‫- الکس، پیش خودت چه فکری می کردی؟ ‫گوشی تام رو گرفتن.
‫- من فقط می خواستم پسش بگیرم ‫با دزدکی وارد مدرسه شدن.
‫- اون می خواد درست مثل خودش باشم ‫این چه عیبی داره؟
‫تصادف شاخ به شاخ بود.
‫عموت سرعت غیر مجاز داشته.
‫توی هیچ کدوم از بیمارستان های لندن ‫سابقه ای از بستری شدنش ثبت نشده.
‫نمی دونم، شاید ‫اسمش رو اشتباه نوشتن.
‫شاید این اتفاق نیفتاده.
‫- یان ‫یاسن.
‫متاسفم، یان.
‫شما کی هستین؟
‫یه زیرمجموعه ی ویژه ‫از سرویس اطلاعاتی مخفی بریتانیا.
‫یه کاری هست که ‫می خوایم برامون انجام بدی.
‫می خواین کمک تون کنم؟
‫تنها کسایی که می تونن ‫وارد پوینت بلنک بشن نوجوون های مشکل دارن.
‫اخیرا ۲ مورد مرگ تصادفی خیلی مهم رخ داده.
‫مایکل راسکو و پدر پارکر راسکو.
‫گریگوری سرنکوف ‫عموت داشت باهاش صمیمی می شد..
‫دو تا مرگ، دو تا نوجوون، یه مدرسه.
‫یه سر و گوشی آب بده ‫هر چیزی که فکر کردی مرتبطه گزارش بده
‫تو میشی الکس فرند ‫پسر میلیاردر سر دیوید فرند
‫این الکسه ‫لطفا حضورش در پوینت بلنک رو خوشامد بگین..
‫- سلام ‫کایرا.
‫- به الکس سلام کن ‫سلام به الکس.
‫- بقیه کجان؟ ‫اوه، بقیه ای در کار نیست.
‫ممکنه مشکلی داشته باشیم.
‫- ببخشید ‫تام هریس، درسته؟
‫- می تونم کمکت کنم؟ ‫باشه یه وقت دیگه.
‫اونا کپی هایی از ما دارن ‫مثل این می مونه که توی آینه به خودت نگاه کنی..
‫اونا قراره جای ما باشن.
‫الکس لو رفته.
‫گمونم الکس رایدری.
‫تمام گروگان ها و همسانه هاشون هستن.
‫- اصلا می تونی اسکی کنی؟ ‫می تونم اسکی کنم.
‫تحرکاتی مشاهده میشه ‫اسنوموبیل به کوهستان فرستادن..
‫کِی می تونی پرواز کنی؟
‫نمیشه اجازه ی عملیات نظامی رو بدی.
‫اگه اشتباه کنم ‫بلانت می تونه اخراجم کنه
‫- تو مامور نیستی ‫پس چرا اینجام؟
‫اگه من مامور نیستم، تو هم رئیسم نیستی ‫من میرم..
‫تام؟
‫چطوره اونو به حال خودش بذاریم ‫تا یه زندگی عادی داشته باشه.
‫وبسایت فردیس فیلم تقدیم میکند
‫قرار بود همه چی تموم بشه.
‫این چیزی بود که گفتن.
‫چیز های عجیب.
‫من ترتیبش رو دادم.
‫کاری که باید رو کردم.
‫که حالا همه چی بتونه...
‫به حالت عادی برگرده.
‫قرار بود همه چی تموم بشه.
‫و تموم شده؟
‫قبلا به کابوس هایی ‫که می بینی اشاره کردی.
‫چیزی بیشتر از اینه.
‫حالا توی روز هم برام اتفاق میفته.
‫و اون تمرینات تنفسی که ‫با هم کار کردیم چی، کمکی می کنن؟
‫آره، گمونم. گاهی.
‫بیا برگردیم اول داستان.
‫اولین باری که ‫اون مرد صورت زخمی رو دیدی کِی بود؟
‫اولین بار توی اون مدرسه ای دیدمش ‫که برات تعریف کردم.
‫حالا توی متروئه.
‫توی سوپر مارکته.
‫اون... اون بیرون خونه ام بود.
‫انگار تعقیبم می کنه.
‫ولی نه واقعا.
‫نه. نه واقعا.
‫ولی این مرد صورت زخمی ‫بهت صدمه زد؟،
‫نه.
