گذرگاه چیلکوت، جنوب آلاسکا بیست و نهم ژوئن، 1897
برای ده روز
توی این کوهستان بودیم.
حس می کنم شبیه اون شاه یونانی شدم که داره تا ابد اون سنگ رو،
می بره بالای کوه ،اسمش چی بود،
سیفلیس؟
سیزف.
فرقش اینه که ما خودمون خواستیم اینجا باشیم.
برای اون، مجازاتش بود.
این هم به نظر مجازات میاد!
ششش.
شنیدی؟
بالا! بالا !تحمل کن، دستت رو بده به من!
زیرنویس اختصاصی مترجم: مرتضی
دارید به مرد ثروتمندی نگاه می کنید.
زمانی ثروتمند نبودم.
«نیویورک، اول می 1897» و تمام زندگی تون در مقابلتونه.
چه چیزی خواهید شد؟
چه کاری انجام می دهید؟
فقط شما می تونید این سوال رو...
دوستت کجاست؟
اصلاً نمی دونم، اما امیدوارم حدسم درست نباشه.
پس در مقابله با آینده تون،
به شما پیروی از سخنان جاودان امرسون رو پیشنهاد می کنم...
«جایی که مسیر شما رو هدایت می کنه نرید»
معذرت می خوام.
ببخشید.
در عوض به جایی برید که مسیری وجود نداره»...
«.و مسیر رو بسازید
ششش.
نوبت منه.
چرخ رو می خرم.
دو برابرش کن، دو برابرش کن.
ساعت 2ـه، می دونی؟
اوه، بهش نرسیدم، نه؟
مراسم خوبی بود؟
نمی تونستی این رو بذاری برای بعد؟
خب، من رو که می شناسی .هر جا مسیرم بیفته می رم،
فکر کنم بهتره فرار کنی.
امروز راه می افتیم.
پول بده.
پول می دی؟
آه... آره، بفرما.
نه، نه، نه، اون ها بلیط های قطارمونه.
برای اون ها پس انداز کردیم.
می خواید جایی برید؟
آه، نه، چیزی نیست.
آره، به غرب.
چرا غرب؟
آه، مربوط به سفیدپوست هاست.
جاییه که می ری به دنبال ثروت بگردی.
جایی نمی رید.
تو 12 دومینو بدهکاری.
چرا حس می کنم دومینو خیلی بیشتر از
دومینوی واقعی می ارزه؟
چون هر دومینو 50 دلاره.
این همه پول ندارید درسته، آقای اپستین؟،
هر چی داشتم گرفتی، پسر.
چیزی توی جیبم نمونده.
باید یه چیزی داشته باشی، دوست من.
قلبی پر از امید دارم.
چیزی در چنته نداری جز قلبی پر از امید؟،
جوون بودن خوبه، نه؟
چاقو رو بهم بده، لطفاً.
واقعاً که نمی خوایم این کار رو بکنیم؟
فکر کنم می خوایم، بیل.
آه!
برو، برو!
برو، برو، برو !زود باش!
جکسون سیتی ...جکسون سیتی...
انقدر پشت سرت رو نگاه نکن .دنبالمون نمیان،
بلیط های قطار رو دیدن.
سخت نیست که بفهمن کجا قراره بریم.
اگر توی اولین روز به کشتنم بدی
جداً تا آخر عمرم عصبانی می شم.
حالا اون بازی چی بود؟
فان تان.
بازی ای که فکر می کردم بلدم.
اصلاً پول این کارها رو داری؟
البته که دارم آدم که بدون پول،
دنبال آینده ش توی دنیا سفر نمی کنه.
به نظر می رسید اون جا همه ش رو دادی رفت.
هیچ وقت تمام پولت رو از دست نده.
این تمامشه، 450تا، هر چیزی که از فارغ التحصیلی گرفتم.
300تا هم از طرف من.
750تا، حتی یه لونه مرغ هم نمی شه.
اما این طوری داستان قشنگ تر می شه.
وقتی میلیونر شدیم .می تونیم بگیم با دست خالی شروع کردیم،
سوال اینه که، قراره چیکار کنیم؟
همم... و کجا قراره بریم؟
فقط اگر می دونستیم...
فقط می خواستیم بریم و سرنوشتمون رو پیدا کنیم.
چیزی که واقعی بود، ساده بود.
جایی که یه فروشگاه راه بندازیم،
آینده رو با دست های خودمون بسازیم.
اون لحظه، ما یکی از خالص ترین و
احمق ترین نیروهای دنیا بودیم.
دو مرد که هیچی در چنته نداشتن .جر قلبی پر از امید،
چشمه های کلرادو، کلرادو هفتم می، 1897
نگهداری از گله های گاو.
ما هیچی درباره ی حیوانات نمی دونیم.
کارگر راه آهن؟
می تونستیم توی خونه همین کار رو بکنیم.
دو تا دیگه از همین می دید؟
ممنون.
می تونیم سرباز بشیم.
بریم فیلیپین.
علاقه ای به مردن ندارم.
منظورم اینه، داداش من سوار اون قطار شدم،
تا از این ها فرار کنم .می دونی، زندگی پر از زحمت.
هدف اینه که بپری بری توی طبقه ی مرفه نه این که بیفتی زمین،
و کم کم خودت رو بالا بکشی .باید از همون بالا شروع کنی،
باید بتونیم کارآفرین بشیم.
چقدر باید بدیم؟
پیرمردی که اون جاست تمام روز برای همه نوشیدنی می خره.
می خوام برای سخاوتتون ازتون تشکر کنم.
آه، اگر بهت صدمه بزنه سخاوتمندانه ست.
نوشیدنی خریدن، اصلاً به من صدمه ای نمی زنه.
خب، به هر حال، ممنون.
خوبه، بخورید.
اگر می خواید، وقتی می رید یکی دو تا بطری هم ببرید.
می شه بپرسیم چه جور کاری انجام می دید؟
درسته، کلرادو.
توی روزنامه درباره ش خوندم،
معدنچی ها کلی طلا از تو زمین در می آوردن.
خب، اگر رفته توی روزنامه، کارش تمومه.
کلرادو تخلیه شده ،درست مثل بلک هیلز،
درست مثل کالیفرنیا قبل از اون.
پس شما کجا بودید؟
درست مثل همه ی چیزهای دیگه ست،
شما باید پیشقدم باشید.
به اندازه ای که بقیه رفتن می رید جلو
و بعد به راهتون ادامه می دید.
و این آدم رو به کجا می رسونه؟
به رودخونه ی یوکان.
ذخایری وجود داره که هزاران ساله در زیر
یخ های دائمی گیر کردن، و مردم تازه دارن
پیداشون می کنن.
اما باید قبل از روزنامه ها به اون جا برسید.
یه چیزی جا گذاشتید، رئیس.
نه.
