزی به همراه داشته باشه که امروز نداره.
و جوابش «آره»ست.
از زمین های مرده، گیاه های تازه رشد می کنن...
چیزهایی مثل حکمت
و سادگی دنیا .برای نیازهای انسان،
چون حقیقت اینه که،
آدم به چیزی نیاز نداره...
فقط شاید به امید.
حفاری مخزن طلا در سال 1898 به پایان رسید .معدنکاوها برای پیدا کردن ثروت در نوم به شمال رفتن.
طی چند سال، نوم نیر تخلیه شد.
کلیسای پدر جاج چند سال پس از مرگش به آتش کشیده شد.
تا به امروز، اون به عنوان قدیس داوسون شناخته می شه.
جو میکور هیچ وقت پیدا نشد .یا طلاهای اون.
جک لندن در ادبیات شهرتی جهانی پیدا کرد .در سال 1916 در سن 40 سالگی در گذشت.
رئیس پلیس، بعد از خدمتش در مخزن طلا به نیروی ارتش در جنگ جهانی اول پیوست .او هیچ وقت به نیروی انتظامی برنگشت.
بلیندا مالرونی بعد از آن ثروتی به دست آورد و از دست داد .او بدون پول در یاکیمای واشنگتن در سال 1967 در گذشت.
در آخر نظافتچی خانه ها بود.
بیل هاسکل در سال 1901 به مخزن طلا برگشت.
و دیگر دیده نشد و خبری از او به گوش کسی نرسید.