‫تهدیدت کرد؟
‫ازش می ترسیدی؟
‫نه، ولی...
‫جوری که نگاهم کرد ‫انگار..
‫عجیب بود.
‫آدم به خاطر اینکه کسی بهش عجیب نگاه می کنه ‫استرس پس از واقعه نمی گیره.
‫به نظرت ممکنه دلیل دیگه ای داشته باشه...
‫که این مرد برات مهمه؟
‫من فقط می دونم...
‫گرایف رو نمی بینم.
‫استلنباش رو نمی بینم.
‫فقط این مرد صورت زخمی رو می بینم.
‫لندن
‫- سلام ‫سلام.
‫می خواستم ازت خبر بگیرم ‫قرارت با دکتر لمبرت چطور بود؟.
‫آره. خوب بود.
‫به نظر که خوب نمیای.
‫نه، به نظر دیوونه میام.
‫این حرف ها رو که می زدم، قیافه اش رو می دیدم ‫منو نگاه می کرد و انگار پیش خودش می گفت،،
‫اون خل شده" ‫".داره از خودش چرت و پرت سر هم می کنه.
‫اون همچین فکری نمی کنه ‫هیچ کدوم مون همچین فکری نمی کنیم..
‫آره، خب، شاید خودم این فکر رو می کنم.
‫الکس، باید یه استراحتی به خودت بدی.
‫باشه؟ جدی میگم ‫اینقدر خودت رو سرزنش نکن..
‫باشه، ببین، من برگشتم مدرسه ‫میشه بعدا حرف بزنیم؟.
‫باشه.
‫جک! از دیدنت خوشحالم.
‫چطوری؟
‫- با محیط آشنا شدی؟ ‫آره. واقعا از اینجا لذت می برم.
‫بازم ممنون که منو قبول کردین.
‫ما عاشق کارآموز هامون هستیم.
‫و همه خیلی ازت تعریف می کنن.
‫روی چی داری کار می کنی؟
‫تصمیمات وزارت کشور ‫در مورد پرونده های اقامت دائمی.
‫و به نظرت چه جوره؟
‫- به نظر مهم میاد ‫خوشحالم می بینم نظرت اینه.
‫کار ما اینجا همینه.
‫کمکی از من ساخته ست؟
‫گوش هایم صد سخن از...
‫اظهارات آن زبان را نیوش نکرده است ‫با این حال با نوایش آشنایم
‫آیا تو رومئو و یک مونتگیو نیستی؟
‫بنده هیچ کدام نیستم، محبوب من ‫اگر هر کدام شان به مذاق تان خوش نمی آید
‫چگونه به اینجا آمدی ‫برایم عنوان کن، و چرا؟،
‫خیلی خب. بسه.
‫- مرکیتو. از دیدنت خوشحالم ‫ببخشید.
‫دندونت چطوره؟
‫اوه، خب، این ‫هنوز یه خرده کار لازم داره، آقا....
‫می دونی که در دوران شکسپیر،
‫با یه انبر دندونت رو ‫از جا در می آوردن.
‫بدون بی حسی و این چیز ها.
‫خب، به نظرم من همین پیش دندون پزشکم میرم ‫اگه عیبی نداره، آقا.
‫بگیر بشین ‫تا ما هم صحنه مون رو ادامه بدیم.
‫خیلی خوب بود، استف.
‫ببینین، معلومه که ‫جفت تون زبون رو متوجه میشین...
‫خوبی؟
‫بیاین فراموش نکنیم اینجا... ‫یه جنگ گروهی در لفافه در جریانه...
‫راستش دیگه مطمئن نیستم.
‫هر چی بیشتر باهاش حرف می زنم ‫بیشتر فکر می کنم شاید درب و داغون شدم
‫تو درب و داغون نشدی.
‫شاید یه خرده قُر شده باشی فقط.
‫- اوه، بیا بغلم ببینم ‫جرئت داری بغلم کن !
‫- ساکت باشین ‫ببخشید. ببخشید، آقا.
‫اگر تو را ببینند ‫تو را به قتل می رسانند..
‫افسوس...
‫حیف شد واسه تمرین دیر اومدی، رفیق.
‫استف عالیه.
‫- جدی؟ ‫حرف نداره.