کجای دنیا کسی که هیچ پولی نداره می تونه
یه میلیون دلار در بیاره؟
اما این کار خیلی سختیه.
می خوای یه کارآفرین بشی؟
خودمون دو تا، بریم اون جا، ببینیم چی پیدا می کنیم؟
نه رئیسی، نه شیفتی، خودمونیم و خودمون؟
اصلاً می دونی اون جا چقدر دوره؟
احتمالاً بهتره که ندونیم .در غیر این صورت هرگز به اون جا نمی رسیم،
از مسیر جاده، قطار و قایق،
دقیقاً 7483 کیلومتر بود.
شش هفته بدون توقف.
دِیا، جنوب آلاسکا نوزدهم ژوئن، 1897
ببخشید؟
اینجا چه خبره؟
خب، مشخصاً تمام مسیر به خاطر طوفان
برای چهار هفته ی گذشته مسدود بوده.
این اولین فرصت آب و هوای خوبیه که دارن.
پس همه می خوان قبل از طوفان بعدی رد بشن،
که از ظاهر ماجرا، قراره به زودی رخ بده.
ممنون.
مشخصاً منتظر می مونیم.
منظورت چیه؟ مشخصاً می ریم.
یادته رفیقمون توی کلرادو چی گفت؟
باید اول برسید.
اگر توی راه بمیریم، اول به هیچ جا نمی رسیم.
خرید بسته ی سفر چه قیمته؟
خیلی خب، آقایون ،با 300 دلار سورتمه، تدارکات،
سرپناه و غذا گیرتون میاد .برای شش ماه اول براتون کافیه،
می تونم براتون یه راهنمای معدنکاوی و...
اون چکمه ها رو هم بدی، معامله مون جور می شه.
خیلی خب، حله.
حل نیست.
باید درباره ش فکر کنیم، جدی می گم.
من هم جدی می گم ،می خوای تا تابستون بعدی صبر کنی.
راحت باش ،من امروز بسته ی سفر رو می خرم.
حتی اگر مجبور باشم با سهم خودم بخرمش.
با هم این کار رو می کنیم .قرارمون همین بود،
پس بهتره کفش کوهنوردی بپوشی،
من امروز می رم بالا.
هر معدنچی روی کوه، زودتر از ما زمینی می گیره.
اولین نفر، بهترین زمین رو می گیره،
نفر دوم، دومین زمین بهتر.
همه شون به ترتیب، تا ما برسیم.
ما صدمین زمین رو می خوایم؟
هزارمین؟
من بسته رو می برم.
ما نصف بسته رو 150 تا می بریم.
الان وقت صرفه جویی نیست.
تمام بسته سرعتمون رو کم می کنه.
می خوای از اون کوه بری بالا؟ باید جون بکنیم.
هر چی کمتر توی کوهستان باشیم،
احتمال زنده موندنمون بالاتر می ره.
باشه. نصفش.
بعلاوه ی چکمه ها.
خدا لعنتت کنه، باورم نمی شه.
خیلی خب.
تو یه عوضی هستی.
می دونستی؟
اگر به خاطر من نبود،
پشت یه میز نشسته بودی و خواروبار می فروختی.
قبل از این که زندگی کنی، پیر و فرتوت می شدی.
اگر به خاطر من نبود باید اون چیزها رو،
تا بالای کوه می بردی.
طعمه ی راحتی برای طوفان می شدی.
زود باش، کارآفرین.
هر ساعتی که حرکت کنیم .یه ساعت زودتر از کوهستان خارج می شیم،
تو حالت خوبه؟
می شنوید؟
چی رو؟
هیچی.
این چیزیه که می خواید توی چیلکوت بشنوید،
هیچی.
به محض این که صدای لرزشی بشنوید،
حدود ده ثانیه وقت دارید تا زنده بمونید.
کوهستان شما رو می بلعه.
گذرگاه چیلکوت هفت روز بعد
خودت و نصف بسته ت،
می تونستیم پتوها و بالش های واقعی داشته باشیم.
تو بودی که گفتی می خوای اول برسی.
از اون لحاظ، کارمون خیلی خوب بوده.
بهتره راه بیفتیم.
از ظاهر اون قله خوشم نمیاد.
گذرگاه چیلکوت بیست و نهم ژوئن، 1897
برای ده روز
توی این کوهستان بودیم.
حس می کنم شبیه اون شاه یونانی شدم که داره تا ابد اون سنگ رو،
می بره بالای کوه ،اسمش چی بود،
سیفلیس؟
سیزف.
فرقش اینه که ما خودمون خواستیم اینجا باشیم.
برای اون، مجازاتش بود.
این هم به نظر مجازات میاد!
ششش.
شنیدی؟
چی رو؟
بدو!
پایین نه! پایین نه!
بالا، بالا!
دستت رو بده!
اپ!
چیزی نیست، اپ !زود باش!
اپ !اپ!
اپ!
چیزی نیست.
به جا زدن که فکر نمی کنی، نه؟
بیل؟
برشون می گردونن.
قله ی چیلکوت دوم جولای، 1897
آروم برو، داداش.
شاید بهتره سرعت رو کم کنیم.
بهت گفتم، گاهی یه ذره باید زحمت بکشی
تا به اون جا برسی.
چند روز طول می کشه تا بریم پایین.
اینجا زحمت کشیدن کار اشتباهیه، داداش.
خب، من هم از راه رفتن خسته شدم.
آره.
سوار شدی؟
یک، دو، سه.
دریاچه ی بنت پنجم جولای 1897
آه، سلام، اه... خانم.
سلام، آقایون.
گمونم دو نفر دیگه دارن به داوسون سیتی می رن،
پاریس شمال.
خانم، تو یا رویایی یا سراب،
به هر حال من مشکلی ندارم.
بایرن اپستین.
اگر اشکالی نداره، خانم، می خوام بگم،
انتظار نداشتم در این قسمت از شمال افرادی انقدر
متمدن ببینم.
اوه، من هم مثل بقیه ی شما مسافرم.
این همه راه رو اومدم تا توی مدت کم
پول زیادی در بیارم.
از دیدنتون خوشحال شدم، آقایون.
این طوری بهش نگاه نکن.
حالا چطور باید یه قایق بسازیم؟
گمونم مثل کارهای دیگه مون.
شروع کنیم، تا تموم نشده دست بر نداریم.
آقایون.
از آشنایی باهاتون خوشبختم.
اس راچستر اسمیت.
من زیاد اهل صحبت نیستم
پس می رم سر اصل مطلب.
توی پاریس شمال وقتی بحث زمین باشه
همه جا بخور بخوره.
خوشبختانه، من با تنها شرکتی کار می کنم که در حال حاضر مجوز داره
که سندهای اصلی زمین های میلیونی معدنکاوی
اون بالا رو انتقال بده.