‫گفتی چرا واسه نقش رومئو تست ندادی؟
‫باهاش حال نمی کنم ‫خیلی دیالوگ داره..
‫آره، ولی حالا سم می تونه ‫جلوی کل بچه ها اونو بگیره.
‫- ".بگذار دوباره گناه کنم" ‫بزرگ شو، رفیق.
‫- هی، این چیه؟ ‫اسباب بازی جدید.
‫حالا می تونم توی مسیر فیلم بگیرم ‫خب، فیلم برداری حین دوچرخه سواری..
‫گوش کن، داشتم فکر می کردم ‫...بعدا بیام خونه تون با هم درس کار کنیم
‫چون راستش این مدت ‫خیلی به تاریخ توجهی نمی کردم.
‫تو قرار بود واسم ‫نوت برداری کنی.
‫نکته ی ظریفیه ‫باشه، فعلا..
‫همه چی مرتبه، الکس؟
‫آره.
‫اوه، هی!
‫- اوه، خدای من ‫هی، تو...؟
‫- خوبی، پسر؟ ‫آره. آره.
‫- مطمئنی؟ ‫آره، ببخشید. این...
‫ببخشید، این...
‫- من باید... من باید برم ‫مشکلی نیست، باشه.
‫خب، ببخشید معطل شدی.
‫- پس دوباره اتفاق افتاد ‫فقط همینجوری اتفاق نیفتاد.
‫این بار نزدیک بود به یکی صدمه بزنم.
‫یعنی میگم، می خواستم بزنم ‫مطمئن بودم خودشه..
‫من یه مرگم شده
‫رفیق، تو هیچ مرگیت نشده ‫می دونی، تو فقط....
‫- تو فقط خسته ای ‫آره.
‫یه سفر لازم داری ‫.همه مون لازم داریم.
‫و هفته ی بعد چیه؟
‫میان ترم.
‫- تام، برنامه ای که نداری؟ ‫راستش برنامه ام...
‫تقریبا خالی خالیه.
‫منظورت اینه نمی خوای کل هفته رو...
‫عاشقانه به چشم های استف نگاه کنی؟
‫لطفا سعی کن بزرگ شی.
‫ما راستش خیلی آدم های مستقلی هستیم.
‫به هر حال ظاهرا ‫اون می خواد بره دیدن خاله اش.
‫خب نظرم روی این بود.
‫ساحل. امواج بزرگ. نور خورشید. موج سواری.
‫- جنوب فرانسه؟ ‫نه، نه، نه، میامی.
‫پایه این؟
‫- آره، بگو ‫البته.
‫خوبه. چون من از قبل رزرو کردم.
‫کورنوال؟
‫- کورنوال؟ ‫مگه کورنوال چشه؟
‫خب، اولا که توی انگلیسه.
‫- همه چی داره ‫آره، من جمله بارون.
‫لباس زیاد بپوش.
‫اونا بیسکوییت و خامه ی سفت شده دارن،
‫که شنیدم خیلی معروفه.
‫خب، می دونی چیه ‫باید از والدینم اجازه بگیرم
‫من قبلا اجازه ات رو گرفتم.
‫الکس؟
‫آره. باشه ‫راستش به نظر خوبه..
‫من میرم چادر ها رو ‫از اتاق زیر شیروونی بیارم.
‫چادر ها؟
‫کورنوال
‫این چه وضعشه؟ ‫فکر می کردم قراره شروع کنی.
‫- می دونی، منظورم برپایی چادره؟ ‫آره. یه لحظه. یه لحظه.
‫دخلش رو میارم.
‫دخلش رو میارم. دخلش رو میارم...
‫گندش بزنن!
‫- دخلش رو نیاوردی؟ ‫نه، یه باباییه.
‫این یارو کِی۷ زد لهم کرد.
‫- کِی۷ کیه؟ ‫نفر اول جدول.
‫و یه عوضی، حاضرم شرط ببندم.
‫خب، حالا چی؟
‫بذار اینو بکوبم.
‫تموم شد.
‫بدک نیست، البته اگه خودم بگم.
‫آره.
‫تو می تونستی در رتبه اول ‫جدول پیشاهنگ ها باشی.
‫عملا غیر تو ‫همه خوره ی بازی فذرد سرپنت هستن.
‫حتی استف هم خیلی خوبه ‫اون منو معتادش کرد..