فکر کنم باید اینجا نوشته باشه داوسون سیتی.
خب، اشتباه شده ،خیلی عجیبه،
خیلی خوش شانسی که یه آلونک این اطراف نیست،
چون اگر بود من و رفیقم تو رو می بردیم،
و اون جا حسابی گوشمالیت می دادیم.
موضوع شخصی نیست،
فقط یه بازیه، همین .این بالا این طوریه.
من که اصلاً فکر نمی کنم این یه بازی باشه.
خب پس، پسرم، تو آدم ها رو نمی شناسی.
اینجا کسی تظاهر نمی کنه.
یا کلاه می ذاری، یا سرت کلاه می ذارن.
دوباره سعی کنی سرمون کلاه بذاری .خودم میرم یه آلونک می سازم،
هی، هی، الان با هم رفیق شدیم، نه؟
رفیقیم.
ها؟ همدیگه رو درک می کنیم، درسته؟
آره، همین طوره.
گمونم من دیگه می رم.
من گن قایقمون آماده ست.
شاید اون بالا همدیگه رو ببینیم.
امیدوارم.
قیمتش 100دلاره.
80تا، اگر فکر می کنی بیشتر از 80 تا می دم .عقلت رو از دست دادی. 80تا،
اگر همین الان 80 تا بذاری کف دستم، قبوله.
پارو، پارو، بهم پارو بده.
- .صبر کن - پارو .
چرا این طوری نگاه می کنی؟
یه قایق گیر آوردیم، کارمون جور شد.
نباید پولمون رو این طوری حروم کنی.
ما وسط یوکان هستیم.
پولمون تموم بشه، مردیم.
بده ش به من، پول رو .حالا من نگهش می دارم.
پفف.
باشه.
همه ش همینه؟
آره.
اپ؟
ها؟
سرخ پوست ها.
باید مسیر رو عوض کنیم.
آها.
باید بریم سمت ساحل.
وای!
اه!
وای، اوه.
بیل!
اه!
اه.
شنیدم یه قایق چپ شده.
شانس آوردی بهت رسیدم.
چی شده پسر، گرگ زبونت رو خورده؟
نمی دونم از این که زنده ام بیشتر تعجب کردم
یا از این که یه روحانی رو می بینم که اسلحه داره.
خب، من خیلی از حرف های آقای داروین رو قبول ندارم،
اما زنده موندن برترین ها
حقیقت داره.
نباید با طبیعت مذاکره کنی،
یا بهش غلبه می کنی یا بهت غلبه می کنه.
هر طوری که شده.
عوضی!
زنده موندی!
ببخشید، پدر!
چطوری، ناقص الخلقه؟
نمی دونم چطور کارتون رو جبران کنم.
خب، می تونی توی کلیسام به دیدنم بیای،
بار بعد که به داوسون اومدی.
یه کلیسا توی داوسون دارید؟
خب، هنوز نه، اما قراره یکی بزنم.
هر کسی رویای خودش رو داره، درسته؟
وگرنه، ما برای چی روی زمین زندگی می کنیم؟
سفرتون سلامت.
فکر کردم از دستت دادم.
مشکل داریم.
پول رو از دست دادم.
عوضی ریاکار می گفتی من قابل اطمینان نیستم،
که پول رو نگه دارم.
نمی دونستم که از قایق پرت می شم.
باعث شدی ناراحت بشم .که انگار قابل اعتماد نیستم،
می دونم.
خب، خوشحالم که درست فکر می کردی!
خدا خیرم بده .خدا به هر دومون خیر بده.
عوضی مکار.
بهت گفتم هیچ وقت تمام پولت رو از دست نده.
حیف می شه این همه راه بیایم که آخرش بمیریم.
تو که نمی میری.
می دونی چرا؟
تو کلی مسئولیت داری.
این چطور کمکی بهم می کنه؟
ببین، اگر بمیری، من اینجا تنها می مونم.
میلیون ها کیلومتر دور از خونه.
نمی دونم چطور باید دنبال طلا بگردم.
نمی دونم چطور به آمریکا برگردم.
بیل هاسکلی که من می شناسم .این طوری کسی رو ول نمی کنه،
اگر به قدر کافی صبر کنی، ممکنه این کار رو بکنم.
نه، تو نمی میری.
چیزی که نیاز داری، یه حموم گرم و خوبه.
حالا فقط داری اذیتم می کنی.
نه، مطمئنم که نوشته حموم.
حمام گرم 5 دلار
داوسون سیتی دهم جولای، 1897
این یه ملک درجه یکه...
دیگه هیچ نگرانی ای براتون نمی مونه.
مغازه ی خواروبار خشک بوده ...اما می تونه هر چیزی بشه،
هی، این رو ببین.
بیاید به نمایش، خانم ها و آقایان.
تازه کنارش یه رستوران هم داره.
امکان نداره.
دخترها رو ببین.
اوه، خوشگلن.
اوه.
اوه، حتماً شوخی می کنن.
فکر نکنم شوخی کنن، اپ.
اتاق و حمام.
یهودی ها رو راه نمی دیم.
چی؟
اتاق می خوای؟
برو پیش سرخ پوست های بیرون شهر بخواب.
زود باش، از اینجا برو.
پول یهودی چطوره؟ ها؟
اوه، این برات مشکلی نداره؟
دوستم می خواد بره حموم.
اون یه کاتولیک خداترسه،
مطمئنم آب حمومتون رو نمی فروشه.
داری یخ می زنی، داداش .گرم شو، خشک شو.
من می رم توی رستوران.
برای وام چی نیاز داریم؟
وثیقه.
♪ روز و شب، روزنامه می خونم ♪
هی، بیل، می خوام با رفیق جدیدم آشنا بشی.
اسمت چی بود؟
- .لندن - آره، مثل شهر لندن .
اسمم جک ـه، فامیلم لندن،
پیشنهاد می کنم توی حافظه ت نگهش داری.
خیلی ها قراره وقتی از اینجا می رن پولدار باشن،
اما فقط تعداد انگشت شماری به یاد می مونن.
درسته، تو دیوونه ای.
اگر بخوای می تونی بخندی،
چیزی که می بینید، یه رمان زنده
و سخنگوئه.
نهر الدورادو؟ پس اون جاست که باید بریم؟
آره، البته، اگر نمی خوای پولدار بشی.
نهر الدورادو تخلیه شده.
تخلیه شده؟
آره، یا زمین هاش رو گرفتن، می دونید.
مگر این که بخواید از کسی دزدی کنید.
پیشنهاد می کنم دارید می رید توی این کار
دستتون آلوده نکنید.
داره با عشق نگاهم می کنه.
اون دختره، داره با عشق نگاهم می کنه.