‫یعنی میگم، از سازنده ی بازیش خوشت میاد ‫دیمین کری. خیلی آدم باحالیه
‫اون ترکیبی از یه گیمر فوق خوره ‫با یه استاد تکنولوژی میلیاردره.
‫و یه سری تخم مرغ های عید پاک خفن رو ‫توی بازی جاسازی کرده.
‫فکر می کنی اون بازی خودش رو می کنه؟
‫اوه، قطعا ‫اون همچین آدمیه..
‫پس شاید همون کِی۷ ئه.
‫این چه وضعشه؟
‫واقعا فکر کردین ‫چادر بزرگ نصیب تون میشه؟
‫ما دو نفریم ‫تو فقط یه نفری..
‫ولی من بزرگتر و مهم ترم.
‫خب، تقصیر ما نیست که ‫تو یهو کار گیر آوردی، خانم وکیل.
‫اردو زدن آدم رو می سازه.
‫می تونین جشن های شبانه داشته باشین ‫و داستان های روحی تعریف کنین.
‫تو اصلا آدم باحالی نیستی.
‫خیلی خب، باشه ‫این دفعه برد با منه..
‫کاری کن بفهمن رئیس کیه.
‫اوه، حتما.
‫اوه! نه!
‫- ببخشید، ببخشید ‫خدایا !
‫اوه، خدای من ‫چه غلطی می کنی؟!
‫معذرت می خوام.
‫باید جلوی پات رو نگاه کنی!
‫مثل دیوونه ها اینور اونور می دوئی!
‫واقعا معذرت می خوام.
‫- عیبی نداره ‫نه، خیلی هم عیب داره.
‫می دونی این بیانگر ‫چند ماه کاره؟
‫- بابا، همش همین جاست. آروم باش ‫اوه، نه !
‫- ببین ‫من جمع شون می کنم.
‫- به نظرم همش همین بود ‫آره.
‫خیلی خب. ممنون.
‫بابت رفتارش شرمنده ام ‫و خوب مهارت داری..
‫ممنون. ببین...
‫من فقط سعی داشتم به یه بنده خدایی برسم ‫یه یاروییه که کت مشکی تنشه..
‫- اونو ندیدی؟ ‫نه. من کسی رو ندیدم.
‫می بینمت... شاید.
‫باشه.
‫چرا اینقدر لفتش دادی؟
‫مغازه ی لوازم موج سواری باز کرده.
‫بیا ‫میریم یه تخته برات کرایه کنیم
‫یا می تونیم اینجا بمونیم ‫و خدایان اهریمنی آزتک رو بکشیم.
‫فقط اینکه اینجوری یه جورایی ‫به طرز غیر قابل تحملی غم انگیزه؟
‫از این بابت مطمئنی؟
‫خوش می گذره. قول میدم.
‫می دونستم باید لندن بمونم.
‫چیکار می کنین؟ شما...
‫اوه، سراغ معبد خدایان مرده میرین، نه؟
‫آره.
‫اوضاع خوب پیش نمیره.
‫من همش به اتاقک اول میرم ‫و بعد این هیولای مارمولکی میاد،،
‫و ما نفله... اه!
‫آره، سخته.
‫کاری که باید بکنین ‫اینه که تانک تون باید اونو...
‫به اعماق هرم بکشه ‫اونجوری نمی تونه بچرخه و مانور بده
‫بعد دی پی اس تون ‫باید ببندش به رگبار.
‫یعنی میگم، تانک تون می میره،
‫ولی مارمولک هم می میره ‫و بعد رد شدین
‫- دمت گرم ‫خواهش می کنم.
‫خیلی خب، خب، چی لازم دارم؟ ‫چی...؟
‫خب، من الان برات...
‫جونمی جون!
‫خوردی، مارمولک؟ ‫هسته اش رو تف کن!
‫سقط شدی! آره!
‫وارد بشین!
‫ایول، رفیق. دمت گرم!
‫نه، خواهش می کنم.
‫کار من اینجا تمومه.
‫می بینم.
‫بیا. بیا تخته ات رو انتخاب کنیم ‫وقتشه قهرمان واقعی باشی..
‫به نظر یه جورایی سرد میاد، مرد.
‫موج سواری خوبه.
‫آره. به گونه ای...
‫خشن و مرگ بار، گمونم.
‫بقیه هم دارن موج سواری می کنن.
‫- بازم سلام ‫بازم؟
‫سلام. بابات خوبه؟
‫تا حدودی.
‫-..ببخشید. اون می تونه یه خرده ‫اوه، آره، متوجه شدم.
‫راستی من سابینام.
‫من الکسم.
‫خب، منم تامم. سلام.
‫اردو زدین؟
‫توی یه چادر خیلی خیلی کوچیک.
‫شما چی؟ ‫اوه، ما یه خونه کرایه کردیم،
‫اون خونه مدرنه.
‫اه. چه عالی.
‫خب توی اردوگاهین،
‫و توی اتاق بازی ننشستین ‫فذرد سرپنت بازی کنین.
‫نه. نه، فکر کردیم این ‫به طرز غیر قابل تحملی غم انگیزه.
‫خب، به نظر کس دیگه ای همچین فکری نمی کنه.
‫شما ها اولین کسایی هستین ‫که توی این هفته ی اخیر بیرون دیدم.
‫می دونم. سعی داشتم تام رو مجاب کنم ‫بیاد بریم موج سواری رو امتحان کنیم، ولی...
‫آب خیلی سرده ‫محض اطلاع میگم..
‫آره، دیدی؟
‫خب، اگه وایفای ‫یا پیتزای نیمه آماده یا چیزی لازم داشتین...
‫آره.
‫آره. آره، این خیلی هم...
‫- می دونی کجام ‫آره، عالیه.
‫نقشه ی خوبیه.
‫چیه؟
‫با یه دختر آشنا شدی، ها؟
‫خب؟
‫به من نگفتی.
‫خفه شو بابا.
‫هی!
‫اونی که دنبالش می گشتی رو پیدا کردی؟
‫نه راستش ‫اشتباه کردم..
‫میای؟
‫اووه، سرده!
‫به عنوان کسی که ‫خودش متعهدانه عاشق کسیه میگم...
‫اوه، خدای من.
‫نه، جدی، دوباره داره این کار رو می کنه.
‫- چیکار؟ ‫می دونی، همون کاری که همیشه می کنی.
‫عاشق کسایی میشی ‫که خیلی از سرت زیادن.
‫من عاشقش نشدم ‫تازه باهاش آشنا شدم..
‫اوهوم. با یه نگاه ‫در ساحلی شلوغ پیداش کردی...
‫شلوغ نبود.
‫ببینین، من موج سواری می کنم ‫اونم موج سواری می کنه. همین
‫چیزی که نیاز داری، رفیق ‫کسی با انتظارات متناسبه..
‫که بتونه نگاهت کنه و فکر کنه،
‫می دونی چیه؟" ‫".دیگه اگه کسی پیدا نشه، به همین رضایت میدم
‫قهوه ام رو واسه صبح گرفتی؟
‫نگفتی قهوه بخرم.
‫قهوه ست ها. نباید حتما بگم.
‫خب، می دونی چیه؟
‫به نظرم سابینا، دوست الکس ‫شاید کمی قهوه داشته باشه
‫فقط یه ایده ست.
‫- سلام ‫سلام.
‫میشه یه کم قهوه قرض بگیرم؟
‫- بابا؟ ‫بله؟
‫الکس اومده یه کم قهوه بگیره.
‫اونو که یادته، مگه نه؟
‫یادمه؟
‫مثل دیوونه ها می دوئه ‫جلوی پاش رو نگاه نمی کنه؟،
‫- اوه، صحیح. بله. سلام، الکس ‫سلام.
‫این امکان نداره.
‫فایل های فضای ابرم رو لازم دارم ‫باید از تمام این چیز ها نسخه ی پشتیبان بگیرم..
‫بابا، طرف اومده ‫درستش می کنه..
‫اینترنت مون به مشکل خورده.
‫چرا امروز رو واسه خراب شدن انتخاب کرده؟
‫بابا، اون انتخاب نکرده.
‫آره. می دونم، این...
‫ببین ‫من باید به این کارم برسم
‫توی کابینت بالایی قهوه هست.
‫از این طرف.
‫باید بابام رو ببخشی.
‫مشخصا خیلی بیرون نمیره.
‫- نویسنده ست؟ ‫روزنامه نگاره.
‫ولی آره، داره کتاب می نویسه.
‫ظاهرا قراره خیلی صدا کنه.
‫امیدوارم.