حالا، اون نجیب زاده رو ببینید،
از اشراف حکومتی انگلیسه .اما کسی نمی تونه این رو ثابت کنه،
کلی آدم داره، کلی تجهیزات داره اما الان شش ماهه،
که چیزی جز گل و لای از توی زمین استخراج نکرده.
اگر نهر الدورادو نیست، پس کجاست؟
بونانزاست.
اون کجاست؟
اوه، بونانزا آسونه .فقط می ری دنبال جایی که دود میاد،
داوسون سیتی، جایی که ساده لوحی از بین می ره.
جو، یکی دیگه برای این مرد بریز.
هنوز ازش حرف در نمیاد.
کار می کنی یا تجارت، هاسکل؟
چی هست؟
فقط دو نوع آدم میان اینجا ،کسی که بیل دستشه،
و کسی که برنامه ی تجارت داره.
از کسایی که بیل دارن استقبال می شه.
چیزی که یوکان کم نداره، خاکه.
اما کسایی که با برنامه ی تجارت میان،
داوسون پر از اون هاست.
انقدر دلال های دوره گرد داریم که نمی دونیم باید چیکارشون کنیم.
بیل دارم.
خوبه.
با این که پولی توی طلا وجود نداره.
به نظرت چه مقدار از طلایی که
از کوه در میاد، می ره توی جیب اون ها؟
طلا مثل یه زن زیباست، هاسکل .درست مثل اون ها.
نمی تونی ازش چشم برداری.
اما بهش نیازی نداری.
از طرف دیگه، این .چیزیه که نیاز داری، چوب،
و این بالا، اگر چیزی نیاز داشته باشی،
هیچ کاری نیست که به خاطرش نکنی .هر قیمتی داشته باشه می پردازی،
بدون چوب، داوسونی وجود نداره.
و چرا داری این رو به من می گی؟
من مالک چوب بری ام، هاسکل.
همه چیز توی هاسکل اول میاد پیش من، درسته، جو؟
پس تو کاری به کار چوب نداشته باش
و من کاری به حفاری تو ندارم.
این به نظرت چطوره؟
به نظرم خوبه.
پس تو و من، فعلاً با هم مشکلی نداریم.
فرض کنیم یه زمین توی بونانزا بخوام،
چطور باید به دستش بیارم؟
خب، فقط می ری اون جا و یه زمین می گیری.
یه ذره پول می دی به دفتر ثبت
و اون جا مال تو می شه.
البته یه هشدار بهت بدم...
اون جا هیچ قانونی وجود نداره.
چند نفر رو بذاری پیش هم ،و پای پول در میون باشه،
یهو دیگه آدم نیستن.
فکر کنم زنه نامزد داشت.
بهتره از اینجا ببریش.
چه خبر شده؟
برید کنار!
آه! مراقب باش!
مجبور بودی این کار رو بکنی، نه؟
نمی دونستم.
هی!
آروم باش، داداش به آسمون شلیک کرد در حالی که...
می تونست بزنه به کمرت .فقط می خواد تور و بترسونه.
خب، تونسته این کار رو بکنه.
یه بار می کشمت و بعد دوباره هم می کشمت، عوضی.
ادامه بده، لطفاً.
خدا مراقب توئه، نه؟
اما حتی خدا هم یه روز ازت رو برمی گردونه.
و اون زمان دیگه خدا تو رو نمی بینه، دوست من.
خدا تو رو نمی بینه.
این دومین باره که نجاتمون دادید.
خب، نجات دادن جون یه نفر، نجات دادنش نیست.
منظورش چی بود؟
نجات دادن جون یه نفر، نجات دادنش نیست.
وقتی زمین گرفتیم، بقیه ی وسایلمون رو می گیریم.
بهتره داوسون رو پشت سر رها کنیم،
بریم دنبال کاری که به خاطرش اومدیم اینجا.
فقط دنبال جایی که ازش دود میاد بگردیم.
دنبال آبرفت بگرد، اون جا سدهای طبیعی داره.
طلا دقیقاً 19 برابر آب وزن داره، می دونستی؟
نه.
اساساً، باید زیر همه چیز خوابیده باشه
اگر کاری بهش نداشته باشن، یه جای آروم می شینه.
ما دنبال همین هستیم، برادر،
یه جای آروم،
اگر بیاید توی زمین من لاشخوری کنید،
ازتون استقبال نمی شه.
باور کن، ما به حرمت زمینت احترام می ذاریم،
که، اگر اشتباه نکنم، می شه محدوده ی داخل این،
نخ خوشگل که اینجا گذاشتی.
اما اینجا، اینجا مال کسی نیست.
کسی اینجا رو نگرفته، پس قابل استفاده ست.
خب، برید سراغش.
هیچ نهری باقی نمونده مگر این که بخوای 100 تُن تجهیزات رو بکشونید،
این بالا و توی تپه ها، استخراج بزرگ انجام بدید.
چطوره به همه مون یه لطفی کنید
و برگردید بیرون، بی مصرف ها.
شکل زمین اینجا رو می بینی.
نهر اون جا به بن بست می رسه.
و از کنار تپه پایین می ره، درسته؟
چی، اون پایین؟
اگر زیر این سنگ ها جریانی باشه و بتونیم بهش برسیم،
قسمت بالاتری از رودخونه رو نسبت به همه می گیریم.
خدا می دونه چقدر نهر زیرزمینی کشف نشده منتظرمونه.
اگر بتونیم بهش برسیم.
برای تکون دادن این ها به یه لوکوموتیو نیاز داریم.
خب، فرض کن، 100 سال پیش،
شاید هم 1000 سال پیش، زمین نشست می کنه،
و نهر رو اینجا می پوشونه.
و آب داشته از توی تپه ها، طلا بیرون می کشیده.
و این موانع می شن اولین سدی که اون ها رو نگه می داره.
طلا، همین جا تو این نقطه ی آروم جمع می شه،
و منتظر چند تا احمق مثل ما می شه
تا بیایم و نور خورشید رو نشونش بدیم.
فقط داری حدس می زنی.
خب، همه اینجا دارن حدس می زنن.
آره، خب اینجا مجمع دانشمندها که نیست.
که یعنی چی؟
چند تا احمق مثل ما ممکنه فرصت خوبی داشته باشن.
اون بیل رو بیار.
آبرفت.
ممکنه بستر نهر اون پایین باشه، داداش.
مثل این که کار من راه افتاده.
کار من هم همین طور.
خریدیش.
آره، سرم هم کلی کلاه گذاشتن.
خب، هر کسی آرزوی متفاوتی داره.
اما شاید همه مثل هم، آرزوهای احمقانه ای داریم.
دوستم رو این اطراف ندیدی؟
نه.
می بینمت، پدر.
آره، موفق باشی.
هی، بیل.
به یه لوکوموتیو نیاز داریم.
رسمی شد، پس یعنی کارتون به طور رسمی شروع شد.