‫به نظرم کل پیش پرداختش رو ‫صرف کرایه ی اینجا کرد.
‫آره.
‫- خب، بفرما ‫ممنون.
‫می خوای بریم یه دوری بزنیم؟ ‫الان؟
‫- حتما. باشه ‫می تونیم بریم لب ساحل.
‫سنگ توی آب بندازیم؟
‫اون همیشه اینجوریه؟
‫فقط وقتی داره چیزی می نویسه ‫که میشه اکثر اوقات
‫و وقتی چیزی نمی نویسه ‫یه جورایی از خود بی خوده
‫به نظر جالبه.
‫آره، خب، مامانم به خاطر ‫همین جالب بودنش گذاشت رفت.
‫هی...
‫هی.
‫خب چقدر دیگه طول می کشه؟
‫به زودی ردیف میشه.
‫خیلی خب.
‫خب، کتابش در چه مورده؟
‫دیمین کری.
‫سازنده ی فذرد سرپنت؟ ‫همون میلیاردره؟
‫خودشه.
‫یه جور زندگینامه ست؟
‫گمونم.
‫هیچ وقت در موردش باهام حرف نمی زنه.
‫میگه نمی خواد ‫من توی این قضیه دخیل بشم.
‫الکس؟
‫الکس، چیه؟
‫خب، هیچی ‫چیزی نیست..
‫مطمئنی؟ رنگت پریده.
‫آره. خوبم.
‫می دونم به چی فکر می کنی.
‫ولی من حاضر نیستم چادر سبز کوچیکم رو...
‫با اون خونه ی بزرگ و استخرت عوض کنم.
‫- چون اردو زدن آدم رو می سازه ‫شرط می بندم همینطوره.
‫راستش من آرزو می کنم ‫کاش خونه پیش دوست هام بودم.
‫خونه کجاست؟
‫اکثر اوقات، لندن، پیش مامانم.
‫تعطیلات و آخر هفته ها پیش بابام.
‫می دونی. پیچیده ست.
‫آره. من با اوضاع پیچیده آشنام.
‫جدی؟
‫راستش داستانش یه جورایی مفصله.
‫بابا!
‫چی شده؟
‫الکس.
‫یالا!
‫شالت ‫شالت رو بده من!.
‫بابا!
‫بابا! الکس!
‫۹۹۹ ‫چه سرویسی نیاز دارین؟،
‫آتیش نشانی و آمبولانس!
‫بابا! بابا!
‫مرد صورت زخمی؟
‫می دونم چطور به نظر می رسه ‫و می دونم قبلا گفتم و واقعی نبوده..
‫ولی این دفعه دیدمش.
‫- من دیدمش ‫خیلی خب، خیلی خب.
‫الکس؟
‫ما فقط اومدیم ‫که قضیه رو مرور کنیم.
‫باشه.
‫خیلی خب، الکس ‫چطوره از اول شروع کنی؟،
‫بیرون یه ون بود.
‫باید ون رو پیدا کنین ‫باید راننده اش رو پیدا کنین
‫- خیلی خب. چرا؟ ‫یه ون ترانزیت خاکستریه.
‫".کنارش نوشته "سرویس اینترنت راب
‫طرف سفید پوسته ‫شاید ۳۴، ۳۵ ساله
‫لباس مشکی می پوشه ‫و روی صورتش یه جای زخم داره
‫اون خطرناکه.
‫باید به مامور هاتون بگین ‫عقب وایستن و زنگ بزنن نیروی کمکی بیاد.
‫پس این یارو مهندس اینترنت خطرناکه؟
‫اون مهندس اینترنت نیست.
‫اون همونیه که بمب رو کار گذاشته.
‫چی؟ بمبی در کار نبوده، الکس.
‫خب، فکر می کنین ‫عامل این انفجار چی بوده؟
‫همین الان با آتیش نشانی صحبت کردیم ‫نشتی گاز توی آشپزخونه بوده..
‫نه، نه. شاید نشتی گاز به نظر برسه ‫ولی به این خاطر نبوده
‫نه، نه. وقتی رسیدیم اینجا ‫هنوز داشت می سوخت.
‫آتیش نشانی مجبور شد ‫از خط لوله ی اصلی گاز رو قطع کنه. بمبی در کار نبود.
‫خیلی خب، ببینین، سرویس اینترنت راب ‫یه خط پاسخگویی ۲۴ ساعته داره.