یه طوری می گی که انگار چیز بدیه.
الزاماً نه.
فقط، حالا مردم می دونن کجا پیداتون کنن.
به اسلحه نیاز نداریم.
دوستت خریده.
بعد از چیزهایی که دیدم، نمی خوام خطر کنم.
چه با پول خودم، چه با پول ما،
می خرمش.
50تا.
50تا؟
گمونم می خوای بگی خیلی گرونه؟
هست.
اگر زندگی تون رو نجات بده، نیست.
زود باش، لوکو.
موفق باشید.
این کافیه.
آره، برای این یکی بسه.
زود باش، لوکو.
دختر خوب.
دوباره بگو، چرا اومدی اینجا؟
بهت که گفتم.
فقط می خوام چیزی پیدا کنم که مال خودمه.
آینده م رو با دست های خودم بسازم.
من نظر دیگه ای دارم.
فکر می کنم برای من این کار رو کردی.
بین ما، من احمقم، هر دومون می دونیم.
مردی که آرزویی نداره.
تو، برای تو، محدودیتی وجود نداره.
و می دونستی که کسی مثل من تنها راهش برای این که بتونه چیزی،
از این کار برای زندگیش به دست بیاره .اینه که تو همراهش باشی،
از نظریه ی خودم بیشتر خوشم میاد.
به هر حال ممنون، داداش.
به افتخار این که هیچی توی جیب نداریم.
اما قلبی پر از امید داریم.
رسیدیم،
نه تنها از سفرمون، بلکه به زندگی مون.
این زمین، تنها سهم کوچیک ما از دنیا بود.
توی مرکز جهان، خودمون این رو به دست آوردیم،
اما همراه با اون، حس قابلیتی پیدا کردیم
که به اندازه ی خود آسمون وسعت داشت.
اگر آدم بتونه این کار رو بکنه دیگه چه کاری از پسش بر میاد؟،
و شاید این ثروت واقعی بود که باید به دست می اومد.
حس این که هیچی توی دنیا نمی تونه جلوی ما رو بگیره.
اپ؟
چیه؟
باید این رو ببینی.
اپ؟ اپ؟
خدایا!
اپ!
حالت خوبه، پسر.
من دارمت.
اپ !اپ! اپ!
چی شد؟
اه... خدایا!
اپ!
مردم برای پیدا کردن بختشون میان اینجا،
که یه کلمه ی دیگه برای شانسه.
اون ها بیل هاشون رو می زنن توی خاک یخ زده و می پرسن،
آیا من خوش شانسم؟
و معمولاً جوابشون گل و لای بدون طلاست.
اما اون ها به بیل زدن ادامه می دن.
سوال اینه که، برای چی حفاری می کنن.
برای ایجاد یه معدن یا یه قبر.
آره.
بعداً می بینمت.
صبح می بینمت.
کجا می تونم مأمور قانون رو پیدا کنم؟
اینجا قانونی وجود نداره.
الان توی شهرداری هستی.
قبرستون هم بسته ست.
اگر بیرون ولش کنی حیوانات می خورنش.
به قبرستون نیاز نداریم .می خوام ببرمش خونه،
به نظر نمیاد که بتونه راه بره.
جوک های خنده داری می گی.
جوک ها باید خنده دار باشن دیگه.
هی، هی، هی.
نذار اذیتت کنه.
فقط نذار اذیتت کنه.
مغرت الان پر از خاک اره شده.
به این دوستم یه نوشیدنی بده.
اون آب جوب نه، یه چیز خوب.
این دوستم فقط باید چیزهای خوب بخوره.
بعداً می تونی پولش رو بهم پس بدی، خوبه؟
کشتی بعدی کی از اینجا حرکت می کنه؟
خب، روراست جوابت رو می دم،
کشتی بعدی دو روز دیگه میاد.
اما رفیقت نمی تونه سوارش بشه.
چرا این حرف رو می زنی، شیاد؟
یه نوشیدنی دیگه به دوستم بده.
چرا نمی تونه سوار کشتی بشه؟
خب، چون اون مرده.
مرگ، مرگ به همراه میاره.
من خودم تا جایی که بتونم ازش دور می مونم که بهم نرسه.
حالا، ناخداهای کشتی ها هم مثل من فکر می کنن.
همه ی ما اینجا ،و من تو رو هم جزو خودمون حساب می کنم،
نمی تونیم به سلامت از اینجا بریم.
قراره همین جا دفن بشیم، و این حقیقته.
الان ممکنه احساساتی باشی .اما هیچ کس نمی تونه آینده رو پیش بینی کنه،
راه خوش رو پیش می گیری تا هر جایی که تو رو ببره، نه؟
خب، نظرت رو بگو، شیاد.
خب، قضیه اینه، برادر فقط چون رفیقت قراره،
بره توی این خاک سفت و سرد، دلیل نمی شه
که مردی مثل تو، که گزینه های دیگه ای داره، همین طور بشه.
و گزینه های دیگه چی هستن؟
زمینت.
هنوز توش حفاری نکردیم، اصلاً ممکنه هیچی از توش در نیاد.
کلمه ی خیلی خوبی به کار بردی.
ممکنه.
ممکنه چیزی باشه، ممکنه هیچی نباشه.
این زیبایی زمینی مثل مال توئه که بالای
تپه قرار داره.
تا حالا که اولین از نوع خودشه.
ممکنه هر چیزی باشه.
آدم های اطراف اینجا عطش طلا دارن.
شب ها خوابش رو می بینن.
پول زیادی روی حماقت مردم سرمایه گذاری می شه،
وقتی که نیاز برای ابهام بالا باشه.
چیزی که توی زمینت داری، ابهام زیباییه.
و الان، امتحان نشده ست .همون طور که می گی، حفاری نشده،
و تو می خوای دلال ابهام من باشی؟
و توی موقعیت مناسب بفروشیش؟
خب، پیشنهاد من اینه،
و به محض این که بیلت به خاک بخوره معامله مون باطله،
من 100 دلار در ازای زمینت بهت می دم.
و پول بلیط کشتیت برای از اینجا رفتن رو هم می دم.
پول قانونی، یا طلا، تصمیم با خودته.
شاید طلا بخوای به دوست هات توی خونه بگی خودت از توی زمین،
بیرون آوردیش.
برای خودت قهرمان باشی.
گوش کن و به هر کسی که می خواد هدف من رو بدونه،
همین رو بگو، من از داوسون نمی رم
تا وقتی عدالت برای دوستم اجرا بشه.
عدالت براش اجرا شده.
خیلی بامزه ای، نه؟
هی، هی، هی، آروم باش، رفیق.
آروم باش.
خیلی خب، ولش کن.
به این راحتی از شر من خلاص نمی شید!
از شرم خلاص نمی شید!
خدا لعنتتون کنه!
چکمه هاش رو بردی!
چه جور آدمی...
تقریباً گولش زدی.
متأسفم، قربان، امکان نداره بتونیم امروز دفنش کنیم.
به هیچ وجه نمی شه.
خیلی ها جلوترش هستن.
اما تا آخر هفته دفن می شه.
اما جداً بهتون تسلیت می گم.
شنیدم چه اتفاقی افتاده.
اومدم ادای احترام کنم.
ممنون که اومدی.
روغن نعناع، برای بوش.
می تونم بپرسم برنامه ت چیه؟
می ری خونه، برمی گردی به... کجا بود... مین؟
ورمانت.
اولین ایالتی که به زن ها اجازه ی رأی دادن داد.
وقتی توی 45درصد ضعیف جامعه بودم به نظرم مهم بود،
الان به نظر بی ارزش میاد.
رأی بدی کدوم مرد کشورت رو اداره کنه.
اینجا آدم رو می کشه.
اینجا جای من نیست.
این چیزی بود که می خواستم بهت بگم.
حاضرن سر گل و لای همدیگه رو بکشن؟
اگر دنبال زمین هستن،
فقط دارن به خاطر این آدم می کشن، گل.
برای چیزیه که فکر می کنن زیرشه.
کی حاضره این کار رو بکنه؟
کی حاضر نیست؟
نگران تو هستم.
فکر نمی کنم اینجا رو درک کنی.
نگرانی تو طلسم خوش شانسی من می شه.
متأسفم که این بلا سر دوستت اومد.
اگر براتون مشکل ساز نیست، پدر،
می تونید سر قبرش مراسمی اجرا کنید؟
خیلی برای من و خانواده ش با ارزشه.
خب، نمی تونم دعاهای مسیحی رو برای یه یهودی بخونم.
درک می کنم.
اما می تونم مراسم کدیش یهودی رو براش اجرا کنم.
دنبال چی می گردی؟
چیکار می کنی؟
سیگار می کشی؟
نه، نمی کشم.
باید شروع کنی، پشه ها رو دور می کنه.
دنبال چی می گردی؟
سند زمین شریکم.
گرفتم.
یعنی گرفتی چی گفتم؟
نه.
گرفتمش.
از توی جیب یه مرد مرده برش داشتی؟
نه، قربان، من این کار رو نمی کنم.
همون جا وایسا.
دقیقاً بهت سه ثانیه وقت می دم
تا بهم بگی چطور اون سند به دستت رسید.
فکر نکنم بتونم توی سه ثانیه این کار رو بکنم.
هفته ی پیش، شریکت، آقای اپستین،
برای یه وام اومد به یه صندوق وام دهی،
برای تدارکات و این ها.
و صاحب اون صندوق سند زمینش رو
به عنوان وثیقه ازش گرفت؟
گمونم اگر کسی که سوال رو پرسیده کمک کنه،
جواب سریع تر پیدا می شه.
و تو توی این صندوق وام اختیار یا علاقه ای داری؟
اوه، اختیار و علاقه برای من دو چیز جداگونه ان.
من به ماهی علاقه دارم .اما نمی تونم مجبورشون کنم گاز بگیرن،
برای کی کار می کنی؟
من برای کسی کار نمی کنم.
فقط کارهایی می کنم که مردم براشون بهم پول می دن.
کی صاحب صندوق وامه؟
خب، اگر اول این سوال رو می پرسیدی
خیلی توی زمان صرفه جویی می کردی.
رئیسم، کسی که من رو فرستاده توی این خاک کار کنم،
بلیندا مالرونی.
اون صاحب صندوق وامه؟
یعنی اون الان صاحب نیمه ی زمین اونه؟
اون شریک جدیدته، بیل.
طبیعت یه چرخه ست .بارون با رودخونه کار می کنه،
شکار بویی تولید می کنه .که با بینی شکارچی کار می کنه،
و خدا با مرگ کار می کنه.
همه چیز رو به هیچی تبدیل می کنه.
آینده نامشخصه، فقط زمان حال اهمیت داره.
زندگی یه چرخه ست.
ما دنبال فرصت می گردیم ،در حالی که فرصت خودش ایجاد می شه،
آدم باهوشه، فرصت رو می گیره.
هی، کسی که سر زبون هایی.
کسی که می تونی یه هفته پولدارم کنی،
حداقل برای چند روز.
چطور؟
می دونی که چترت نخی ـه، کار نمی کنه.
خب، حداقل می تونم برای خیس شدن یه چیزی رو مقصر بدونم.
حالا بگو رو چی شرط ببندم، رفیق.
سوپی یه شرط بندی راه انداخته.
یکیش می گه توی داوسون می مونی،
اون یکی می گه قراره با کشتی بری.
حالا یادت باشه، من بدون پول بدبخت می شم.
من تا 16هزار کلیومتری اینجا، متمدن ترین آدمم.
تمدن، به جواب تو بستگی داره.
بیشتر روی کدوم طرف شرط بستن؟
مساویه.
تو غیرقابل پیش بینی و حدس هستی.
تازه، باید بگم که تو مهم ترین آدم این شهری،
به اندازه ی من .حداقل تا وقتی شرط بندی ادامه داره.
من هیچی نیستم.
فقط یه مرد دیگه که نور خورشید و جاذبه رو هدر می ده.
نور خورشید .نور خورشید.
ببخشید که منتظر نگهت داشتم.
می خوام وقتی یه شریک جدید پیدا می کنم، بفهمم.
آه، حتماً با میکور آشنا شدی.
من به میکور نیاز ندارم.
من دارم.
نصف زمینت مال منه .باید از سرمایه م محافظت کنم،
راضی شدم.
دوستم می میره و یهو تو می شی صاحب نیمه ی اون.
داری من رو به چیزی متهم می کنی؟
طلا آرزوی افراد احمقه، عزیزم.
من وقتم رو صرف فکر کردن به چیزهای سودآورتری می کنم.
مثلاً هتلم، فیرویو.
من دارم بزرگترین هتل کانادا رو همین جا توی داوسون می سازم.
می تونی تصور کنی؟
باید پیشنهاد سوپ رو قبول کنی.
زمینت رو بفروش و به مین برگرد.
ورمانت.
برای مادرت نامه می فرستی، هاسکل؟
این چه ربطی به ماجرا داره؟
دنیای آدم هایی که برای مادرشون نامه می فرستن،
با اون هایی که نمی فرستن فرق داره.
تو برای مادرت نامه می فرستی؟
من مامانم رو کشتم.
وقتی من رو به دنیا آورد، مرد.
من رو توی سختی های دنیا گذاشت و رفت.
مادرت تو رو به وجود آورد و تو داری یه هتل به وجود میاری.
مثل این که مادرت بهتر عمل کرده.