‫وقتی منتظر بودیم ‫که شما ها بیاین، من بهشون زنگ زدم.
‫اونا گفتن اصلا ‫مهندسی به اینجا نفرستادن.
‫خب که چی؟
‫پس اون فقط پوشش بوده ‫طرف واقعی نبوده..
‫شاید یه نفر دو شغله ست، می دونی؟ ‫یه کار دیگه هم داره که کمی پول دربیاره.
‫این یه شخص معمولی نبود ‫اسمش یاسن گرگورویچه..
‫باید اونو پیداش کنین.
‫تا وقتی اون آزاد باشه ‫هیچ کدوم مون در امان نیستیم
‫ببین، الکس ‫تو اینجا توی دردسری نیفتادی
‫دارم بهتون میگم، این تصادفی نبود ‫عمدی بود. یاسن سعی کرد اونو بکشه!.
‫چرا بخواد کسی رو بکشه؟
‫ما با سابینا حرف زدیم.
‫اون گفت درست قبل انفجار تو وایستادی،
‫انگار که چیزی آزارت می داده.
‫آره.
‫من... خب؟
‫شاید می خواستی برگردی به این خونه.
‫- من... من نگران بودم ‫چرا؟
‫-..الکس ‫من... من...
‫فکر کردم یه جای کار می لنگه.
‫الکس، تو توی آشپزخونه ‫به چیزی دست نزدی؟
‫به اجاق؟ ‫مثلا اتفاقی؟
‫امیدوارم از این حرف تون ‫مقصود خاصی نداشته باشین.
‫- دارین وقت تلف می کنین ‫نه.
‫ما فقط سعی داریم ‫بفهمیم چه اتفاقی افتاده.
‫ببین، تو گفتی ‫می دونستی که یه جای کار می لنگه.
‫منظورت اینه یه حسی بهت دست داد؟
‫یا... منظورت اینه واقعا می دونستی؟
‫- شوخی می کنین. فکر می کنین کار من بوده؟ ‫خیلی خب، کافیه.
‫یا دستگیرش کنین و حقوقش رو بهش بگین ‫یا اینکه دست از سرش بردارین.
‫- ببخشید، شما...؟ ‫وکیلش، اگه وکیل لازمش بشه.
‫ببین، الکس، راستش رو بهمون بگو، خب؟
‫دیگه در مورد بمب ‫یا مرد صورت زخمی داستان نگو.
‫فقط حقیقت رو بگو.
‫خیلی خب ‫حقیقت رو می خواین..
‫آره، اینم از حقیقت.
‫به این شماره زنگ بزنین.
‫- داری چیکار می کنی؟ ‫عیبی نداره. بذار زنگ بزنن.
‫- این کارت عاقلانه ست؟ ‫اون اینجا بود.
‫این کیه؟ ‫بانکدار شخصیته؟
‫فقط بهش زنگ بزن.
‫شماره ی پرسنلیت رو بهش بده،
‫بگو چه اتفاقی افتاد ‫بگو الکس رایدر بهت گفته زنگ بزنی
‫-..الکس ‫فقط...
‫خواهش می کنم. شما نمی دونین ‫با چی سر و کار دارین.
‫فقط بهش زنگ بزنین.
‫شماره ی مورد نظر در شبکه موجود نمی باشد.
‫اونو کنار اسکله هم دیدم.
‫اون اونجا بود.
‫- حتما نقشه ی این کار رو می کشیده ‫من حرفت رو باور می کنم.
‫- من می تونستم یه کاری بکنم ‫یه کاری بکنی؟
‫بهشون هشدار بدم ‫قضیه رو گزارش کنم. یه کاری بکنم..
‫کسایی که دور و برم هستن صدمه می بینن.
‫نه. نه، به خاطر تو نبود.
‫تو جونش رو نجات دادی.
‫باید خانم جونز رو پیدا کنم...
‫و با اداره صحبت کنم...
‫محض اینکه اگه دوباره سعی کرد کاری بکنه.
‫من باید این قضیه رو تمومش کنم.
‫الکس.
‫مطمئنی می خوای ‫برگردی پیش اون آدم ها؟
‫مهم نیست من چی می خوام.
‫هی، خانم جونز.
‫چی شده؟
‫هیچی.
::. www.FardisFilm.com .::