واقعاً نمی دونی، نه؟
که قراره بری یا بمونی؟
یه لحظه وقت داری، پدر؟
چه کاری می تونم برات بکنم؟
می خوام به چیزی اعتراف کنم.
بابت سوراخ ها عذر می خوام .تازه اینجا رو خریدم.
من رو ببخش پدر، من گناه کردم.
و می خوای به چی اعتراف کنی؟
آتش زنی، قتل.
کی این اقدامات رو انجام دادی؟
اوه، هنوز انجام ندادم.
می تونی با من صریح تر صحبت کنی؟
این آبپاش قراره کلیسای جدیدت باشه، پدر؟
اگر خدا بخواد.
خدا نمی خواد.
این یه ملک درجه یک در مرکز داوسون ـه
و من هم مثل بقیه چشمم دنبالش بوده.
پس می خوای چیکار کنی،
کلیسا رو همراه با من بسوزونی؟
یه روز وقت داری تا اینجا رو تخلیه کنی.
برای گناه های آینده م مجازاتم نمی کنی؟
مجازاتت اینه که چنین کسی هستی.
سقفت داره آب می ده، پدر.
باید سازه ت رو به جای محکم تری ببری،
اون جا کمی نرمه.
قراره این طوری کار کنیم،
تو توی قسمت خودت می مونی، من تو قسمت خودم.
باهام حرف نمی زنی .نصیحتم نمی کنی،
تا جایی که من اهمیت می دم، تو بخشی از کوهی.
کدوم بخشش؟
بخشی که ساکته و تکون نمی خوره.
مادر عزیزم، خودم رو میان گرگ ها می بینم».
می ترسم که تنها راه زنده موندن «.این باشه که یکی از اون ها بشم،
همون جا بمون!
چه کاری داری که به چادر من نگاه می کنی؟
اون یکی دستت رو نشونم بده!
فکر نکنم باید این کار رو بکنم.
تو کسی نیستی که فکر می کردم هستی.
درست می گی، نیستم.
دستت رو نشونم بده.
فکر می کردم فرد آسیب دیده ای هستی،
بعد از بلایی که سر دوستت اومد.
فکر کردم به غذای گرم نیاز داشته باشی.
گمونم اشتباه شناختمت.
صبر کن.
متأسفم، من فقط...
می دونم، پسر.
می دونم.
زهرمار توی بشقاب.
گوشت گرگ.
دوست دارم موجوداتی که می خوان من رو بخورن رو بخورم.
پنجره رو باز کن!
این داخل مثل جهنم شده.
بفرما.
نوشیدنی خونگیه.
از تنه ی صنوبر درست شده.
نوشیدنی مخصوص یوکانیه.
جایی که ازش میام، این یه اسمی داره.
اوه، اسمش چیه؟
تربانتین.
شاید همین باشه.
اوه.
گودمن، تو حال خودت نیستی.
تو حال خودمم.
فقط مشکل اینه که مثل بوزینه ها چهار انگشت دارم.
چی سر دستت اومده؟
خب، نتیجه ی سرباز بودن همینه.
خدمت به کشورت، تو رو یه بوزینه می کنه.
برای دوستت تسلیت می گم.
می دونی، ما اینجا توی مخزن طلا، به مرگ عادت کردیم.
اما قتل نه، نه توی زمین ها.
باعث می شه آدم فکر کنه کی می تونه نفر بعدی باشه.
خوشبختانه هیچ کس .چون قانون داره به شهر میاد،
قانون؟
خبر رسیده که سوارکارها دارن میان اینجا،
فردا می رسن برای همیشه از شر ما گناهکارها،
خلاص بشن، ها؟
شاه احمق ها.
اگر یه مرد محترم هم ببینی، نمی تونی بفهمی.
ممنونم که وقت گذاشتید تا به حرفم گوش بدید، قربان.
کشته شدن دوستت، ورد زبون مردم داوسونه.
تسلیت می گم.
مرده شور، این رو از بدنش خارج کرد.
تیر تپانچه ست .چیزی که سرعت بالایی داشته،
لوله ی بزرگی داشته.
اسلحه ای که برای کشتن آدم ساخته شده، مطمئنم که می دونی.
شاید 45/70 شارپس.
شنیدم قبایل محلی اینجا،
تلینگیت ها، سال هاست دارن سلاح های بزرگ خریداری می کنن.
با دلال های روسی، فروشنده های ساحلی.
فقط داریم دشمن رو مسلح می کنیم.
و تلینگیت ها چه انگیزه ای برای کشتن یه
بی نام و نشونی مثل دوست من داشتن؟
چیزی که من فهمیدم، اینه که این مناطق مال اون ها بوده.
فکر می کنن این زمین مال اون هاست.
ظاهراً مرزی نامرئی دارن که اگر کسی
ازش رد بشه، اذیت می شه، تهدید می شه.
و به نظر می رسه، اون تپه ای که شما و دوستتون،
آقای اپستین، به نام خودتون زدید.
از زمانی که اون زمین رو به دست آوردیم، تحت نظر قرار گرفتیم.
ممکنه بتونم توی کار جدیدت بهت کمک کنم.
شنیدم داری می ری سمت اردوگاه تلینگیت.
چون شنیدم که جنوب مسیر گرگ هاست.
باعث افتخارمه که راهنماییت کنم.
نمی خوام کسی باهام بیاد که فقط می خواد
دفترش رو پر کنه.
این نبرد منه.
خب نبردت خیلی آسون تر می شه اگر یه نفر
همراهت باشه که زبون تلینگیتی بلد باشه.
پس تو صاحب جدید مغازه ی خواروباری؟
بله، خانم.
می خوام تبدیلش کنم به یه کلیسا.
بی ایمان ها رو به افراد باایمان تبدیل کنی؟
چیزی بیشتر از الوار برای این کار نیاز داری.
مردی که اون جا روی ایوان نشسته،
ماجراش چیه؟
خودش رو یه دلال املاک می دونه،
علاوه بر چیزهای دیگه.
اون طور که می گه، حاضره آدم بکشه؟
حاضره خیلی کارها بکنه .و هیچ کدومشون خوب نیستن،
ببخشید که این رو می گم، پدر،
اما یه نفر باید خیلی وقت پیش اون رو می کشت.
شما تازه اومدید اینجا .اما من خودم شخصاً با اون رو به رو شدم،
خودم باید می کشتمش.
همه مون رو از کثافتی که درونش می جوشه
نجات می دادم.
اگر بفهمی وحشی ها مقصرن، چیکار می کنی؟
اول باید بفهمم.
رئیس قبیله رو دیدی؟
نه، اما می شناسمش.
اون دو رگه ست.
مامان سفیدپوستش وقتی درد خصوصیات زیادی از مردم محلی،
توش ظاهر شده، پنج سالگی توی جنگل رهاش کرد.
دو هفته توی سرما و یخ بندون زنده موند
تا وقتی که قبیله ش پیداش کردن.
افسانه ها می گن که با خشم زنده موند.
خشمی به جای عشق مادرش،
و به خاطرش قدرتمند شد.
و حالا رئیس اون هاست.
بیا اینجا، سگ.
سگ!
گم شدیم، نویسنده؟
سگ می دونه.
یکی می خوای؟
باید استفاده کنی.
پشه ها رو دور می کنه.
اینجا زمین شکار مقدس تلینگیت هاست.
ای کسی که به اینجا اومدی، تمام امیدت رو رها کن،
چون دیگه توی زمین پدرانت نیستی.
اگر روی برگ ها بخوابی چشم هات رو ببندی،
ممکنه پنجه های سرد گرگ ها رو حس کنی که از روت می گذرن.
تو اینجا یکی از اون هایی، یه انسان حیوان وحشی.
تفاوتی بینشون نیست.
داریم تعقیب می شیم.
توسط چی؟
ممکنه گرگ باشن، ممکنه آدم باشن.
فرقی نداره.
تا حالا یه سرخپوست دیدی؟
خیلی.
پوستشون همرنگ تمام رنگ های کوهستانه،
همه شون با هم قاطی شدن و مخلوط شدن.
اون ها هم رنگ طبیعت هستن.
ششش.
من شما رو به اینجا دعوت نکردم .اما ازتون استقبال می کنم،
انگلیسی صحبت می کنه.
خوبه چون من تلینگیتی بلد نیستم.
درباره ی دوستت خبر دارم.
باهات همدردی می کنم.
تو چی درباره ی اون می دونی؟
من اینجا همه چیز رو می دونم.
تو و دوستت چیزی به اسم یه زمین دارید.
قوانین تجارت ما فرق داره.
پس چرا موج های اقیانوس رو نمی خرید؟
قطعه هایی از آسمون رو؟
جایی یه مرد سفیدپوست وجود داره که فکر می کنه ماه متعلق به اونه.
شما اون رو کشتید؟
ما فقط به دلیل خاصی آدم می کشیم.
این جواب من نیست.
تو مرد خداترسی هستی؟
به قدر کافی.
پس خدا همه جا هست.
درون همه چیز هست.
آره.
ترس تو اشتباهه.
ما دوستت رو نکشتیم.
پس کی کشت؟
خدا اون رو کشت.
این به قدر کافی خوب نیست.
شاید این خوب باشه.
اگر دوستت رو می کشتیم و فکر می کردیم تو می دونی،
و حالا تو رو اینجا گیر انداخته بودیم جایی که فریادهات
به بقیه ی دنیا نمی رسه فکر می کردی می ذاشتیم بری؟،
وحشی ها گلوت رو پاره می کردن.
ما مردم صبوری هستیم.
می ذاریم سفیدپوست ها کارهای زیادی بکنن.
اما کاری که نمی ذاریم انجام بدن اینه که ما رو تبدیل به افرادی وحشی کنن.
حرفش رو باور می کنی؟
نمی دونم موضوع باور داشتن من به حرف های اون بود
یا باور داشتن خودش.
به نظر میاد که حرفش رو باور کردی.
اگر به حرف هاش باور نداشت، گرگ ها همون جا
ما رو می خوردن.
نوشیدنی همه چیز رو حل می کنه.
من می خرم.
بار بعد.
فقط مطمئن شو تا بار بعد زنده می مونی.
نذار اون اسلحه به جات تصمیم بگیره.
باشد که نام او والا و مقدس باشد».
در دنیایی که او به خواست خود ساخت.
باشد که یادش را در زندگی تو مستدام گرداند،
و در زندگی خانواده های باقی مانده از او،
«.سریعاً و به زودی
«.باشد که نام بزرگش تا همیشه مقدس باشد»
«...به نام خداوند»
پدر...
اومدم برای اسباب کشی کمکت کنم.
چه خبره؟
خبری که هست مبارزه ی تو نیست.
نکن.
برو دنبال کارت، پسرم.
اینجا مکان عبادته.
اینجا یه مغازه ی خواروبار خشکه.
برای خودت یه مرد مسلح استخدام کردی،
درسته، پدر؟
اون اسلحه ش رو نمی کشه.
بهش اجازه نمی دم.
خب، این خجالت آوره.
تهدید یه کشیش.
پشت سر هم خلاف می کنی، نه؟
خب، هر طور شده اینجا رو به چنگ میارم...
اگر بمیری به چنگ نمیاری.
نباید سر یه تیکه خاک خونریزی بشه.
می دونی فرق بین من و تو اینه که
من شلیک هشدار مسخره نمی زنم.
تو می ترسی من رو بکشی.
همیشه از کشتنم می ترسیدی.
قضیه اینه، پدر،
در حال حاضر، درباره ی زمین نیست.
هر کشت و کشتاری بین من و بلیندا
درباره ی چیزی کاملاً متفاوته.
می خوای بهش بگی چیه؟
غلافش کن.
باید بهم شلیک می کردی.
گمونم، بهت یه تشکر مدیونم.
نه، نیستید.
می دونید، حقیقت اینه که .من هم همون خواسته ی اون رو دارم،
داوسون، شهر بی خداییه.
و می فهمید که وقتی جمع کنید و برید،
من کسی ام که این زمین رو می گیره، نه اون.
امیدوارم در این باره حرفت اشتباه باشه.
شما زیادی به مردم ایمان دارید، پدر.
فکر کنم بهتره اون اسلحه رو بگیرم.
نمی تونم.
هی، اومدم تا خبرت کنم.
چه خبر شده؟
قاتل های دوستت رو گیر آوردن.
تلینگیت ها؟
اون ها؟
اون شب یه نفر روی تپه ها دیده بودشون،
با اسلحه، تپانچه.
به نظر می رسه که وضعیتت تغییر کرده.
عدالت به درستی اجرا شد.
خدا به همه مون برکت بده.
یه هدیه ی کوچیک، در ازای زمینت.
به دوست هات توی خونه نشون بده چه موفقیتی کسب کردی.
صد دلار می ارزن.
نه شاید، شاید هم کمی بیشتر.
چون من دست و دل بازم.
این کار رو نکن.
اگر حفاری کنی معامله مون باطله.
آره، زندگی یه چرخه ست.
اما بعضی ها این رو نمی فهمن .طعمه ی خدا رو می گیرن،
از خودشون می پرسن من کسی هستم که سرنوشت انتخاب کرده؟،
فکر می کنن می تونن از زنجیر زندگی رها بشن.
بعد آدم دیگه با عقل سلیم فکر نمی کنه
و فکر می کنه می تونه سرنوشت رو تغییر بده.
و تمام این مدت، تمام غرورش فقط یه بیله.
و اون مرد داره با اون بیل قبر خودش رو حفر می کنه.